KAKTUSYBOTANIKA I UPRAWA
Szukaj na stronie
Nowe opracowania

Literatura nowych opracowań

Publikacje naukowe i materiały archiwalne, z pełną metryką i streszczeniami zawartości.

Artykuł2012b

Phylogeny of Opuntia s.s. (Cactaceae): Clade delineation, geographic origins, and reticulate evolution

Majure L. C., Puente R., Griffith M. P., Judd W. S., Soltis P. S., Soltis D. E., Phylogeny of Opuntia s.s. (Cactaceae): Clade delineation, geographic origins, and reticulate evolution, American Journal of Botany, 2012, 99(5):847-864, doi: 10.3732/ajb.1100375

Analiza molekularna porównuje linie plemienia Opuntieae i zakres Opuntia sensu stricto. Przedstawia położenie Brasiliopuntia w odtworzonym drzewie pokrewieństwa.

Fizjologia i anatomiaRodzajAirampoaBrasiliopuntiaConsoleaOpuntia
Artykuł2017

Taxonomic revision of the Opuntia humifusa complex (Opuntieae: Cactaceae) of the eastern United States

Majure L. C., Judd W. S., Soltis P. S., Soltis D. E., Taxonomic revision of the Opuntia humifusa complex (Opuntieae: Cactaceae) of the eastern United States, Phytotaxa, 2017, 290(1):1-65, doi: 10.11646/phytotaxa.290.1.1

Rewizja kompleksu Opuntia humifusa ze wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Zawiera klucz, opisy morfologiczne, typifikacje, mapy, fenologię i obszerny wykaz okazów; rozdziela m.in. O. humifusa i O. cespitosa oraz omawia poliploidalne pochodzenie tej grupy.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
[2-WWW]Portal źródłowy

Plants of the World Online — Royal Botanic Gardens, Kew

https://powo.science.kew.org/

Nazwy przyjęte, synonimy i rozmieszczenie. Cytowanie przy taksonie prowadzi do jego rekordu.

Dostęp 2026-10-08.

Artykuł2020

Insights Into Chloroplast Genome Evolution Across Opuntioideae (Cactaceae) Reveals Robust Yet Sometimes Conflicting Phylogenetic Topologies

Köhler M., Reginato M., Souza-Chies T. T., Majure L. C., Insights Into Chloroplast Genome Evolution Across Opuntioideae (Cactaceae) Reveals Robust Yet Sometimes Conflicting Phylogenetic Topologies, Frontiers in Plant Science, 2020, 11:729, doi: 10.3389/fpls.2020.00729

Sekwencjonowanie plastomu Opuntia quimilo oraz porównanie genomów chloroplastowych przedstawicieli Opuntioideae. Praca opisuje przekształcenia struktury plastomu, zróżnicowanie markerów i zależność rekonstrukcji pokrewieństw od zestawu analizowanych regionów DNA.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2012a

Cytogeography of the Humifusa clade of Opuntia s.s. Mill. 1754 (Cactaceae, Opuntioideae, Opuntieae): Correlations with pleistocene refugia and morphological traits in a polyploid complex

Majure L. C., Judd W. S., Soltis P. S., Soltis D. E., Cytogeography of the Humifusa clade of Opuntia s.s. Mill. 1754 (Cactaceae, Opuntioideae, Opuntieae): Correlations with pleistocene refugia and morphological traits in a polyploid complex, Comparative Cytogenetics, 2012, 6(1):53-77, doi: 10.3897/CompCytogen.v6i1.2523

Zestawienie liczby chromosomów, morfologii i rozmieszczenia przedstawicieli kladu Humifusa. Autorzy badają geograficzny rozdział diploidów i poliploidów oraz przedstawiają hipotezę plejstoceńskich refugiów i późniejszego rozszerzania zasięgu.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2023

Developmental dynamics of crassulacean acid metabolism (CAM) in Opuntia ficus-indica

Niechayev N. A., Mayer J. A., Cushman J. C., Developmental dynamics of crassulacean acid metabolism (CAM) in Opuntia ficus-indica, Annals of Botany, 2023, 132(4):869-879, doi: 10.1093/aob/mcad070

Rozwój metabolizmu CAM u siewek i młodych członów Opuntia ficus-indica oceniony przez dobową wymianę CO₂, kwasowość tkanek i skład izotopowy węgla. Praca pokazuje przechodzenie rosnących organów od ujemnego bilansu wymiany CO₂ do przewagi nocnej asymilacji.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł1994

Water Relations and Low-Temperature Acclimation for Cactus Species Varying in Freezing Tolerance

Goldstein G., Nobel P. S., Water Relations and Low-Temperature Acclimation for Cactus Species Varying in Freezing Tolerance, Plant Physiology, 1994, 104(2):675-681, doi: 10.1104/pp.104.2.675

Badanie porównuje gospodarkę wodną, cukry, mannitol, śluz i powstawanie lodu u trzech opuncji. Analizy obejmują materiał po aklimatyzacji w temperaturach dnia i nocy 10/0°C, w tym rośliny oznaczone historycznie jako Opuntia humifusa.

Fizjologia i anatomiaRodzajOpuntia
Artykuł1993b

Freezing Tolerance and Water Relations of Opuntia fragilis from Canada and the United States

Loik M. E., Nobel P. S., Freezing Tolerance and Water Relations of Opuntia fragilis from Canada and the United States, Ecology, 1993, 74(6):1722-1732, doi: 10.2307/1939931

Doświadczenie porównuje odporność na zamarzanie dwudziestu populacji Opuntia fragilis po aklimatyzacji w jednolitych warunkach. Autorzy zestawiają wartości LT₅₀ i utratę wody, wykazując duże różnice między pochodzeniami oraz brak prostego związku tych dwóch cech.

Fizjologia i anatomiaRodzajOpuntia
Artykuł1997

Stamen movements in flowers of Opuntia (Cactaceae) favour oligolectic pollinators

Schlindwein C., Wittmann D., Stamen movements in flowers of Opuntia (Cactaceae) favour oligolectic pollinators, Plant Systematics and Evolution, 1997, 204(3-4):179-193, doi: 10.1007/BF00989204

Badania kwiatów dwóch południowobrazylijskich opuncji, opublikowanych jako O. brunneogemmia i O. viridirubra. Opisują ruch pręcików po dotknięciu, warstwowe rozmieszczenie pyłku, zachowania pszczół i wyniki zapylenia własnym oraz obcym pyłkiem.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2026

Contrasting reproductive strategies and their functional consequences in two populations of Opuntia robusta (Cactaceae)

Mendoza-Reyes C. H. S., Miranda-Pérez A., Núñez-Farfán J., Janczur M. K., Contrasting reproductive strategies and their functional consequences in two populations of Opuntia robusta (Cactaceae), BMC Plant Biology, 2026, 26(1):1629, doi: 10.1186/s12870-026-09625-0

Porównanie rozrodu Opuntia robusta w dwóch populacjach w Hidalgo obejmuje budowę kwiatów, warianty zapylenia, produkcję nasion i kiełkowanie. Doświadczenia wykonano na roślinach obupłciowych; wyniki dokumentują autonomiczne samozapylenie i zróżnicowanie odpowiedzi między populacjami.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2026

Opuntia arenaria—Areoles and Glochids on Roots

Gorelick R., Beaudin M., Opuntia arenaria—Areoles and Glochids on Roots, Haseltonia, 2026, 33(1):1-6, doi: 10.2985/026.033.0106

Anatomia korzeni Opuntia arenaria i obserwacje wytwarzania na nich areoli z włoskami oraz glochidiami. Praca dokumentuje przebijanie perydermy przez areole, obfity śluz w tkankach i rozwój pędów przybyszowych z korzeni, także pod powierzchnią podłoża.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2012

A multi-structural and multi-functional integrated fog collection system in cactus

Ju J., Bai H., Zheng Y., Zhao T., Fang R., Jiang L., A multi-structural and multi-functional integrated fog collection system in cactus, Nature Communications, 2012, 3(1):1247, doi: 10.1038/ncomms2253

Badanie analizuje zbieranie wody i transport kropelek na powierzchniach Opuntia microdasys. Wiąże obserwowany ruch z geometrią i mikrostrukturą elementów rośliny.

Fizjologia i anatomiaRodzajOpuntia
Artykuł2020

Glochids microstructure and dew harvesting ability in Opuntia stricta (Cactaceae)

Masrahi Y. S., Glochids microstructure and dew harvesting ability in Opuntia stricta (Cactaceae), Journal of King Saud University - Science, 2020, 32(8):3307-3312, doi: 10.1016/j.jksus.2020.09.015

Budowa glochidiów Opuntia stricta pobranych z populacji w południowo-zachodniej Arabii Saudyjskiej. Mikroskopia elektronowa i doświadczenie ze strumieniem mgiełki pokazują łączenie kropli oraz ich przemieszczanie ku włoskom u nasady; praca interpretuje proces w kategoriach kapilarności i zwilżalności.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2018

First description of extrafloral nectaries in Opuntia robusta (Cactaceae): Anatomy and ultrastructure

Sandoval-Molina M. A., Zavaleta-Mancera H. A., León-Solano H. J., Solache-Ramos L. T., Jenner B., Morales-Rodríguez S., Patrón-Soberano A., Janczur M. K., First description of extrafloral nectaries in Opuntia robusta (Cactaceae): Anatomy and ultrastructure, PLoS ONE, 2018, 13(7):e0200422, doi: 10.1371/journal.pone.0200422

Pierwszy szczegółowy opis nektarników pozakwiatowych Opuntia robusta: ich rozwoju jako zmodyfikowanych cierni, anatomii i ultrastruktury komórek wydzielniczych. Uzupełniają go obserwacje mrówek na młodych członach i zmian nektarników podczas dojrzewania.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2008

The role of endangered species reintroduction in ecosystem restoration: Tortoise-cactus interactions on Española Island, Galápagos

Gibbs J. P., Marquez C., Sterling E. J., The role of endangered species reintroduction in ecosystem restoration: Tortoise-cactus interactions on Española Island, Galápagos, Restoration Ecology, 2008, 16(1):88-93, doi: 10.1111/j.1526-100X.2007.00265.x

Terenowa analiza relacji między żółwiami olbrzymimi a drzewiastymi opuncjami na Españoli w Galápagos. Rozmieszczenie roślin, ich klasy rozwojowe, owocowanie, roślinność drzewiasta i odchody żółwi służą ocenie odnowienia populacji po działaniach restytucyjnych.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2021

The invasive cactus Opuntia stricta creates fertility islands in African savannas and benefits from those created by native trees

Novoa A., Foxcroft L. C., Keet J. H., Pyšek P., Le Roux J. J., The invasive cactus Opuntia stricta creates fertility islands in African savannas and benefits from those created by native trees, Scientific Reports, 2021, 11(1):20748, doi: 10.1038/s41598-021-99857-x

Badanie gleb w Parku Narodowym Krugera porównuje właściwości fizykochemiczne, aktywność enzymów i zespoły bakterii pod opuncjami, rodzimymi drzewami i w otwartej przestrzeni. Doświadczenie z nasionami pokazuje, jak pochodzenie gleby wiąże się z kiełkowaniem O. stricta.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2025

Multi-Species Impacts of Invasive Opuntia Cacti on Mammal Habitat Use

Stewart P. S., Hill R. A., Oduor A. M. O., Stephens P. A., Whittingham M. J., Dawson W., Multi-Species Impacts of Invasive Opuntia Cacti on Mammal Habitat Use, Ecology Letters, 2025, 28(7):e70163, doi: 10.1111/ele.70163

Fotopułapki w dwóch obszarach Laikipii w Kenii pozwalają porównać użytkowanie siedlisk przez dwanaście gatunków ssaków przy różnym pokryciu przez inwazyjne opuncje. Autorzy analizują skalę lokalną i krajobrazową oraz sezonowe zróżnicowanie powiązań.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Zeszyt czasopisma1959

Cactáceas y Suculentas Mexicanas — zeszyt 4

[Autor nieustalony, Cactáceas y Suculentas Mexicanas — zeszyt 4, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 1959, nr 4]

Zeszyt z 1959 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Cochemiea.

