Zakres i budowa
Rewizja molekularna z 2017 r. zachowała linię obejmującą typ rodzaju, Weberocereus tunilla. Gatunki tradycyjnie nazywane W. glaber i W. tonduzii znalazły się wewnątrz Selenicereus. Sam kształt spłaszczonego pędu pojawiał się niezależnie w różnych liniach epifitów i wymaga zestawienia z cechami kwiatu oraz DNA. [Korotkova i wsp. 2017, s.10–11]
Kwiaty i zapylanie
U W. tunilla obserwacje terenowe wykazały odwiedziny nietoperzy i pyłek na ich sierści. W. trichophorus oraz materiał oznaczony historycznie jako W. biolleyi badano dodatkowo w szklarni z kolonią nietoperzy Glossophaga soricina. Te doświadczenia potwierdziły możliwość odwiedzania kwiatów w kontrolowanych warunkach. Wynik terenowy dla W. tunilla i próby szklarniowe pozostałych roślin mają odrębny zakres. [Tschapka i wsp. 1999, s.557–558]