Osiem gatunków w aktualnym ujęciu
POWO przyjmuje Peniocereus greggii, P. johnstonii, P. lazaro-cardenasii, P. marianus, P. papillosus, P. striatus, P. viperinus i P. zopilotensis. Zakres rodzaju jest węższy od spotykanego w części starszej literatury. Wyszukiwanie publikacji wymaga więc sprawdzenia obecnej nazwy każdej omawianej rośliny. Nazwy Cullmannia i Neoevansia są w tej bazie związane synonimicznie z Peniocereus. [2-WWW]
Część podziemna i podparcie pędów
Badania Peniocereus greggii i P. striatus pokazują rośliny o wiotkich, kruchych pędach, często wspartych na gałęziach krzewów. Duża część biomasy znajduje się pod ziemią. U pierwszego gatunku rozwija się okazały korzeń bulwiasty, a u drugiego bardziej rozproszony układ zgrubień. Podobny wygląd części nadziemnej łączy się z odmienną organizacją organów spichrzowych. [Raguso i wsp. 2003] [Suzán i wsp. 1994]
Krótkie nocne kwitnienie
U badanych sonorskich Peniocereus kwiaty otwierają się w skupionych epizodach. Długie rurki kwiatowe oraz położenie pręcików i znamienia umożliwiają zapylanie przez zawisakowate. Analizy zapachu wykazały jednocześnie różnicę między pachnącymi kwiatami P. greggii a ograniczoną próbą P. striatus, w której lotnych składników zapachu nie wykryto. Cechy zbadanych gatunków opisują ich własną biologię, a nie jednakowy profil wszystkich ośmiu gatunków rodzaju. [Raguso i wsp. 2003]
Synonimy i nazwy w literaturze
Cullmannia · Neoevansia [2-WWW]