Budowa rozgałęzionych pędów
Rodzaj Armatocereus obejmuje kaktusy o cylindrycznych, żebrowanych pędach. Kolejne odcinki łączą się w miejscach przewężeń. Ciernie wyrastają z areoli, a w opisach rozróżnia się ciernie centralne i otaczające je radialne. Długość cierni, ich liczba oraz budowa części kwiatowych różnią się między gatunkami i podgatunkami. Klucze przeznaczone dla dojrzałych roślin wykorzystują te cechy łącznie. [Loaiza i Roque Gamarra 2016, s. 37–38, s. 1–2] [Rojas i wsp. 2026, s. 37–38, s. 1–2]
Współczesne nazwy i dawne oznaczenia
POWO przyjmuje siedem gatunków Armatocereus, od Ekwadoru do Peru. Dawne nazwy w publikacjach odnoszą się czasem do zakresów węższych od współczesnych. Materiał A. mataranus subsp. ancashensis mieści się w A. matucanensis, a A. brevispinus jest ujmowany jako podgatunek A. godingianus. Szczegóły doświadczeń przypisujemy do badanej populacji i źródłowego oznaczenia. [2-WWW] [2-WWW] [Rojas i wsp. 2026, rekordy POWO 5208-1, 19747-2 i 1160479-2, 12 października 2026] [Loaiza i Roque Gamarra 2016, rekordy POWO 5208-1, 19747-2 i 1160479-2, 12 października 2026]
Korzenie i zawartość DNA
Dwa badania z 2026 r. opisują różne poziomy organizacji rośliny. W A. laetus z Laipuna śledzono przepływ w małych korzeniach przez 17 miesięcy. W populacji ancashensis z Cosma badano chromosomy i zawartość jądrowego DNA siewek oraz młodych pędów. Pierwsze ujawniło szybkie wykorzystanie niewielkich opadów. Drugie wykazało diploidalny zestaw 22 chromosomów oraz endoreduplikację w tkance pędu. Karty tych roślin rozwijają właściwe dla każdego badania warunki i granice wnioskowania. [Rojas i wsp. 2026, s. 3–6, 10–11, s. 3–14] [Würzberg i wsp. 2026, s. 3–6, 10–11, s. 3–14]