Klify w wilgotnym regionie
Leptocereus cremnophilus opisano z półwyspu Samaná w Republice Dominikańskiej. Autorzy potwierdzili go na wschodnich klifach Loma el Frontón i skałach przybrzeżnych. Roczne opady w regionie wynoszą około 2–2,5 m i podtrzymują wilgotny las zimozielony. Skały klifowe, zbudowane z marmuru powstałego z wapienia, tworzą odsłonięte siedlisko dla roślin odpornych na niedobór wody. Doniesienia z pobliskiego Cabo Cabrón pozostawiły status niepotwierdzonego stanowiska. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 61–65]
Pędy i krótkopędy kwiatowe
Roślina tworzy krzew lub niewielkie drzewo wysokości 1–3 m. Pień ma 0,5–1,5 m długości i do 100 mm średnicy. Końcowe człony mają 0,3–1 m długości i (35–)40–45 mm średnicy oraz (4–)5–6 żeber. Areole z brunatnym filcem dzieli około 15 mm. W każdej znajduje się zwykle 15–18 cierni długości 10–20(–25) mm. Kwiaty powstają zarówno na areolach w pobliżu wierzchołka zwykłego pędu, jak i na krótkopędach kwiatowych. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 61–64]
Owoc i cechy odróżniające
Kwiat ma około 60 mm długości i 12–15 mm szerokości. Na jego rurce opisano około 8 cierni długości 3–4 mm w areoli. Owoc jest niemal kulisty, około 60 mm średnicy, z cierniami dochodzącymi do 10 mm. Miąższ jest tylko słabo śluzowaty. Nasiona mierzą 2,6–2,7 × 1,6 × 0,6 mm. Przecięte pędy i kwiaty nie ciemniały w obserwacjach autorów, co odróżniało je od pozostałych badanych leptocereusów Hispanioli. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 64–65]
Drobne odgałęzienia
Niektóre pędy tworzą przy wierzchołku liczne cienkie odgałęzienia o średnicy do 10 mm, łatwo odłączające się od rośliny. Autorzy zaproponowali, że mogą wspomagać rozmnażanie wegetatywne na klifach. Skuteczność ukorzeniania, przeżywanie takich odgałęzień i ich ilościowy udział w odnowie populacji nie zostały w tej rewizji zmierzone. Te wyniki wymagają doświadczenia terenowego. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 64–65]