RodzajCochemiea
Artykuł2015

Indicaxanthin from Opuntia ficus-indica Crosses the Blood–Brain Barrier and Modulates Neuronal Bioelectric Activity in Rat Hippocampus at Dietary-Consistent Amounts

Allegra M., Carletti F., Gambino G., Tutone M., Attanzio A., Tesoriere L., Ferraro G., Sardo P., Almerico A. M., Livrea M. A., Indicaxanthin from Opuntia ficus-indica Crosses the Blood–Brain Barrier and Modulates Neuronal Bioelectric Activity in Rat Hippocampus at Dietary-Consistent Amounts, Journal of Agricultural and Food Chemistry, 2015, 63(33):7353-7360, doi: 10.1021/acs.jafc.5b02612

Badanie indykaksantyny u szczurów obejmujące oznaczenie barwnika w mózgu po podaniu doustnym, rejestrację neuronów hipokampa podczas miejscowej mikrojonoforezy oraz modelowanie oddziaływania z receptorem NMDA. Wyniki opisują farmakokinetykę i ostrą odpowiedź elektrofizjologiczną w modelu zwierzęcym.

Biotechnologia i zastosowaniaOpuntia
Książka1890

Cactaceae

[Schumann K. M., Cactaceae, Flora brasiliensis, 1890, tom 4, nr 2]

Opracowanie Cactaceae w „Flora brasiliensis” z 1890 roku przedstawia ówczesne opisy i klasyfikację roślin. Kopia pochodzi z prywatnego archiwum Konrada Szychowskiego.

Rodzaj
Zeszyt czasopisma2005a

Kaktusy i Inne — zeszyt 4

[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 4, Kaktusy i Inne, 2005a, nr 4]

Zeszyt z 2005 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Eriosyce, Espostoa, Euphorbia, Ficus.

RodzajEriosyceEspostoaEuphorbiaFicus
Artykuł2004c

Neoraimondia herzogiana (Backeberg) Buxbaum

Romulski T., Neoraimondia herzogiana (Backeberg) Buxbaum, Kaktusy i Inne, 2004, (2):25-26

Opracowanie przedstawia Neoraimondia herzogiana. Łączy historię nazwy z opisem pokroju i cech rozpoznawczych rośliny.

RodzajNeoraimondia
Zeszyt czasopisma2005c

Kaktusy i Inne — zeszyt 6

[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 6, Kaktusy i Inne, 2005c, nr 6]

Zeszyt z 2005 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Ariocarpus, Copiapoa, Hylotelephium, Opuntia, Pediocactus, Sclerocactus, Tephrocactus.

RodzajAriocarpusCopiapoaHylotelephiumOpuntiaPediocactusSclerocactusTephrocactus
Artykuł2003

Germinación comparativa de especies del género Mammillaria endémicas de Oaxaca, México

Flores Martínez A., Manzanero Medina G. I., Germinación comparativa de especies del género Mammillaria endémicas de Oaxaca, México, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2003, 48(2):36-51

Praca porównuje kiełkowanie endemicznych gatunków Mammillaria z Oaxaca. Zestawia wyniki różnych partii nasion i wariantów doświadczenia.

Fizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Materiał archiwalnyb.d.r

Northern Mexico / wyprawa Doniphana 1846–1847

[Autor nieustalony, Northern Mexico / wyprawa Doniphana 1846–1847, b.d.r]

Historyczny materiał dotyczy północnego Meksyku i wyprawy Doniphana w latach 1846–1847. Kopia pochodzi z prywatnego archiwum Konrada Szychowskiego. Daty wyprawy określają temat dokumentu.

Rodzaj
Artykuł2026

Taxonomy and Phylogeny Reveal a Cryptic New Species of Opuntia (Cactaceae) from Tamaulipas, Mexico

Martínez-González C. R., Raymundo T., Garza-Ocañas F., García-Morales L. J., Jiménez-Ramírez J., García Jimenéz J., Taxonomy and Phylogeny Reveal a Cryptic New Species of Opuntia (Cactaceae) from Tamaulipas, Mexico, Taxonomy, 2026, 6(2):33, doi: 10.3390/taxonomy6020033

Protolog Opuntia miquihuanensis z Tamaulipas zawiera opis, wskazanie typu, ilustracje, mikromorfologię, fenologię i analizę filogenetyczną. Autorzy umieszczają gatunek w grupie opuncji kłączowych i proponują ocenę jego zagrożenia na podstawie ograniczonego zasięgu oraz presji na siedlisko.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł2009

Galápagos' Opuntia (prickly pear) cacti: Extensive morphological diversity, low genetic variability

Helsen P., Browne R. A., Anderson D. J., Verdyck P., Van Dongen S., Galápagos' Opuntia (prickly pear) cacti: Extensive morphological diversity, low genetic variability, Biological Journal of the Linnean Society, 2009, 96(2):451-461, doi: 10.1111/j.1095-8312.2008.01141.x

Porównanie różnorodności morfologicznej opuncji Galápagos z sekwencjami czterech regionów DNA. Praca wykazuje słabe zróżnicowanie części badanych markerów, omawia lokalny przepływ genów i wskazuje znaczenie równoczesnego uwzględniania cech roślin oraz danych genetycznych.

RodzajFizjologia i anatomiaOpuntia
Artykuł1991

Water relations and mucopolysaccharide increases for a winter hardy cactus during acclimation to subzero temperatures

Loik M. E., Nobel P. S., Water relations and mucopolysaccharide increases for a winter hardy cactus during acclimation to subzero temperatures, Oecologia, 1991, 88(3):340-346, doi: 10.1007/BF00317576

Doświadczenie obejmuje siedmiotygodniową aklimatyzację materiału oznaczonego jako Opuntia humifusa z Bald Knob w Wirginii. Analiza rozróżnia zagęszczanie roztworu przez utratę wody i przyrost substancji osmotycznie czynnych oraz rozpatruje rolę śluzu.

Fizjologia i anatomiaRodzajOpuntia
Artykuł1980

Effects of seasonal changes in the Midwest on Crassulacean Acid Metabolism (CAM) in Opuntia humifusa Raf.

Koch K. E., Kennedy R. A., Effects of seasonal changes in the Midwest on Crassulacean Acid Metabolism (CAM) in Opuntia humifusa Raf., Oecologia, 1980, 45(3):390-395, doi: 10.1007/BF00540212

Badanie rocznego cyklu roślin z Iowa łączy pomiary wymiany gazowej, kwasowości i uwodnienia. Opisuje sezonowość nocnego pobierania CO₂ u materiału oznaczonego w 1980 roku jako Opuntia humifusa.

Fizjologia i anatomiaRodzajOpuntia
Książka1978

Kaktusy

[Fleischer Z., Schütz B., Kaktusy, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1978, wyd. I, tłum. Kabiesz Z., Prajer Z.]

Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, wydanie I. Tłumaczenie — Zofia Kabiesz i Zbigniew Prajer. Podstawa historyczna i uprawowa. Nazwy oraz interpretacje aktualizowane osobno.

Fizjologia i anatomia
Artykułb.d.

Kaktusy chilijskie

Romulski T., Kaktusy chilijskie, Sukulenty, b.d., (3)

Opracowanie przedstawia historyczny przegląd chilijskich rodzajów i gatunków kaktusów. Łączy nazwy stosowane w ówczesnej literaturze z cechami roślin.

RodzajCopiapoaEriosyce
Zeszyt czasopismab.d.b

Sukulenty — zeszyt 4

[Autor nieustalony, Sukulenty — zeszyt 4, Sukulenty, b.d.b, nr 4]

Zeszyt zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Browningia, Pelecyphora.

RodzajBrowningiaPelecyphora
Artykuł2005

Rozmnażanie kaktusów mrozoodpornych. Część 1

Modrakowski P., Rozmnażanie kaktusów mrozoodpornych. Część 1, Kaktusy i Inne, 2005, (6):44-47

Autor opisuje rozmnażanie wegetatywne i szczepienie kaktusów mrozoodpornych. Porównuje dobór podkładek i prowadzenie roślin w warunkach zimowania.

RodzajOpuntiaPediocactusSclerocactus
Artykuł1996

Freezing and heat tolerance of Opuntia cacti native to the Canadian prairie provinces

Ishikawa M., Gusta L. V., Freezing and heat tolerance of Opuntia cacti native to the Canadian prairie provinces, Canadian Journal of Botany, 1996, 74(12):1890-1895, doi: 10.1139/b96-226

Sezonowe badania materiału z Saskatchewan obejmują zamrażanie członów, późniejszą martwicę i regenerację. Porównują zahartowane człony zimowe z młodymi przyrostami.

Fizjologia i anatomiaRodzajOpuntia
Książka2002

Vademecum kolekcjonera kaktusów (kaktusy mrozoodporne)

[Bydgoski Klub Miłośników Kaktusów, Vademecum kolekcjonera kaktusów (kaktusy mrozoodporne), Bydgoski Klub Miłośników Kaktusów, Bydgoszcz, 2002, 12 s.]

Bydgoski Klub Miłośników Kaktusów, Bydgoszcz, luty 2002. Archiwalne zestawienia. Ich temperatur nie traktujemy jako zweryfikowanych progów dla obecnie oznaczonych gatunków.

