Dwa gatunki i nazwy w literaturze
Plants of the World Online przyjmuje dwa gatunki. Są to Neoraimondia arequipensis oraz N. herzogiana. Pierwszy występuje naturalnie w Peru, drugi w Boliwii. Nazwa Neocardenasia herzogiana, spotykana w starszych opracowaniach, jest synonimem N. herzogiana. Dla N. arequipensis literatura przywołuje także regionalne ujęcia z epitetami gigantea i roseiflora; wyniki tych prac odnoszą się do oznaczonego przez autorów materiału. [2-WWW]
Kwiaty i zwierzęta w badaniach terenowych
U N. herzogiana w boliwijskiej dolinie Wara Wara porównano owocowanie kwiatów osłoniętych i dostępnych dla zwierząt. Znacznie częstsze powstawanie owoców przy swobodnym dostępie odwiedzających łączy rozmnażanie tej populacji z przenoszeniem pyłku przez zwierzęta. Kontakty z organami rozrodczymi notowano u os, pszczół, mrówek i chrząszczy. [Arzabe i wsp. 2018, s. 180–186]
W północnym Peru N. arequipensis tworzy rozgałęzione rośliny drzewiaste. Obserwacje z Tumbes obejmują zjadanie części roślin przez wiewiórki i owady oraz wykorzystywanie pędów przez ptaki. Dokumentacja terenowa wskazuje konkretne kontakty ze zwierzętami, a ich wpływ na zapylanie i rozprzestrzenianie nasion pozostaje odrębnym zagadnieniem. [Alfaro Aguilera i wsp. 2020, s. 539–541]
Ekstrakt pędu jako materiał technologiczny
Ekstrakt N. arequipensis badano także jako koagulant w sztucznej zawiesinie kaolinu. Mierzono zmniejszenie mętności, aktywność flokulacyjną i wybrane parametry chemiczne. Są to wyniki doświadczenia nad obróbką wody, opisane osobno w dziale biotechnologii i zastosowań. [Choque-Quispe i wsp. 2020, s. 91–93]