Granice rodzaju
Przyjęty w POWO wykaz obejmuje P. asuntapatensis, P. boliviana, P. ianthothele, P. miyagawae, P. monacantha i P. paranganiensis. Acanthorhipsalis oraz Bolivihanburya są synonimami rodzaju. Dawne zaliczanie tych roślin do szeroko rozumianego Lepismium odpowiada innemu ujęciu ich pokrewieństwa. [2-WWW] [Korotkova i wsp. 2010, POWO 5482-1, 12 października 2026, s. 158–165]
Korotkova i współautorzy porównali w 2010 r. osiem regionów chloroplastowych. Uzyskali dwie osobne linie w dawnym szerokim rodzaju Pfeiffera. Linia obejmująca typ nomenklatoryczny P. ianthothele zachowała nazwę Pfeiffera. Drugą wydzielono jako Lymanbensonia, spokrewnioną z Calymmanthium. Podobny, epifityczny pokrój powstawał więc w odrębnych liniach kaktusów. [Korotkova i wsp. 2010, s. 151, 156–160]
Pędy i kwiaty
Pędy rozgałęziają się z bocznych części rosnącego odcinka. W opisie rodzaju określono ten sposób wzrostu jako mezotoniczny. Odcinki zachowują zdolność wydłużania i nie odpadają po osiągnięciu określonej długości. Areole leżą na powierzchni pędu, zwykle z włoskami, szczecinkami albo cierniami. U części gatunków pędy pozostają wyraźnie żebrowane, u innych są spłaszczone. [Korotkova i wsp. 2010, s. 161–165]
Kwiaty zwykle powstają pojedynczo z bocznych areoli. W większości gatunków mają krótką, lejkowatą lub szeroko dzwonkowatą budowę. Kolor i wielkość kwiatów, uzbrojenie ich zewnętrznej powierzchni oraz kształt dojrzałego owocu pomagają rozdzielać podobne gatunki. W kluczu P. miyagawae wyróżnia się większymi, intensywnie pomarańczowymi kwiatami, a P. asuntapatensis kwiatami czerwonymi do pomarańczowych i gęsto wełnistymi areolami. [Korotkova i wsp. 2010, s. 164–165, klucz gatunków]
Synonimy i nazwy w literaturze
Acanthorhipsalis · Bolivihanburya [2-WWW]