Fizjologia i anatomia
Artykuł2024

A new tetraploid species of Tacinga (Cactaceae) from Ceará, Northeastern Brazil

Menezes M. O. T., Alves L. I. F., A new tetraploid species of Tacinga (Cactaceae) from Ceará, Northeastern Brazil, Rodriguésia, 2024, 75:e01922023, doi: 10.1590/2175-7860202475048

Opis Tacinga mirim na podstawie okazów z Ceará, porównania morfologicznego i badań chromosomów. Praca obejmuje protolog, mapę stanowisk, analizę dawnych oznaczeń T. palmadora, rozmnażanie wegetatywne i wstępną ocenę zagrożenia nowego gatunku. Zestawiono także cechy morfologiczne i poziomy ploidalności pozostałych przedstawicieli rodzaju.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2013

Opuntia lilae, Another Tacinga Hidden in Opuntia s.l. (Cactaceae)

Majure L. C., Puente R., Griffith M. P., Soltis D. E., Judd W. S., Opuntia lilae, Another Tacinga Hidden in Opuntia s.l. (Cactaceae), Systematic Botany, 2013, 38(2):444-450, doi: 10.1600/036364413X666688

Analiza plastydowego i jądrowego DNA prowadząca do przeniesienia wenezuelskiej Opuntia lilae do rodzaju Tacinga. Autorzy porównują nasiona, owoce, epidermę i cechy kwiatów oraz rozważają pochodzenie odległego od Brazylii zasięgu gatunku. Praca zawiera nową kombinację Tacinga lilae i porównanie jej budowy z T. palmadora.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2021

Novelties in Cactaceae from Eastern Brazil: Adding two new species and one new nothospecies to Tacinga (Opuntioideae)

Freitas J. G., Alves L. I. F., Zappi D. C., Almeida E. M. D., Peraza-Flores L. N., Amaral D. O. J. D., Araújo D. B. P., Batista F. R. C., Novelties in Cactaceae from Eastern Brazil: Adding two new species and one new nothospecies to Tacinga (Opuntioideae), Phytotaxa, 2021, 490(3):239-252, doi: 10.11646/phytotaxa.490.3.2

Protologi Tacinga armata, T. gladispina oraz mieszańca T. ×flammea, z porównaniami morfologicznymi, opisem siedlisk, fenologią i danymi cytogenetycznymi. Praca zawiera klucz do ówcześnie wyróżnianych przedstawicieli rodzaju. Porównania obejmują uzbrojenie członów i owoców, liczbę i barwę listków okwiatu oraz budowę kariotypów.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2024

Unravelling the genetic diversity and population dynamics of three Tacinga species (Cactaceae: Opuntioideae) in the Caatinga

Barrios-Leal D. Y., Menezes R. S. T., Zappi D., Manfrin M. H., Unravelling the genetic diversity and population dynamics of three Tacinga species (Cactaceae: Opuntioideae) in the Caatinga, Botanical Journal of the Linnean Society, 2024, 204(3):256-266, doi: 10.1093/botlinnean/boad054

Zmienność markerów plastydowych i genu PhyC u 222 roślin Tacinga inamoena, T. subcylindrica i T. palmadora. Analizy obejmują odrębność gatunków, strukturę geograficzną, datowanie rozdzielenia linii, rekonstrukcje demograficzne i paleomodelowanie siedlisk. Wyniki poszczególnych metod różnią się siłą wsparcia dla dawnego wzrostu populacji.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2023

New and revised records of Tacinga from Goiás and Tocantins States, Brazil

Gonzaga D. R., Pereira F. O., Almeida T. M. H., Pires A. C. M., Menini Neto L., New and revised records of Tacinga from Goiás and Tocantins States, Brazil, Hoehnea, 2023, 50:e292023, doi: 10.1590/2236-8906e292023

Rewizja materiału zielnikowego i nowe obserwacje Tacinga saxatilis subsp. saxatilis na wapiennych wychodniach Goiás i Tocantins. Opracowanie zawiera opis morfologiczny, mapę rozmieszczenia, fotografie oraz wykaz okazów potwierdzających występowanie podgatunku w obszarze Cerrado.

RodzajWystępowanieTacinga
Artykuł2025

Floral Visitors and Florivory in Tacinga inamoena (Cactaceae) in the Ex Situ Collection of the Rio de Janeiro Botanical Garden

Gonzaga D. R., Tortorelli R. M., Almeida T. M. H. D., Peixoto A. L., Floral Visitors and Florivory in Tacinga inamoena (Cactaceae) in the Ex Situ Collection of the Rio de Janeiro Botanical Garden, Journal of Zoological and Botanical Gardens, 2025, 6(1):6, doi: 10.3390/jzbg6010006

Fenologia kwiatów, skład odwiedzających i zgryzanie kwiatów Tacinga inamoena w kolekcji w Rio de Janeiro. Autorzy śledzili 79 kwiatów, wizyty pszczół i kolibra oraz uszkodzenia powodowane przez Tropidurus torquatus. Rozróżniają początkowe zawiązanie 72 owoców i późniejsze dojrzewanie 61 owoców, a mała próba kwiatów osłoniętych otwiera pytanie o autogamię.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2021

Florivory by lizards on Tacinga inamoena (K.Schum.) N.P.Taylor & Stuppy (Cactaceae) in the Brazilian Caatinga

Paixão V. H. F., Gomes V. G. N., Venticinque E. M., Florivory by lizards on Tacinga inamoena (K.Schum.) N.P.Taylor & Stuppy (Cactaceae) in the Brazilian Caatinga, Biota Neotropica, 2021, 21(2):e20201109, doi: 10.1590/1676-0611-BN-2020-1109

Obserwacje fotopułapkami 53 kwiatów Tacinga inamoena w naturalnej populacji w Rio Grande do Norte. Zarejestrowano cztery przypadki zjadania kwiatów przez Tropidurus hispidus, określając porę, położenie kwiatu i zakres uszkodzenia. Wyniki wiążą zniszczenie organów rozrodczych z brakiem owocu w trzech przypadkach.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2024

The impacts of the exposure of cactus species of the genus Tacinga to climate change in the Caatinga biome

Sampaio A. C. P., Cavalcante A. M. B., Albuquerque F. S., von Randow C., The impacts of the exposure of cactus species of the genus Tacinga to climate change in the Caatinga biome, Acta Botanica Brasilica, 2024, 38:e20230177, doi: 10.1590/1677-941X-ABB-2023-0177

Projekcje klimatycznie odpowiednich obszarów dla Tacinga inamoena i T. palmadora w scenariuszach SSP2 i SSP5 dla połowy oraz drugiej części XXI wieku. Autorzy porównują Maxent i BRT, analizują potencjalne refugia oraz wpływ opadów i temperatur. Tabela wyników ujawnia duże różnice między algorytmami, szczególnie dla T. inamoena.

RodzajWystępowanieTacinga
Artykuł2020

A família Cactaceae no Parque Nacional de Boa Nova, Estado da Bahia, Brasil

Simões S. S., Zappi D. C., Aona L. Y. S., A família Cactaceae no Parque Nacional de Boa Nova, Estado da Bahia, Brasil, Hoehnea, 2020, 47:e1102019, doi: 10.1590/2236-8906-110/2019

Opracowanie florystyczno-taksonomiczne 15 gatunków kaktusów z Parku Narodowego Boa Nova w Bahia. Zawiera klucz, opisy, fotografie i dokumentację okazów z różnych zbiorowisk roślinnych. W części dotyczącej Tacinga opisano T. funalis i T. werneri, w tym szczegóły pędów, owoców i lokalnego występowania.

RodzajWystępowanieTacinga
Artykuł2023

Conservation of seeds of cactaceae species endemic to the caatinga biome: Pilosocereus pachycladus and Tacinga inamoena

Silva J. H. C. S., Azerêdo G. A. D., Souza V. C. D., Conservation of seeds of cactaceae species endemic to the caatinga biome: Pilosocereus pachycladus and Tacinga inamoena, Revista Caatinga, 2023, 36(1):115-123, doi: 10.1590/1983-21252023v36n113rc

Doświadczenie nad przechowywaniem nasion przez 20 miesięcy w papierze i szkle, w chłodzie i temperaturze pokojowej. Oceniono udział kiełkujących nasion, tempo kiełkowania i zawartość wody. U Tacinga inamoena od początku obserwowano niski odsetek kiełkowania oraz przypadki poliembrionii, a warunki chłodnicze lepiej zachowywały badaną frakcję zdolną do kiełkowania.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2017

Bezerromycetales and Wiesneriomycetales ord. nov. (class Dothideomycetes), with two novel genera to accommodate endophytic fungi from Brazilian cactus

Bezerra J. D. P., Oliveira R. J. V., Paiva L. M., Silva G. A., Groenewald J. Z., Crous P. W., Souza-Motta C. M., Bezerromycetales and Wiesneriomycetales ord. nov. (class Dothideomycetes), with two novel genera to accommodate endophytic fungi from Brazilian cactus, Mycological Progress, 2017, 16(4):297-309, doi: 10.1007/s11557-016-1254-0

Opis trzech gatunków grzybów endofitycznych izolowanych z Tacinga inamoena w Pernambuco, należących do nowych rodzajów Bezerromyces i Xiliomyces. Autorzy zestawiają budowę owocników, worków i zarodników z filogenezą wielogenową oraz proponują wyższe jednostki systematyczne. Praca dotyczy różnorodności i taksonomii grzybów, a funkcje ich związku z kaktusem pozostawia do zbadania.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2021

Ocular and oral lesions caused by Tacinga inamoena in sheep and goats in Northeast Brazil

Pequeno W. H. C., Dias R. F. F., Oliveira A. M., Dutra L. C., Talieri I. C., Lucena R. B., Simões S. V. D., Ocular and oral lesions caused by Tacinga inamoena in sheep and goats in Northeast Brazil, Pesquisa Veterinária Brasileira, 2021, 41:e06915, doi: 10.1590/1678-5150-PVB-6915

Dokumentacja dwóch ognisk urazów oczu i jamy ustnej u owiec oraz kóz żerujących wśród Tacinga inamoena w Paraíba. Badanie kliniczne i histologiczne wykazało obecność glochidiów w uszkodzonych tkankach i reakcję zapalną na ciało obce. Praca opisuje budowę haczykowatych wyrostków glochidiów oraz mechanikę ich zatrzymywania w tkankach.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2026

Epiphytic bacteria from Tacinga inamoena (K. Schum.) N.P. Taylor & Stuppy improve plant growth in cucumber seedlings

Pereira E. J., Souza V. D., Braulio C. S., Santos A. F. J., Epiphytic bacteria from Tacinga inamoena (K. Schum.) N.P. Taylor & Stuppy improve plant growth in cucumber seedlings, International Microbiology, 2026, 29(4):415-422, doi: 10.1007/s10123-026-00778-4

Ocena dwóch szczepów bakterii z powierzchni Tacinga inamoena: Brevibacillus sp. UPT4 i Pantoea sp. SPM1. Próby laboratoryjne obejmują cechy związane z promowaniem wzrostu i tolerancją warunków hodowli, a 25-dniowe doświadczenie szklarniowe mierzy wzrost ogórka po inokulacji nasion. Wyniki rozróżniają długość pędu, cechy korzeni i udział korzeni w biomasie całej siewki.

