Neoraimondia herzogiana

Nazwa i stanowisko badanej populacji

Przyjęta nazwa to Neoraimondia herzogiana (Backeb.) Buxb. & Krainz. Do jej synonimów należą Neocardenasia herzogiana i Cereus herzogianus. Naturalny zasięg gatunku obejmuje Boliwię. [2-WWW]

Arzabe, Aguirre i Baldelomar prowadzili obserwacje od października do grudnia 2013 r. w Wara Wara koło Aiquile, w departamencie Cochabamba, na wysokości 2084 m. Ten zakres obejmuje południową wiosnę oraz jedną populację w suchej dolinie międzyandyjskiej. [Arzabe i wsp. 2018, s. 180–181]

Rurkowaty kwiat i czas otwarcia

Badane kwiaty miały rurkowaty kształt, różowy okwiat z dwiema seriami grubych, soczystych listków oraz jasnożółte pylniki i znamię. Pozostawały otwarte w dzień i w nocy. Autorzy nie stwierdzili wyczuwalnego zapachu. Otwieranie nocą poszerza czas potencjalnych odwiedzin, a w obserwowanej populacji odnotowano kontakty owadów z organami rozrodczymi. [Arzabe i wsp. 2018, s. 181–185, tabela 1]

Dostęp do kwiatu a powstawanie owoców

Na 30 roślinach wybrano po dwa pąki, pozostawiając jeden dostępny dla odwiedzających i osłaniając drugi. Końcowa analiza obejmowała 57 kwiatów. Owoce powstały z 86,7% kwiatów otwartych i 3,7% osłoniętych. Mierzono rozwój owocu po powiększeniu zalążni; doświadczenie wykazało znaczenie dostępu zwierząt dla owocowania tej populacji. [Arzabe i wsp. 2018, s. 181–183, ryc. 4]

Niewielkie owocowanie osłoniętych kwiatów wskazuje możliwość powstawania owocu przy ograniczeniu odwiedzin. W tym układzie nie wykonano osobnych zabiegów samozapylenia, zapylenia krzyżowego i usunięcia pylników. Mechanizmu tego wyniku oraz żywotności nasion nie rozstrzygnięto. [Arzabe i wsp. 2018, s. 181–184]

Zespół odwiedzających

Obserwacje 30 kwiatów przez sześć dni obejmowały cztery półgodzinne sesje dziennie, w przedziale od 05:30 do 22:00. Osy Vespidae stanowiły 37,5% zapisanych wizyt, a pszczoły Apis 25%. Wśród pozostałych były mrówki i chrząszcze. Zliczano owady stykające się z organami rozrodczymi; udział wizyt określa częstość kontaktów, a skuteczność pojedynczego przeniesienia pyłku wymaga osobnego pomiaru. [Arzabe i wsp. 2018, s. 182–186, tabela 3]

Powiązane artykuły

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Romulski 2004c, s. pliku 27, 28] [Romulski b.d., s. pliku 7] [Kaktusy i Inne 2004, s. pliku 2, 24, 31, 48] [McBrian 2004, s. pliku 22]