Salmonopuntia schickendantzii

Budowa pędów i kwiatów

Opis z 2021 r. podaje wysokość 0,5–1 m, wyjątkowo 1,5 m. Drewniejący pęd główny osiąga 5 cm średnicy. Spłaszczone pędy boczne mierzą 10–20 × 2–5 cm. Epidermis jest szarozielona, z sinawym nalotem. Białoszare ciernie mają 0,5–3 cm długości. Są wyraźniejsze na osi głównej. Liście długości 3–6 mm szybko opadają. [Köhler i wsp. 2021]

Pąki mają zaostrzony, czerwieniejący wierzchołek. Po otwarciu kwiat osiąga 2–3 cm średnicy, wyjątkowo 4 cm. Okwiat jest jaskrawożółty, pręciki jasnożółte, szyjka słupka biała, a zielone znamię ma 5–6 łatek. [Köhler i wsp. 2021]

Owoce nasienne i propagule

Kuliste owoce mają 1,5–2,5 cm średnicy i po dojrzeniu ciemnopurpurową do czerwonawej barwę. Zawierają do 60–70 nasion, mierzących 3–5 × 3 mm. Zarodek jest hakowato wygięty. Obok owoców nasiennych powstają zielone, niedojrzałe lub sterylne owoce uczestniczące w odnowieniu klonalnym po opadnięciu na ziemię. [Köhler i wsp. 2021]

Górski zasięg

Rewizja wymienia argentyńskie prowincje Catamarca, Jujuy, Salta i Tucumán oraz boliwijskie departamenty Cochabamba, Chuquisaca i Tarija. Rośliny stwierdzano na wysokości 1000–2000 m n.p.m., przede wszystkim na zboczach i urwiskach. [Köhler i wsp. 2021]

Zmiany nazwy i rozpoznawanie materiału

Aktualna nazwa została opublikowana w 2021 r. Wcześniejsze kombinacje obejmowały Opuntia schickendantzii, Austrocylindropuntia schickendantzii, Brasiliopuntia schickendantzii i Mortolopuntia schickendantzii. POWO umieszcza w synonimice także Opuntia cochabambensis oraz Platyopuntia conjungens. [2-WWW]

Pod nazwą Opuntia schickendantzii uprawiano także odmienną roślinę „Lion’s Tongue”. Köhler i Font opisali ją jako Opuntia leoglossa, z długimi, językowatymi członami i skąpym uzbrojeniem. Do tego taksonu odnoszą się skorygowane w 2021 r. doniesienia z uprawy oraz część dawnych stanowisk w Hiszpanii i Australii. Różnica dotyczy oznaczenia rośliny i interpretacji wcześniejszych wyników molekularnych. [Köhler i Font 2021]