Leptocereus

Członowane pędy i trzy linie

Leptocereus łączy pędy złożone z kolejnych odcinków, zróżnicowany pokrój i areole często zagłębione w falistych brzegach żeber. Analizy plastydowego DNA z 2020 i 2021 r. rozdzieliły linię kubańską, linię Hispanioli i Puerto Rico oraz dawny Dendrocereus. Włączenie ostatniej grupy pozwala zachować rodzaj jako jedną linię pochodzenia. Prace różniły się kolejnością rozgałęzień między tymi trzema grupami, więc szczegółowa historia ich rozdzielenia pozostaje przedmiotem badań. [Barrios i wsp. 2020a, s. 4–12 w pracy z 2020 r., s. 20–22 w pracy z 2021 r.] [Majure i wsp. 2021a, s. 4–12 w pracy z 2020 r., s. 20–22 w pracy z 2021 r.]

Kwiaty, krótkopędy i zapylacze

Większość badanych leptocereusów ma kwiaty otwierające się wieczorem lub w nocy. W części zachodnich kubańskich populacji opisano także rozpoczęcie kwitnienia w dzień i dłuższą trwałość kwiatu. U gatunków Hispanioli kwiaty mogą powstawać na krótkopędach, czyli krótkich końcowych odcinkach z gęsto rozmieszczonymi areolami. Kwiaty pojawiają się również na zwykłych pędach w pobliżu wierzchołka. Gatunki dawnego Dendrocereus mają szczególnie długie, wąskie rurki kwiatowe. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 22 w rewizji z 2023 r., s. 7–10 w pracy z 2020 r.] [Barrios i wsp. 2020a, s. 22 w rewizji z 2023 r., s. 7–10 w pracy z 2020 r.]

Dla L. leonii doświadczenie opublikowane w 2026 r. potwierdziło skuteczne zapylanie nocne, samoniezgodność i wizyty nietoperza Monophyllus redmani. Są to wyniki jednego gatunku i konkretnej populacji. Różnice wielkości rurki, barwy i wydzielania nektaru w rodzaju wymagają sprawdzania rzeczywistych zapylaczy, ponieważ sama budowa kwiatu wskazuje tylko możliwy typ interakcji. [Ruiz i Barrios 2026, s. 9–15]

Owoce i odnowa

Owoce wielu gatunków mają grubą ścianę, cierniowe areole i nasiona otoczone śluzem. Silnie uzbrojone owoce, gładkie owoce dawnych Dendrocereus, czerwone owoce L. leonii oraz słabo śluzowate owoce L. cremnophilus pokazują zakres zmienności. Pędy niektórych gatunków ukorzeniają się po zetknięciu z podłożem. Udział zwierząt w rozsiewaniu jest prawdopodobny w części populacji, lecz hipotezy o konkretnych legwanach lub wymarłych rozsiewaczach wymagają rozróżnienia od udokumentowanych obserwacji. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 11–14, 24–26, 64–65 w rewizji z 2023 r., s. 8–11 w pracy z 2020 r.] [Barrios i wsp. 2020a, s. 11–14, 24–26, 64–65 w rewizji z 2023 r., s. 8–11 w pracy z 2020 r.]

Kiełkowanie i temperatura

W kontrolowanym doświadczeniu opublikowanym w 2025 r. badano 10 kubańskich taksonów w źródłowym ujęciu nazw. Obejmowało ono po 7 powtórzeń z 25 nasionami na wariant i 28 dni pierwszej obserwacji. Najwyższe kiełkowanie zwykle uzyskiwano przy 25°C albo dobowym przechodzeniu 25/30°C. Przy 25/35°C wyniki zmniejszały się, z istotnymi różnicami między taksonami. Światło przez 8 godzin na dobę sprzyjało kiełkowaniu względem ciemności. Dla L. assurgens i materiału oznaczonego L. ekmanii ograniczona liczba nasion pozwoliła na tylko 2 warianty temperatury. [Barrios i wsp. 2025, s. 3–8, 11–13]

Nasiona z gorących wariantów przenoszono na kolejne 28 dni do 25°C w świetle. Część podejmowała wówczas kiełkowanie, a wiele pozostałych miało nadal żywe zarodki. Zahamowanie kiełkowania w cieple trzeba więc oceniać osobno od utraty żywotności. Projekcje klimatyczne tej pracy dotyczyły 2070 r. i warunków w konkretnych miejscach Kuby. Nie stanowią pomiaru przyszłej liczebności populacji ani temperatury bezpiecznego zimowania. [Barrios i wsp. 2025, s. 4, 8, 10–14]

Udokumentowany siew i granice zaleceń

W Gibraltar Botanic Gardens siewki gatunków Hispanioli uzyskiwano z umytych nasion wysianych powierzchniowo na rozdrobnionej lawie o frakcji 3–6 mm. Stosowano sztuczne światło oraz około 18–20°C nocą i 25–30°C w dzień. Nasion nie przykrywano. Podlewanie przez podsiąkanie ograniczało przesuwanie ich i drobnych siewek. Zwykle kiełkowały po 2–3 tygodniach, a po około 4–6 tygodniach siewki pikowano. Jest to opis zastosowanego protokołu badawczego, bez prób porównujących wszystkie warianty podłoża i uprawy. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 7]