Biotechnologia i zastosowaniaTacinga
Artykuł2022

Increasing chronic anthropogenic disturbances and aridity differentially impact pollen traits and female reproductive success of Tacinga palmadora (Cactaceae) in a Caatinga dry forest

Centeno-Alvarado D., Silva J. L. S., Cruz-Neto O., Arnan X., Lopes A. V., Increasing chronic anthropogenic disturbances and aridity differentially impact pollen traits and female reproductive success of Tacinga palmadora (Cactaceae) in a Caatinga dry forest, Regional Environmental Change, 2022, 22(2):53, doi: 10.1007/s10113-022-01917-z

Porównanie ośmiu powierzchni w Parku Narodowym Catimbau różniących się suchością i długotrwałą presją człowieka. U Tacinga palmadora oceniono liczbę i barwieniową żywotność ziaren pyłku, stosunek pyłku do zalążków oraz owoce i nasiona po swobodnym i spontanicznym samozapyleniu. Praca pokazuje odmienne odpowiedzi męskich i żeńskich składników rozrodu na gradient środowiska.

RodzajFizjologia i anatomiaTacinga
Artykuł2015

Phylogenetic relationships in Opuntia (Cactaceae, Opuntioideae) from southern South America

Realini M. F., González G. E., Font F., Picca P. I., Poggio L., Gottlieb A. M., Phylogenetic relationships in Opuntia (Cactaceae, Opuntioideae) from southern South America, Plant Systematics and Evolution, 2015, 301:1123-1134, doi: 10.1007/s00606-014-1154-1

Analiza 15 południowoamerykańskich gatunków za pomocą markerów ISSR i dwóch odcinków DNA plastydowego. Dokumentuje zróżnicowanie wewnątrzgatunkowe i pokrewieństwo S. salmiana oraz S. schickendantzii, nazwanych w pracy w rodzaju Opuntia.

RodzajOpuntiaSalmonopuntia
Artykuł2025

Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes

de Vos J. M., Eggli U., Nyffeler R., Larridon I., McGinnie C., Epitawalage N., Maurin O., Forest F., Baker W. J., Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes, Plant Systematics and Evolution, 2025, 311(5):28, doi: 10.1007/s00606-025-01948-z

Badanie analizuje setki genów jądrowych i ich zgodność w rekonstrukcji pokrewieństwa Cactaceae. Przedstawia zrewidowaną klasyfikację podrodzin, plemion i rodzajów wraz z charakterystyką morfologiczną.

RodzajFizjologia i anatomiaBlossfeldiaCalymmanthiumCopiapoaLeuenbergeriaLymanbensoniaPereskiaSalmonopuntia
Artykuł2018

Salmiopuntia salmiana (Cactaceae), a new potentially invasive Cactaceae in the Mediterranean Basin

Aymerich P., Salmiopuntia salmiana (Cactaceae), a new potentially invasive Cactaceae in the Mediterranean Basin, Butlletí de la Institució Catalana d’Història Natural, 2018, 82:67-68

Pierwsza dokumentacja populacji Salmonopuntia salmiana nad Riudecanyes w Katalonii. Autor opisuje siedlisko, zagęszczenie roślin, owocowe propagule i ich przyczepianie się do obuwia. Przedstawia również terenowe cechy odróżniające roślinę od Opuntia aurantiaca.

WystępowanieRodzajSalmonopuntia
Artykuł2021

Opuntia leoglossa sp. nov. (Cactaceae): a new identity for the aloctone “Lion’s Tongue” cactus

Köhler M., Font F., Opuntia leoglossa sp. nov. (Cactaceae): a new identity for the aloctone “Lion’s Tongue” cactus, Phytotaxa, 2021, 510(3):281-287, doi: 10.11646/phytotaxa.510.3.8

Protolog Opuntia leoglossa porządkuje tożsamość uprawnej rośliny „Lion’s Tongue”, wcześniej mylonej z O. schickendantzii. Zawiera diagnozę, opis, typ i analizę historycznych oznaczeń. Pochodzenie mieszańcowe pozostaje hipotezą.

RodzajBrasiliopuntiaOpuntiaSalmonopuntia
Książka2011

Naturalised and invasive succulents of southern Africa

[Walters M., Figueiredo E., Crouch N. R., Winter P. J. D., Smith G. F., Zimmermann H. G., Mashope B. K., Naturalised and invasive succulents of southern Africa, ABC Taxa, ABC Taxa and the Belgian Development Cooperation, Brussels, 2011, tom 11]

Ilustrowana monografia sukulentów zadomowionych i inwazyjnych w południowej Afryce. Opis Opuntia salmiana, obecnie Salmonopuntia salmiana, obejmuje pędy, kwiaty, owocowe propagule, rozprzestrzenianie oraz roślinożerne owady.

RodzajWystępowanieSalmonopuntia
Artykuł2020

Further Records of Cacti (Cactaceae) from Tarragona Province (Catalonia), Spain

Verloove F., Guiggi A., Further Records of Cacti (Cactaceae) from Tarragona Province (Catalonia), Spain, Haseltonia, 2020, 2019(26):23-35, doi: 10.2985/026.026.0104

Dokumentacja kaktusów zadomowionych w prowincji Tarragona, z lokalizacjami, cechami rozpoznawczymi i fotografiami. Obejmuje Salmonopuntia salmiana. Oznaczenie materiału przedstawionego jako Mortolopuntia schickendantzii zostało później zakwestionowane w rewizjach z 2021 r.

WystępowanieRodzajCylindropuntiaOpuntiaSalmonopuntia
Artykuł2021

“That’s Opuntia, that was!”, again: a new combination for an old and enigmatic Opuntia s.l. (Cactaceae)

Köhler M., Font F., Puente-Martinez R., Majure L. C., “That’s Opuntia, that was!”, again: a new combination for an old and enigmatic Opuntia s.l. (Cactaceae), Phytotaxa, 2021, 505(3):262-274, doi: 10.11646/phytotaxa.505.3.2

Rewizja Opuntia schickendantzii oparta na danych plastydowych, badaniach terenowych i materiałach zielnikowych. Zawiera nową kombinację w Salmonopuntia, epityp, opis morfologiczny oraz rozdzielenie autentycznego gatunku od błędnie oznaczonych roślin uprawnych.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieBrasiliopuntiaOpuntiaSalmonopuntia
[13-WWW]Portal źródłowy

NC State Extension Gardener Plant Toolbox

https://plants.ces.ncsu.edu/

Uniwersytecka baza ogrodnicza wykorzystana przy opisie Astrophytum.

Dostęp 2026-10-08.

[18-WWW]Portal źródłowy

South African National Biodiversity Institute — PlantZAfrica

https://pza.sanbi.org/

Opisy roślin południowej Afryki, siedlisk, rozmnażania i uprawy.

Dostęp 2026-10-09.

Artykuł2003Wykorzystano abstrakt

Blowflies (Diptera, Calliphoridae) attracted by Phallus impudicus (Phallaceae) and Stapelia grandiflora (Asclepiadaceae)

Fischer O. A., Vicha R., Blowflies (Diptera, Calliphoridae) attracted by Phallus impudicus (Phallaceae) and Stapelia grandiflora (Asclepiadaceae), Biologia, 2003, 58(5):995-998

Obserwacje muchówek przywabianych przez grzyb Phallus impudicus i kwiaty Stapelia grandiflora. Streszczenie podaje rozpoznane gatunki much i zachowania związane ze składaniem jaj.

Fizjologia i anatomiaStapelia
[19-WWW]Portal źródłowy

World Flora Online

https://www.worldfloraonline.org/

Globalna baza florystyczna z nomenklaturą oraz opisami morfologicznymi i siedliskowymi.

Dostęp 2026-10-09.

[1-WWW]Portal źródłowy

Royal Horticultural Society

https://www.rhs.org.uk/

Poradniki uprawy i ochrony roślin. Zalecenia ogrodnicze czytane z uwzględnieniem gatunku i warunków uprawy.

Dostęp 2026-10-08.

Rozdział książki2003dWykorzystano fragment

Thelocactus

[Zimmerman A. D., Parfitt B. D., Thelocactus, Flora of North America North of Mexico, Oxford University Press, 2003d, tom 4]

Opis rodzaju i taksonów północnoamerykańskich, z cechami pędów, areoli, cierni i kwiatów oraz zakresem ich zmienności.

RodzajThelocactus
Artykuł2000

A phenetic analysis of the genus Thelocactus

Mosco A., Zanovello C., A phenetic analysis of the genus Thelocactus, Bradleya, 2000, 18:29-54, doi: 10.25223/brad.n18.2000.a6

Porównanie 65 cech morfologicznych, grupowanie taksonów oraz omówienie zmienności i granic gatunków Thelocactus. Praca zawiera opis ujęcia grupy T. bicolor i nową kombinację dla podgatunku heterochromus.

RodzajFizjologia i anatomiaThelocactus
Artykuł2019

Specific habitat requirements and niche conservatism for nine species of the Mexican genus Thelocactus (Cactaceae)

Mosco A., Specific habitat requirements and niche conservatism for nine species of the Mexican genus Thelocactus (Cactaceae), Revista Mexicana de Biodiversidad, 2019, 90:e902246, doi: 10.22201/ib.20078706e.2019.90.2246

Modele Maxent dla dziewięciu gatunków Thelocactus oraz porównania nakładania i równoważności ich nisz klimatycznych. Praca zestawia stanowiska z ośmioma zmiennymi klimatu, ekspozycją i urozmaiceniem rzeźby.

WystępowanieRodzajThelocactus
Artykuł1968

The constituents of Thelocactus bicolor. Part I. The isolation of itesmol, a new steroid and eisacol a new pentacyclic triterpenoid

Domínguez X. A., Barragán V. A., León J. O., Krause L., Bravo G. A., Morales J., The constituents of Thelocactus bicolor. Part I. The isolation of itesmol, a new steroid and eisacol a new pentacyclic triterpenoid, Planta Medica, 1968, 16(4):458-461, doi: 10.1055/s-0028-1099935

Izolacja itesmolu oraz eisacolu z frakcji niezmydlającej ekstraktu całych roślin Thelocactus bicolor. Analizy spektroskopowe i reakcje pochodnych służyły charakterystyce steroidu i pentacyklicznego triterpenoidu.

Biotechnologia i zastosowaniaThelocactus
Zeszyt czasopisma2009b

Kaktologia — zeszyt 2

[Autor nieustalony, Kaktologia — zeszyt 2, Kaktologia, 2009b, nr 2]

Zeszyt z 2009 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Zawiera materiały kolekcjonerskie i historyczne nazewnictwo kaktusów.

