Jasne ciernie z ciemnymi końcami

W kluczu z 2020 r. Cochemiea setispina miała 4–5 cierni centralnych i 10–15 promienistych, a ciernie były białe z ciemnymi końcami. Wymieniono stanowiska na wyspie Ángel de la Guarda oraz w pasmach San Borja, San Francisco i Santa Lucía, a także przy Bahía de los Ángeles. Klucz dotyczył klasycznej grupy o czerwonych kwiatach. [García Morales i wsp. 2020, s. 5, klucz gatunków]

Materiał na drzewie plastydowym

Próbki C. setispina (oznaczone jako Mammillaria setispina) tworzyły na drzewie plastydowym z 2021 r. parę z C. maritima. W POWO C. setispina jest przyjętym gatunkiem, a C. pondii subsp. setispina pozostaje historycznym synonimem. [Breslin i wsp. 2021, Breslin i wsp., s. 313, ryc. 2; POWO, stan 11 października 2026] [2-WWW]

Powiązane artykuły

Cochemiea. Plastydowe pokrewieństwo i młoda radiacja Baja California

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Anonim b.d.y, s. pliku 1] [Lindsay 1959, s. pliku 6, 7, 8]

Starsze opisy i obserwacje uprawowe · Cochemiea setispina
Synonimy i nazwy w literaturze

Cactus roseanus · Cactus setispinus · Cochemiea pondii subsp. setispina · Mammillaria pondii subsp. setispina · Mammillaria setispina [2-WWW]