Cochemiea

Współczesny zakres i dawne Mammillaria

POWO przyjmuje 36 gatunków Cochemiea. Wiele nosiło wcześniej nazwy Mammillaria, między innymi obecne C. armillata, C. dioica, C. grahamii i C. tetrancistra. Dawne nazwy pozostają połączone z właściwymi kartami. Przyjęty zakres obejmuje rośliny o różnej budowie kwiatów i cierni. Czerwone, wydłużone kwiaty wyróżniają tylko część rodzaju. [2-WWW]

Breslin i współautorzy w 2021 r. zaproponowali jeszcze szerszą Cochemiea, włączając do niej również Neolloydia conoidea i Ortegocactus macdougallii. POWO zachowuje obecnie Neolloydia i Ortegocactus jako odrębne rodzaje. Propozycja z publikacji i obecny wykaz nazw mają zatem różne granice. Zgodność szerokiej linii DNA nie narzuca jednej rangi jej mniejszych podgrup. [Breslin i wsp. 2021, Breslin i wsp. 2021, s. 313–316; Chincoya i wsp. 2023, s. 15–16; POWO, 11 października 2026; rekordy POWO conoidea 168615-2 i macdougallii 176672-2] [Chincoya i wsp. 2023, Breslin i wsp. 2021, s. 313–316; Chincoya i wsp. 2023, s. 15–16; POWO, 11 października 2026; rekordy POWO conoidea 168615-2 i macdougallii 176672-2] [2-WWW] [2-WWW] [2-WWW]

Kwiaty czerwone i historia cech

Wąska klasyczna grupa Cochemiea obejmowała rośliny o cylindrycznych pędach oraz długich czerwonych kwiatach o symetrii grzbiecistej, w której wyróżnia się stronę górną i dolną. Do takiej grupy opisano w 2020 r. C. thomasii. Budowę kwiatów interpretowano jako związaną z zapylaniem przez kolibry. Protolog przedstawiał tę interpretację jako przypuszczenie oparte na zespole cech kwiatu. [García Morales i wsp. 2020, s. 1–5]

Rekonstrukcja cech na drzewie plastydowym wskazywała częste występowanie haczykowatych cierni centralnych w szerszej linii Cochemiea. C. halei ma ciernie proste. Haczyk pojawia się także u części gatunków pozostających w Mammillaria. Jego budowa pomaga porównywać rośliny, a identyfikacja rodzaju wymaga uwzględnienia wielu cech i ich ewolucyjnej historii. [Breslin i wsp. 2021, s. 312–315; ryc. 2–3]

Młode linie Półwyspu Kalifornijskiego

Analiza z 2022 r. wskazywała na intensywne zróżnicowanie Cochemiea w regionie Baja California. Wiek węzłów oszacowano z sekwencji plastydowych z użyciem wtórnych kalibracji pochodzących z wcześniejszych badań. Wiele rozdziałów regionalnych linii przypadało na ostatni milion lat. Szerokie przedziały niepewności ograniczają dokładne wiązanie młodych rozgałęzień z pojedynczym epizodem geologicznym. [Breslin i wsp. 2022, s. 1475–1483; ryc. 1–5]

Tempo dywersyfikacji i wnioskowane przemieszczenia linii opisują modelowaną historię ewolucyjną. Zmiany klimatu, rozdzielanie obszarów lądowych oraz rozsiewanie nasion stanowią rozważane wyjaśnienia regionalnej różnorodności. Zależność szybkości dywersyfikacji od haczykowatych cierni była słabsza po uwzględnieniu w modelu innych, niezmierzonych cech. [Breslin i wsp. 2022, s. 1479–1484]

Powiązane artykuły