Rodzaj
Katalogb.d.

Oferta kaktusów Cristiana Neciu — dokument Word

[Neciu C., Oferta kaktusów Cristiana Neciu — dokument Word, b.d.]

Oferta kaktusów Cristiana Neciu zachowana w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Dokumentuje nazwy roślin stosowane w ofercie kolekcjonerskiej.

Rodzaj
Zeszyt czasopisma2005b

Kaktusy i Inne — zeszyt 5

[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 5, Kaktusy i Inne, 2005b, nr 5]

Zeszyt z 2005 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Delosperma, Eriosyce, Espostoa, Ferocactus, Hylotelephium, Mestoklema.

RodzajDelospermaEriosyceEspostoaFerocactusHylotelephiumMestoklema
Książka1922Wykorzystano fragment

The Cactaceae: Descriptions and Illustrations of Plants of the Cactus Family. Volume III

[Britton N. L., Rose J. N., The Cactaceae: Descriptions and Illustrations of Plants of the Cactus Family. Volume III, Carnegie Institution of Washington, Washington, 1922, tom III, s. 107–109, 123–134, 143–146, 167–168, 173–174, 181–182]

Trzeci tom historycznej monografii kaktusowatych, z opisami pędów, areoli, cierni, organów rozrodczych, stanowisk i przykładami z uprawy. Odczyt obejmuje Leuchtenbergia, gatunki obecnie ujmowane jako Kroenleinia i Homalocephala oraz Ferocactus i Glandulicactus. Przedstawia także protologi Ferocactus horridus i F. townsendianus, starsze nazwy F. pilosus, zmienność uzbrojenia oraz obserwacje rytmu otwierania kwiatów. Zakres lektury obejmuje strony 107–109, 123–134, 143–146, 167–168, 173–174, 181–182.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieFerocactusGlandulicactusHomalocephalaKroenleiniaLeuchtenbergia
Artykuł2017

Identification and evolutionary relationships of partial gene sequences from dehydrin group in three species of cacti

Hernández-Camacho S., Pérez-Molphe-Balch E., Alpuche-Solís A. G., Morales-Domínguez J. F., Identification and evolutionary relationships of partial gene sequences from dehydrin group in three species of cacti, Phyton, 2017, 86:151-162, doi: 10.32604/phyton.2017.86.151

Analiza częściowych sekwencji genów dehydryn u Leuchtenbergia principis, Opuntia ficus-indica i Mammillaria bombycina. Praca porównuje przewidywane motywy białkowe, właściwości fizykochemiczne i relacje filogenetyczne fragmentów uzyskanych z materiału utrzymywanego in vitro. Zakres obejmuje identyfikację sekwencji, bez pomiarów ekspresji podczas suszy.

Fizjologia i anatomiaRodzajLeuchtenbergiaMammillariaOpuntia
Rozdział książki2003cWykorzystano fragment

Lophophora

[Zimmerman A. D., Parfitt B. D., Lophophora, Flora of North America North of Mexico, Oxford University Press, New York, Oxford, 2003c, tom 4, s. 242]

Opracowanie florystyczne zawiera opis Lophophora williamsii, dane o korpusie, korzeniu i kwiatach oraz zasięgu, siedliskach i fenologii. Przeczytano internetowy odpowiednik opisu gatunku. Autorstwo nazwy zachowuje ujęcie z czasu publikacji.

RodzajWystępowanieLophophora
Artykuł2006

Root-shoot anatomy and post-harvest vegetative clonal development in Lophophora williamsii (Cactaceae: Cacteae): implications for conservation

Terry M., Mauseth J. D., Root-shoot anatomy and post-harvest vegetative clonal development in Lophophora williamsii (Cactaceae: Cacteae): implications for conservation, SIDA, Contributions to Botany, 2006, 22(1):565-592

Analiza histologiczna pięciu roślin różnej wielkości rozdziela cechy podziemnego pędu i korzenia Lophophora williamsii. Autorzy opisują wiązki korowe, rdzeń, tkanki przewodzące korzenia oraz obserwacje regeneracji i powstawania klonalnych rozgałęzień po utracie wierzchołka.

Fizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł2014

Limitations to natural production of Lophophora williamsii (Cactaceae) III. Effects of repeated harvesting at two-year intervals for six years in a South Texas (U.S.A.) population

Terry M., Trout K., Williams B., Herrera T., Fowler N., Limitations to natural production of Lophophora williamsii (Cactaceae) III. Effects of repeated harvesting at two-year intervals for six years in a South Texas (U.S.A.) population, Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2014, 8(2):541-550

Trzeci raport obejmuje sześć lat doświadczenia terenowego. Zestawia przeżycie w osobnych dwuletnich interwałach, oszacowaną wielkość roślin i zmianę liczby koron. Przedstawia także analizę mocy statystycznej, która ogranicza rozstrzygnięcie stopnia odbudowy po pojedynczym uszkodzeniu. Wielokrotne uszkodzenia łączyły się z mniejszą częścią nadziemną i słabszym przeżyciem.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieLophophora
Artykuł2021

Densities, plant sizes, and spatial distributions of six wild populations of Lophophora williamsii (Cactaceae) in Texas, U.S.A.

Ermakova A., Whiting C. V., Trout K., Clubbe C., Terry M. K., Fowler N., Densities, plant sizes, and spatial distributions of six wild populations of Lophophora williamsii (Cactaceae) in Texas, U.S.A., Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2021, 15(1):149-160, doi: 10.17348/jbrit.v15.i1.1057

Pomiary przeprowadzone w maju i lipcu 2019 r. obejmują sześć znanych populacji, 121 losowych transektów i 294 rośliny. Autorzy analizują skupione rozmieszczenie, zagęszczenie, liczbę koron oraz objętość części nadziemnej. Porównują południowy i zachodni Teksas, badają ekspozycję zboczy i omawiają zakres, w jakim dane mogą służyć ocenie ochronnej.

WystępowanieLophophora
Artykuł2022Wykorzystano abstrakt

Interactions between facilitator species and Lophophora williamsii (Lem. ex Salm-Dyck) J.M.Coult. (Cactaceae) in a rosetophyllus desert scrub in México

Schwertner-Charão L., Delgado-Martínez R., Treviño-Carreón J., Jiménez-Sierra C. L., Astudillo-Sánchez C. C., Osorio-Hernández E., Interactions between facilitator species and Lophophora williamsii (Lem. ex Salm-Dyck) J.M.Coult. (Cactaceae) in a rosetophyllus desert scrub in México, Journal of Arid Environments, 2022, 205:104824, doi: 10.1016/j.jaridenv.2022.104824

Badanie porównuje położenie Lophophora williamsii pod koronami sąsiednich roślin i w przestrzeni otwartej oraz towarzyszące warunki światła i temperatury gleby. Obejmuje dziesięć powierzchni w meksykańskich zaroślach rozetowych. Dostępny był abstrakt.

WystępowanieLophophora
Artykuł2011

Regeneration of Lophophora williamsii (Cactaceae) following mummification of its crown by natural freezing events, and some observations on multiple stem formation

Terry M., Regeneration of Lophophora williamsii (Cactaceae) following mummification of its crown by natural freezing events, and some observations on multiple stem formation, Phytologia, 2011, 93(3):330-340

Opis przypadku pojedynczej rośliny przeniesionej do szklarni po przemarznięciu w zachodnim Teksasie w lutym 2011 r. Praca dokumentuje odrost z podziemnego pędu, odróżnia wspólnie zakorzenione rozgałęzienia od skupiska samodzielnych roślin oraz omawia różne drogi powstawania takich skupisk. Temperatury przy populacji były szacowane na podstawie danych stacji, a praca nie wyznacza progu mrozoodporności gatunku.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieLophophora
Artykuł2011

Limitations to natural production of Lophophora williamsii (Cactaceae) I. Regrowth and survivorship two years post harvest in a South Texas population

Terry M., Trout K., Williams B., Herrera T., Fowler N., Limitations to natural production of Lophophora williamsii (Cactaceae) I. Regrowth and survivorship two years post harvest in a South Texas population, Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2011, 5(2):661-675

Pierwszy etap doświadczenia rozpoczętego w 2008 r. na 100 roślinach południowego Teksasu. Praca przedstawia dwuletnie przeżycie, liczbę i wielkość odrastających koron oraz ich świeżą masę. Porównuje regenerację po utracie korony z nieuszkodzoną kontrolą i odróżnia zwiększenie liczby rozgałęzień od odbudowy całej części nadziemnej.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieLophophora
Artykuł2012

Limitations to natural production of Lophophora williamsii (Cactaceae) II. Effects of repeated harvesting at two-year intervals in a South Texas population

Terry M., Trout K., Williams B., Herrera T., Fowler N., Limitations to natural production of Lophophora williamsii (Cactaceae) II. Effects of repeated harvesting at two-year intervals in a South Texas population, Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2012, 6(2):567-577

Czteroletnia obserwacja tej samej populacji porównuje kontrolę, pojedyncze usunięcie korony i powtarzanie uszkodzenia co dwa lata. Analizuje przeżycie, spadek świeżej masy, liczbę koron i zmianę oszacowanej objętości. Omawia hipotezę stopniowego wyczerpywania zapasów przez ponawianą utratę fotosyntetyzującej części rośliny oraz regionalne dane handlowe z okresu badania.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieLophophora
Artykuł2018Wykorzystano abstrakt

In vitro germination and growth protocols of the ornamental Lophophora williamsii (Lem.) Coult. as a tool for protecting endangered wild populations

Cortés-Olmos C., Gurrea-Ysasi G., Prohens J., Rodríguez-Burruezo A., Fita A., In vitro germination and growth protocols of the ornamental Lophophora williamsii (Lem.) Coult. as a tool for protecting endangered wild populations, Scientia Horticulturae, 2018, 237:120-127, doi: 10.1016/j.scienta.2018.03.064

Badanie porównuje osiem wariantów pożywki do kiełkowania, zmieniając stężenie soli MS, sacharozy i agaru. Następny etap ocenia wzrost przy trzech stężeniach sacharozy bez dodanych regulatorów wzrostu. Abstrakt podaje wyniki kiełkowania po 49 dniach i rozwoju przez następne 105 dni. Dostępny był abstrakt, zatem szczegółowe procedury i aklimatyzacja nie zostały zweryfikowane.

