Jeden gatunek i dwie dawne kombinacje
W ujęciu Plants of the World Online sprawdzonym 10 października 2026 r. Obregonia jest rodzajem monotypowym. Jego jedynym przyjętym gatunkiem pozostaje O. denegrii Frič. Nazwę rodzaju i gatunku opublikowano w 1925 r. Baza zalicza go do kaktusowatych i podaje naturalny zasięg rodzaju w północno-wschodnim Meksyku. [2-WWW]
Dawne kombinacje Ariocarpus denegrii (Frič) W.T.Marshall i Strombocactus denegrii (Frič) G.D.Rowley są synonimami Obregonia denegrii. Odnoszą się do tego samego gatunku. Podobieństwo szerokich brodawek do niektórych Ariocarpus stanowi cechę wyglądu, a przyjęta współczesna klasyfikacja zachowuje osobny rodzaj. [2-WWW]
Budowa rozety i wapienne siedlisko
Pojedynczy, niski pęd składa się z zachodzących na siebie trójkątnych brodawek. Każda zwęża się ku małej areoli, w młodości wełnistej i wyposażonej w nieliczne miękkie ciernie. Jasne kwiaty powstają przy wełnistym wierzchołku z młodych areoli. Opis IUCN przedstawia zwarty korpus o średnicy 8–12 cm. Większą część rośliny stanowią mięsiste tkanki, w tym wrzecionowate korzenie. [Lucas i Synge 1978, s. 108 oraz s. 1768] [Martínez-Berdeja i Valverde 2008, s. 108 oraz s. 1768]
Starsze opracowania terenowe i doświadczenia ekologiczne koncentrują się na dolinie Jaumave w Tamaulipas. Karta IUCN opisuje suche, kamieniste wzgórza wapienne około 800 m n.p.m., wśród krzewów i innych kaktusów. Współczesny rekord gatunku w POWO wymienia Tamaulipas i Nuevo León. Dane o określonych stanowiskach i zasięg przyjęty w bazie mają różną szczegółowość. [Lucas i Synge 1978, IUCN s. 107] [Martínez-Berdeja i Valverde 2008, IUCN s. 107] [2-WWW]
Biologia wzrostu i rozmnażania
Półroczne siewki reagowały w szklarni na dostępność wody zmianą tempa przyrostu i podziału suchej biomasy między korzeń i pęd. Przy dwóch zastosowanych poziomach światła nie stwierdzono istotnej zmiany tych parametrów. Obserwacja dotyczy siewek w określonym zakresie warunków i pomaga wyjaśnić jeden z mechanizmów oddziaływania roślin opiekuńczych. [Martínez-Berdeja i Valverde 2008]
Nasiona pozwalają wprowadzać do rozmnażania materiał pochodzący od wielu roślin rodzicielskich. Aktywacja areoli w kulturze pozwala uzyskiwać liczne pędy z fragmentów siewek. U gatunku opisano także tworzenie zarodków somatycznych z tkanek wegetatywnych. Poszczególne metody różnią się drogą regeneracji, składem pożywki i wymaganiami aklimatyzacji. Szczegóły budowy, siewu i uprawy znajdują się w karcie O. denegrii. [Cardarelli i wsp. 2010] [Malda i wsp. 1999b]
