Salmonopuntia

Dwa gatunki i dawne nazwy

W aktualnym ujęciu POWO rodzaj obejmuje Salmonopuntia salmiana i S. schickendantzii. Nazwę Salmonopuntia opublikował P. V. Heath w 1999 r. Nazwy rodzajowe Salmiopuntia i Mortolopuntia są obecnie umieszczane w jego synonimice. [2-WWW]

Pokrewieństwo odtwarzane z DNA

Badanie Realini i współautorów objęło 15 południowoamerykańskich gatunków ujmowanych wówczas w Opuntia. Markery ISSR oraz dwa odcinki DNA plastydowego wskazały bliskie pokrewieństwo dzisiejszych S. salmiana i S. schickendantzii (w publikacji Opuntia salmiana i O. schickendantzii). Zgodność tych dwóch zestawów danych dostarczyła argumentu niezależnego od podobieństwa zewnętrznego. [Realini i wsp. 2015]

Klasyfikacja de Vosa i współautorów z 2025 r. umieszcza Salmonopuntia w plemieniu Opuntieae. W analizie genów jądrowych linia reprezentowana przez S. salmiana była siostrzana względem pozostałych zbadanych przedstawicieli plemienia. Próba nie obejmowała Consolea, Miqueliopuntia ani S. schickendantzii (dawniej Mortolopuntia schickendantzii). Wniosek o położeniu rodzaju odnosi się do tak ograniczonego zestawu taksonów. [de Vos i wsp. 2025]

Budowa pędów a granice grup

Walcowaty pęd występuje u kilku odrębnych linii opuncjowatych. We współczesnej klasyfikacji Salmonopuntia i Miqueliopuntia pozostają w Opuntieae, Cylindropuntia w Cylindropuntieae, a Austrocylindropuntia w Pterocacteae. Pokrój zestawia się z budową kwiatów, owoców i nasion oraz z danymi molekularnymi. [de Vos i wsp. 2025]

Rozmnażanie przez organy powstające na owocach

U S. salmiana górne areole owocu mogą wytwarzać drobne, uzbrojone w ciernie pędy. Po odłączeniu są one propagulami, czyli jednostkami zdolnymi zapoczątkować nową roślinę. Ten sposób odnowienia pomaga wyjaśnić gęste skupienia obserwowane na stanowiskach wtórnych. Szczegóły budowy i rozsiewania przedstawiono w karcie gatunku. [Aymerich 2018]

Nazwa poprawiona po sprawdzeniu roślin

Uprawna roślina znana jako „Lion’s Tongue” przez lata krążyła pod nazwą Opuntia schickendantzii. W 2021 r. opisano ją jako Opuntia leoglossa. Do tego taksonu należą również rośliny z części dawnych doniesień z Hiszpanii i Australii oraz materiał wykorzystany we wcześniejszych analizach DNA. Są to korekty oznaczenia konkretnych okazów. [Köhler i Font 2021]