Biotechnologia i zastosowaniaLophophora
Artykuł2026

Assembly and comparative analysis of the first complete mitochondrial genome of Lophophora williamsii (Cactaceae)

Liu X., Zhang Y., Wang Y., Gao S., Li N., Cui Z., Zhang L., Zhang T., Assembly and comparative analysis of the first complete mitochondrial genome of Lophophora williamsii (Cactaceae), Frontiers in Plant Science, 2026, 17:1870314, doi: 10.3389/fpls.2026.1870314

Pierwsze złożenie genomu mitochondrialnego Lophophora williamsii z długich odczytów HiFi. Autorzy analizują powtórzenia, fragmenty homologiczne do chloroplastów, przewidywane miejsca edycji RNA, użycie kodonów, presję selekcyjną i relacje filogenetyczne. Pięć liniowych reprezentacji jest zapisem złożenia, którego dynamika in vivo wymaga sprawdzenia. Dyskusja rozdziela przewidywania edycji RNA, analizę sekwencji oraz funkcje wymagające walidacji eksperymentalnej.

RodzajFizjologia i anatomiaLophophora
[25-WWW]Portal źródłowy

Cactus Conservation Institute

https://cactusconservation.org/

Instytut udostępnia publikacje naukowe oraz terenowe opracowania dotyczące biologii i ochrony kaktusów, w tym wieloletnie obserwacje Lophophora.

Dostęp 2026-10-10.

Zeszyt czasopisma2006b

Kaktusy i Inne — zeszyt 4 (10)

[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 4 (10), Kaktusy i Inne, 2006b, tom 3, nr 4 (10)]

Zeszyt z 2006 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Ariocarpus.

RodzajAriocarpus
Artykuł2006b

Poznajemy Ariocarpus fissuratus

Romulski T., Poznajemy Ariocarpus fissuratus, Kaktusy i Inne, 2006, 3(4 (10)):170-173

Artykuł omawia cechy i historyczny zakres kompleksu Ariocarpus fissuratus. Zawiera uwagi o korzeniach oraz formach określanych jako bravoanus i hintonii.

RodzajAriocarpus
Raport2003

Recovery Plan for Star Cactus (Astrophytum asterias)

[U.S. Fish and Wildlife Service, Recovery Plan for Star Cactus (Astrophytum asterias), U.S. DOI Fish and Wildlife Service, Albuquerque, New Mexico, 2003, s. i–vii + 38, A1–19, B1–8]

Plan ochrony z 2003 roku opisuje populacje Astrophytum asterias, ich siedliska i zagrożenia. Zawiera propozycje działań ochronnych oraz informacje o biologii gatunku.

WystępowanieRodzajAstrophytum
[21-WWW]Portal źródłowy

Société Nationale d’Horticulture de France

https://www.snhf.org/

Opisy botaniczne i wskazówki uprawy opracowane przez francuskie towarzystwo ogrodnicze. Wykorzystano kartę Obregonia.

Dostęp 2026-10-09.

Artykuł2008

Growth response of three globose cacti to radiation and soil moisture: An experimental test of the mechanism behind the nurse effect

Martínez-Berdeja A., Valverde T., Growth response of three globose cacti to radiation and soil moisture: An experimental test of the mechanism behind the nurse effect, Journal of Arid Environments, 2008, 72(10):1766-1774, doi: 10.1016/j.jaridenv.2008.04.010

Sześciomiesięczne doświadczenie na siewkach trzech kaktusów rozdziela wpływ światła i dostępności wody na przyrost suchej biomasy oraz proporcje korzenia i pędu. Obregonia denegrii porównano przy dwóch poziomach uwodnienia podłoża, krzyżując je z dwoma poziomami światła. Większa dostępność wody zwiększała względne tempo przyrostu i zmniejszała stosunek biomasy korzenia do pędu. Autorki omawiają znaczenie tych reakcji dla oddziaływania roślin opiekuńczych.

Fizjologia i anatomiaCoryphanthaMammillariaObregonia
Artykuł2010

In vitro propagation of Obregonia denegrii Frič. (Cactaceae)

Cardarelli M., Borgognone D., Colla G., In vitro propagation of Obregonia denegrii Frič. (Cactaceae), Propagation of Ornamental Plants, 2010, 10(1):29-36

Doświadczenia dotyczą kiełkowania nasion, wzrostu siewek i aktywacji areoli Obregonia denegrii w kulturach in vitro. Autorzy porównują typy eksplantów oraz wpływ regulatorów wzrostu, putrescyny i azotanu srebra na liczbę pędów, tworzenie kalusa, hiperhydryczność i ukorzenianie. Tabele pokazują odrębne etapy protokołu. Stężenie GA₃ jest zapisane rozbieżnie w metodach i tabeli kiełkowania.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaObregonia
Artykuł1999b

In vitro culture as a potential method for the conservation of endangered plants possessing crassulacean acid metabolism

Malda G., Suzán H., Backhaus R., In vitro culture as a potential method for the conservation of endangered plants possessing crassulacean acid metabolism, Scientia Horticulturae, 1999, 81(1):71-87, doi: 10.1016/S0304-4238(98)00250-7

Praca porównuje mikrorozmnażanie, wzrost i aklimatyzację Obregonia denegrii oraz Pelecyphora minima (w publikacji Coryphantha minima). Obejmuje tworzenie pędów i zarodków somatycznych, ukorzenianie, przeżycie po przeniesieniu z kultury oraz dobowe zmiany kwasowości miareczkowej. Omawia znaczenie sukulencji i zmienności fizjologicznej dla rozmnażania zagrożonych kaktusów. Wymianę gazową przywołuje z osobnego badania.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaCoryphanthaObregoniaPelecyphora
Książka1978Wykorzystano fragment

The IUCN Plant Red Data Book: Comprising Red Data Sheets on 250 Selected Plants Threatened on a World Scale

[Lucas G., Synge H., The IUCN Plant Red Data Book: Comprising Red Data Sheets on 250 Selected Plants Threatened on a World Scale, IUCN, Morges, 1978, s. 107–108, ISBN 2-88032-202-2]

Zbiór opisów 250 roślin zawiera osobną kartę Obregonia denegrii, z budową brodawek, areoli i kwiatów, charakterystyką wapiennych stanowisk oraz historycznym opisem presji kolekcjonerskiej. Rozdział powstał przy współpracy D. R. Hunta. Odczyt obejmuje strony 107–108. Oceny zagrożenia i przepisy w książce przedstawiają stan z 1978 r.

RodzajWystępowanieObregonia
[26-WWW]Portal źródłowy

IUCN Red List of Threatened Species

https://www.iucnredlist.org/

Oceny ryzyka wyginięcia i dokumenty dotyczące statusu ochronnego gatunków. Cytowania wskazują wersję i datę konkretnej oceny.

Dostęp 2026-10-10.

Zeszyt czasopisma2009a

Kaktologia — zeszyt 1

[Autor nieustalony, Kaktologia — zeszyt 1, Kaktologia, 2009a, nr 1]

Zeszyt z 2009 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Turbinicarpus.

RodzajTurbinicarpus
Artykuł1996

Functional Morphology of Aztekium ritteri (Cactaceae)

Porembski S., Functional Morphology of Aztekium ritteri (Cactaceae), Botanica Acta, 1996, 109(2):167-171, doi: 10.1111/j.1438-8677.1996.tb00557.x

Mikroskopowy opis pędu Aztekium ritteri, z rozróżnieniem odsłoniętej i zacienionej powierzchni. Praca przedstawia rozmieszczenie aparatów szparkowych, różnice grubości kutykuli, kryształy szczawianu wapnia i zmiany otwarcia bruzd podczas odwodnienia. Omawia funkcjonalne znaczenie tej organizacji.

RodzajFizjologia i anatomiaAztekium
Artykuł2017

Growth form and wood evolution in the tribe Cacteae (Cactaceae)

Vázquez-Sánchez M., Terrazas T., Grego-Valencia D., Arias S., Growth form and wood evolution in the tribe Cacteae (Cactaceae), Willdenowia, 2017, 47(1):49-67, doi: 10.3372/wi.47.47106

Porównanie pokroju i anatomii 135 taksonów Cacteae oraz rekonstrukcja zmian siedmiu cech na drzewie filogenetycznym. Autorzy opisują rodzaje drewna, budowę podskórni, kory i rdzenia. Omawiają udział tych tkanek w mechanicznym podtrzymywaniu pędów i ich odkształcaniu podczas suszy.

RodzajFizjologia i anatomiaAztekiumEchinocactusGeohintoniaHomalocephalaKroenleinia
Artykuł2002

Molecular Systematics of Tribe Cacteae (Cactaceae: Cactoideae): A Phylogeny Based on rpl16 Intron Sequence Variation

Butterworth C. A., Cota-Sánchez J. H., Wallace R. S., Molecular Systematics of Tribe Cacteae (Cactaceae: Cactoideae): A Phylogeny Based on rpl16 Intron Sequence Variation, Systematic Botany, 2002, 27(2):257-270, doi: 10.1043/0363-6445-27.2.257

Filogeneza Cacteae oparta na plastydowym intronie rpl16. Analiza wyodrębnia klad Aztekium i Geohintonia oraz porównuje układ grup molekularnych z budową pędów i wcześniejszymi klasyfikacjami.

RodzajAztekiumEchinocactusGeohintoniaSclerocactus
Artykuł1997

Slow Growing Cacti From Seed

Quail D. E., Slow Growing Cacti From Seed, British Cactus & Succulent Journal, 1997, 15(1):16-20

Relacja kolekcjonerska o wysiewie wolno rosnących kaktusów, kontroli oświetlenia i wilgotności oraz ograniczaniu przesadzania młodych siewek.

RodzajAztekium
Artykuł1995

“In vitro” multiplication and acclimatisation in Aztekium ritteri (Fam. Cactaceae)

Corneanu M., Maiuru G., Minea R., “In vitro” multiplication and acclimatisation in Aztekium ritteri (Fam. Cactaceae), Acta Horti Botanici Bucurestiensis, 1995, 24:175-180

Doświadczenia z regeneracją pędów Aztekium ritteri, składem pożywek oraz ukorzenianiem materiału in vitro. Opisano także przenoszenie roślin do szklarni i wykorzystanie szczepienia w aklimatyzacji.

RodzajBiotechnologia i zastosowaniaAztekium
Artykuł2001

La retención de semillas en el género Mammillaria (Cactaceae)

Rodríguez Ortega C. E., Franco M., La retención de semillas en el género Mammillaria (Cactaceae), Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2001, 46(3):63-67

Artykuł omawia zatrzymywanie nasion w obrębie roślin rodzaju Mammillaria. Analizuje tę cechę w kontekście biologii rozsiewania.

Fizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2018

Splitting Echinocactus: morphological and molecular evidence support the recognition of Homalocephala as a distinct genus in the Cacteae

Vargas-Luna M. D., Hernández-Ledesma P., Majure L. C., Puente-Martínez R., Hernández Macías H. M., Bárcenas Luna R. T., Splitting Echinocactus: morphological and molecular evidence support the recognition of Homalocephala as a distinct genus in the Cacteae, PhytoKeys, 2018, 111:31-59, doi: 10.3897/phytokeys.111.26856

Analiza pokrewieństwa wszystkich gatunków zaliczanych wówczas do Echinocactus, oparta na morfologii oraz DNA chloroplastowym i jądrowym. Autorzy wyodrębniają Homalocephala z trzema gatunkami, potwierdzają położenie dawnego E. grusonii poza właściwym Echinocactus i zestawiają cechy pędów, siewek, kwiatów, owoców oraz nasion. Praca zawiera nowe kombinacje nazw i klucze do oznaczania.

RodzajFizjologia i anatomiaAstrophytumEchinocactusFerocactusHomalocephalaKroenleinia
Artykuł2022

A Multivariate Study of Morphological Characters for Echinocactus horizonthalonius and E. texensis (Cactaceae) and Description of a New Subspecies, E. horizonthalonius subsp. australis

Baker M. A., A Multivariate Study of Morphological Characters for Echinocactus horizonthalonius and E. texensis (Cactaceae) and Description of a New Subspecies, E. horizonthalonius subsp. australis, Diversity, 2022, 14(12):1020, doi: 10.3390/d14121020

Wielowymiarowe porównanie cech pędu populacji Echinocactus horizonthalonius, z Homalocephala texensis (w pracy Echinocactus texensis) jako grupą porównawczą. Zawiera opis podgatunku australis, klucz, informacje siedliskowe, mapy i dyskusję regionalnego zróżnicowania morfologii.

RodzajEchinocactusHomalocephala
Artykuł2026

Sensitivity of Chihuahuan Desert cacti to heat and water limitation during germination

González-Salvatierra C., Zárate-Camargo G., Cach-Pérez M. J., Flores J., Sensitivity of Chihuahuan Desert cacti to heat and water limitation during germination, Flora, 2026, 341:153012, doi: 10.1016/j.flora.2026.153012

Porównanie kiełkowania pięciu gatunków kaktusów przy 25 i 32°C oraz potencjałach wody 0, −0,2 i −0,4 MPa. Praca przedstawia odsetek kiełkowania, jego czas i przebieg, ujawniając duże różnice reakcji gatunków na temperaturę i ograniczoną dostępność wody.

Fizjologia i anatomiaEchinocactusFerocactusMammillariaMyrtillocactusStenocereus
Artykuł2021

Seasonal ecophysiological variations of Echinocactus platyacanthus, a specially protected cactus species: Effect of induced climate warming

Aragón-Gastélum J. L., Yáñez-Espinosa L., Ramírez-Albores J. E., González-Salvatierra C., Flores J., Seasonal ecophysiological variations of Echinocactus platyacanthus, a specially protected cactus species: Effect of induced climate warming, Global Ecology and Conservation, 2021, 32:e01919, doi: 10.1016/j.gecco.2021.e01919

Roczne doświadczenie terenowe z pięcioletnimi roślinami Echinocactus platyacanthus w komorach podnoszących temperaturę i w warunkach kontrolnych. Fluorescencja chlorofilu pokazuje sezonową reakcję fotosystemu II, a obserwacje przeżywania dotyczą roślin korzystających z naturalnych opadów.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieEchinocactus
Artykuł2014

Stem tilting in the inter-tropical cactus Echinocactus platyacanthus: an adaptive solution to the trade-off between radiation acquisition and temperature control

Herce M. F., Martorell C., Alonso-Fernandez C., Boullosa L. F. V. V., Meave J. A., Stem tilting in the inter-tropical cactus Echinocactus platyacanthus: an adaptive solution to the trade-off between radiation acquisition and temperature control, Plant Biology, 2014, 16(3):571-577, doi: 10.1111/plb.12085

Pomiary orientacji pędów, temperatury ich powierzchni i zachowanych struktur rozrodczych w populacji Echinocactus platyacanthus w Metztitlán. Model promieniowania wyjaśnia sezonowe korzyści południowego nachylenia pędu w międzyzwrotnikowej części Meksyku.

Fizjologia i anatomiaEchinocactus
Artykuł2017a

Advantages of vivipary in Echinocactus platyacanthus, an endemic and protected Mexican cactus species

Aragón-Gastélum J. L., Flores J., Yáñez-Espinosa L., Reyes-Olivas Á., Rodas-Ortiz J. P., Robles-Díaz E., González F. J., Advantages of vivipary in Echinocactus platyacanthus, an endemic and protected Mexican cactus species, Journal of Arid Environments, 2017, 141:56-59, doi: 10.1016/j.jaridenv.2017.01.012

Częstość kiełkowania nasion wewnątrz owoców w dwóch populacjach Echinocactus platyacanthus oraz porównanie żywotności i kiełkowania pozostałych nasion pochodzących z różnych kategorii roślin i owoców. Doświadczenie obejmuje trzy poziomy potencjału wody.

Fizjologia i anatomiaEchinocactus
Artykuł2013

The role of domestic goats in the conservation of four endangered species of cactus: between dispersers and predators

Baraza E., Fernández-Osores S., The role of domestic goats in the conservation of four endangered species of cactus: between dispersers and predators, Applied Vegetation Science, 2013, 16(4):561-570, doi: 10.1111/avsc.12027

Doświadczenie z podawaniem owoców czterech gatunków kaktusów kozom. Obejmuje odzyskiwanie nasion po trawieniu, ich żywotność i kiełkowanie oraz wpływ rozpadu odchodów na pojawianie się siewek. Przedstawia jednocześnie potencjał rozsiewania i straty nasion.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieEchinocactusFerocactus
Artykuł2020

Composition, Structure, and PGPR Traits of the Rhizospheric Bacterial Communities Associated With Wild and Cultivated Echinocactus platyacanthus and Neobuxbaumia polylopha

de la Torre-Hernández M. E., Salinas-Virgen L. I., Aguirre-Garrido J. F., Fernández-González A. J., Martínez-Abarca F., Montiel-Lugo D., Ramírez-Saad H. C., Composition, Structure, and PGPR Traits of the Rhizospheric Bacterial Communities Associated With Wild and Cultivated Echinocactus platyacanthus and Neobuxbaumia polylopha, Frontiers in Microbiology, 2020, 11:1424, doi: 10.3389/fmicb.2020.01424

Sekwencjonowanie fragmentów genu 16S rRNA opisuje zbiorowiska bakterii ryzosfery dwóch kaktusów rosnących naturalnie i w uprawie. Dla izolatów z Echinocactus platyacanthus zbadano na pożywkach między innymi rozpuszczanie fosforanów, siderofory i hamowanie wzrostu grzyba.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaEchinocactus
Artykuł2010Wykorzystano abstrakt

Candy Barrel Cactus (Echinocactus platyacanthus Link & Otto): A Traditional Plant Resource in Mexico Subject to Uncontrolled Extraction and Browsing

Jiménez-Sierra C. L., Eguiarte L. E., Candy Barrel Cactus (Echinocactus platyacanthus Link & Otto): A Traditional Plant Resource in Mexico Subject to Uncontrolled Extraction and Browsing, Economic Botany, 2010, 64(2):99-108, doi: 10.1007/s12231-010-9119-y

Użytkowanie Echinocactus platyacanthus oraz stan populacji w Hidalgo, Querétaro i Puebli. Badanie porównuje zagęszczenie, wielkość roślin i ślady uszkodzeń w związku z pozyskiwaniem i wypasem. Dostępny abstrakt.

WystępowanieEchinocactus
Artykuł2026Wykorzystano abstrakt

Population Dynamics and Conservation Strategies for Echinocactus platyacanthus: A Data-Driven Approach to Protecting an Endemic Species

Vázquez-Díaz E., Campos H., García-Nava J. R., Peña-Valdivia C. B., Uscanga-Mortera E., Ybarra-Moncada M. C., Population Dynamics and Conservation Strategies for Echinocactus platyacanthus: A Data-Driven Approach to Protecting an Endemic Species, Population Ecology, 2026, 68(1):e70009, doi: 10.1002/1438-390x.70009

Modele demograficzne sześciu populacji Echinocactus platyacanthus z północnej, środkowej i południowej części zasięgu. Przedstawiają różnice dynamiki między miejscami i latami oraz znaczenie przeżywania i wzrostu średnich i dużych osobników. Dostępny abstrakt.

WystępowanieEchinocactus
Rozdział książki2003aWykorzystano fragment

Echinocactus

[Zimmerman A. D., Parfitt B. D., Echinocactus, Flora of North America North of Mexico. Volume 4: Magnoliophyta: Caryophyllidae, part 1, Oxford University Press, New York and Oxford, 2003a, tom 4, s. 188–191]

Opracowanie florystyczne północnoamerykańskich gatunków ujmowanych pod nazwą Echinocactus. Zawiera opisy pędów, cierni, kwiatów, owoców i nasion, klucz oraz dane siedliskowe. Przeczytane opisy E. polycephalus i E. texensis dotyczą gatunków obecnie zaliczanych w POWO do Homalocephala.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaEchinocactusHomalocephala
Artykuł2026

Effect of preconditioning treatments and seed storage time on Homalocephala parryi (Cactaceae) germination in greenhouse conditions

Vargas-Luna M. D., Lazo-Anchondo G., De La Torre S., Aristizábal J. F., Figueroa C., Effect of preconditioning treatments and seed storage time on Homalocephala parryi (Cactaceae) germination in greenhouse conditions, Acta Botanica Mexicana, 2026, 133:e2529, doi: 10.21829/abm133.2026.2529

Doświadczenie szklarniowe z nasionami jednej populacji Homalocephala parryi z Chihuahua. Porównano dwie partie o różnym czasie przechowywania, moczenie oraz przygotowanie w 5°C. Najwyższe kiełkowanie uzyskano po chłodzeniu nasion przechowywanych przez rok. Praca opisuje także owoce, budowę nasion i rozwój pierwszych areoli siewki. Partie pochodziły z odmiennych lat zbioru.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieHomalocephala
Artykuł2020

Influencia del Ca2+, pH, agar y reguladores de crecimiento en la propagación in vitro de Echinocactus parryi (Engelm)

García-González D. A., Santos-Díaz M. D. S., Flores-Margez J. P., Osuna-Ávila P., Influencia del Ca2+, pH, agar y reguladores de crecimiento en la propagación in vitro de Echinocactus parryi (Engelm), Terra Latinoamericana, 2020, 38(3):489-498, doi: 10.28940/terra.v38i3.734

Doświadczenia nad kiełkowaniem i regeneracją Echinocactus parryi, obecnie Homalocephala parryi, w kulturze sterylnej. Porównano skład pożywki, pH, agar oraz cytokininę i auksynę, oceniając liczbę pędów i tworzenie kalusa. Osobno badano ukorzenianie i przeżycie roślin po przeniesieniu do szklarni. Artykuł zawiera rozbieżność odsetka ukorzenienia między abstraktem a tabelą wyników.

RodzajFizjologia i anatomiaHomalocephala
Artykuł2008

Characterization of microsatellite loci for the endangered cactus Echinocactus grusonii, and their cross-species utilization

Hardesty B. D., Hughes S. L., Rodriguez V. M., Hawkins J. A., Characterization of microsatellite loci for the endangered cactus Echinocactus grusonii, and their cross-species utilization, Molecular Ecology Resources, 2008, 8(1):164-167, doi: 10.1111/j.1471-8286.2007.01913.x

Opracowanie 12 polimorficznych markerów mikrosatelitarnych dla Echinocactus grusonii, obecnie Kroenleinia grusonii. Ich zmienność sprawdzono u 30 osobników jednej populacji z Zacatecas, a możliwość amplifikacji także u 27 innych gatunków kaktusowatych. Autorzy przedstawiają narzędzie do badań struktury populacji i dokumentowania pochodzenia materiału roślinnego.

RodzajWystępowanieKroenleinia
Artykuł2025

Efecto de tratamientos pregerminativos y peso de la semilla en la germinación in vitro de Kroenleinia grusonii (Cactaceae)

Osuna-Ávila P., Flores-Margez J. P., García-González D. A., Efecto de tratamientos pregerminativos y peso de la semilla en la germinación in vitro de Kroenleinia grusonii (Cactaceae), Acta Botanica Mexicana, 2025, 132:e2414, doi: 10.21829/abm132.2025.2414

Porównanie masy nasion i zabiegów poprzedzających kiełkowanie u Kroenleinia grusonii. Nasiona z dziesięciu owoców dwóch roślin uprawianych w El Paso przechowywano przez 14 miesięcy, rozdzielono na trzy klasy masy i wysiano in vitro. Praca przedstawia kiełkowanie, rozwój siewek i reakcję na mechaniczną skaryfikację oraz inne zabiegi.

RodzajFizjologia i anatomiaKroenleinia
Artykuł2026

Propagación in vitro y adaptación de plantas a condiciones ex vitro de Kroenleinia grusonii (Cactaceae)

García-González D. A., Flores-Margez J. P., Osuna-Ávila P., Propagación in vitro y adaptación de plantas a condiciones ex vitro de Kroenleinia grusonii (Cactaceae), Revista Mexicana de Biodiversidad, 2026, 97:e975700, doi: 10.22201/ib.20078706e.2026.97.5700

Doświadczenie z namnażaniem pędów Kroenleinia grusonii z wierzchołków siewek, ukorzenianiem regenerowanych pędów i ich aklimatyzacją w podłożach. Autorzy porównują pożywki z cytokininą i auksyną oraz torf z mieszaniną torfu i regosolu. Wyniki obejmują liczbę pędów, tworzenie korzeni i przeżycie po przeniesieniu z kultury in vitro.

Biotechnologia i zastosowaniaKroenleinia
Artykuł2026Wykorzystano abstrakt

Effect of Seed Position on Parental Plant of Kroenleinia grusonii (Hildm.) Lodé. and Echinocactus platyacanthus Link & Otto on Seed Germination at High Temperatures

Zúñiga C. A., Peña-Valdivia C. B., Trejo C., Padilla D., Vaquera H., Portillo L., Effect of Seed Position on Parental Plant of Kroenleinia grusonii (Hildm.) Lodé. and Echinocactus platyacanthus Link & Otto on Seed Germination at High Temperatures, Plant Species Biology, 2026, 41(4):e70059, doi: 10.1111/1442-1984.70059

Badanie nasion z wierzchołkowej i obwodowej części dwóch gatunków kaktusów przy sześciu stałych temperaturach od 20 do 45°C. Dostępny abstrakt porównuje wymiary, masę, wigor, spoczynek i kiełkowanie. Dla Kroenleinia grusonii opisuje lepsze parametry nasion pochodzących z wierzchołka. Przypuszczenia o późniejszym rozsiewaniu i przeżyciu mają charakter interpretacji.

Fizjologia i anatomiaRodzajEchinocactusKroenleinia
Artykuł2026Wykorzystano abstrakt

Thermal limits of facilitation: experimental warming constrains cactus recruitment in drylands

Guerra-Coss F. A., Aragón-Gastélum J. L., Flores J., Gelviz-Gelvez S. M., Thermal limits of facilitation: experimental warming constrains cactus recruitment in drylands, Plant Ecology, 2026, 227:87, doi: 10.1007/s11258-026-01655-w

Eksperyment ocieplenia dotyczący pojawiania się i przeżycia siewek Kroenleinia grusonii i Ferocactus latispinus na odsłoniętej glebie oraz pod koroną Neltuma laevigata. Dostępny abstrakt opisuje częściowe buforowanie warunków przez roślinę osłonową i ograniczenie przeżycia podczas ocieplenia. Zakres lektury obejmuje abstrakt i metrykę wydawcy.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieFerocactusKroenleinia
Zeszyt czasopisma2007

Kaktusy itd. — zeszyt 1

[Autor nieustalony, Kaktusy itd. — zeszyt 1, Kaktusy itd., 2007, nr 1]

Zeszyt z 2007 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Zawiera materiały kolekcjonerskie i historyczne nazewnictwo kaktusów.

Rodzaj
Zeszyt czasopisma2004

Sukulenty — zeszyt 1

[Autor nieustalony, Sukulenty — zeszyt 1, Sukulenty, 2004, nr 1]

Zeszyt z 2004 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Mammillaria.

RodzajMammillaria
Artykuł2024

What Is in the Bank? Assessing Persistent Soil Seed Bank Density of Sclerocactus wrightiae (Cactaceae)

Lariviere D., Anderson V., Johnson R., Larsen R., What Is in the Bank? Assessing Persistent Soil Seed Bank Density of Sclerocactus wrightiae (Cactaceae), Diversity, 2024, 16(3):133, doi: 10.3390/d16030133

Analiza 500 próbek gleby z jednego stanowiska w Utah dokumentuje zachowanie nasion Sclerocactus wrightiae do kolejnego sezonu. Porównuje ich rozmieszczenie względem dorosłego pędu, spadku terenu i głębokości oraz ocenia żywotność testem tetrazolinowym. Omawia lokalne rozsiewanie i możliwy udział mrówek.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieSclerocactus
Artykuł2012

Ecology and population dynamics of Sclerocactus mesae-verdae (Boissev. & C. Davidson) L.D. Benson

Coles J. J., Decker K. L., Naumann T. S., Ecology and population dynamics of Sclerocactus mesae-verdae (Boissev. & C. Davidson) L.D. Benson, Western North American Naturalist, 2012, 72(3):311-322, doi: 10.3398/064.072.0305

Dwudziestoletnie obserwacje trzech powierzchni w Kolorado obejmują 659 roślin i 1629 pędów. Praca opisuje wzrost, dojrzewanie siewek i odrostów, kwitnienie, wpływ opadów, regenerację oraz śmiertelność powodowaną zwłaszcza przez larwy Moneilema semipunctatum. Rozróżnia dynamikę całych roślin i ich pędów.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaSclerocactus
Artykuł2023

Conservation genetics of Sclerocactus in Colorado: the importance of accurate taxonomy to conservation

McGlaughlin M. E., Naibauer S. K., Conservation genetics of Sclerocactus in Colorado: the importance of accurate taxonomy to conservation, Frontiers in Conservation Science, 2023, 4:1310985, doi: 10.3389/fcosc.2023.1310985

Analiza tysięcy markerów ddRAD rozdziela linie Sclerocactus glaucus i S. dawsoniae oraz porównuje je z innymi gatunkami. Osobny zestaw danych opisuje strukturę populacyjną, różnorodność DNA i sygnały historycznego przepływu genów. Autorzy wiążą taksonomię z oceną zasięgu i ochroną populacji w Kolorado.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaSclerocactus
Artykuł2021

Prescribed fires cause minimal damage to a threatened cactus (Tobusch fishhook cactus, Sclerocactus brevihamatus ssp. tobuschii, Texas, USA)

Reemts C. M., Ferrato J. R., Prescribed fires cause minimal damage to a threatened cactus (Tobusch fishhook cactus, Sclerocactus brevihamatus ssp. tobuschii, Texas, USA), Journal of Arid Environments, 2021, 185:104380, doi: 10.1016/j.jaridenv.2020.104380

Monitoring ponad 600 kaktusów w Teksasie przed dwoma zimowymi wypaleniami i po nich. Oceniono przeżycie, przyrost średnicy, owocowanie oraz zależność uszkodzeń od rozmiaru roślin i bliskości traw. Badany takson jest obecnie przyjmowany jako Sclerocactus tobuschii.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaSclerocactus
Artykuł2023

First record of Sclerocactus papyracanthus (Cactaceae) in Mexico

Ortiz-Brunel J. P., Delladdio A., Raya-Sánchez R. D., Pérez-Badillo C., Zurita-Suárez I., Flores J., First record of Sclerocactus papyracanthus (Cactaceae) in Mexico, Acta Botanica Mexicana, 2023, 130:e2215, doi: 10.21829/abm130.2023.2215

Potwierdzenie występowania Sclerocactus papyracanthus w Chihuahua na podstawie wypraw terenowych i okazów zielnikowych. Autorzy podają opis budowy, skład miejscowej roślinności, warunki siedliska, klasy rozmiaru 38 odnalezionych roślin oraz obserwacje wiosennego kwitnienia, także u bardzo małych okazów.

RodzajWystępowanieSclerocactus
Rozdział książki2003bWykorzystano fragment

Sclerocactus

[Heil K. D., Porter J. M., Sclerocactus, Flora of North America North of Mexico, Oxford University Press, New York, Oxford, 2003b, tom 4]

Opracowanie florystyczne zawiera opisy morfologiczne i informacje o zasięgach północnoamerykańskich gatunków Sclerocactus. Konsultowany fragment dotyczy S. wrightiae, w tym rozmiarów pędu, liczby żeber, budowy cierni oraz kwiatów.

RodzajWystępowanieSclerocactus
Artykuł2023Wykorzystano abstrakt

Reproductive biology and flower visitors of two rare species of Sclerocactus (Cactaceae) in the southwestern United States

Tepedino V. J., Griswold T. L., Durham S. L., Reproductive biology and flower visitors of two rare species of Sclerocactus (Cactaceae) in the southwestern United States, Western North American Naturalist, 2023, 83(4):445-453, doi: 10.3398/064.083.0402

Praca porównuje samoniezgodność Sclerocactus wrightiae, częściową samozgodność S. mesae-verdae i potrzebę udziału zapylaczy u obu gatunków. Streszczenie wskazuje gniazdujące w ziemi pszczoły smuklikowate jako prawdopodobnych głównych zapylaczy.

RodzajFizjologia i anatomiaSclerocactus
Artykuł2022

A Practical Assessment of Using sUASs (Drones) to Detect and Quantify Wright Fishhook Cactus (Sclerocactus wrightiae L.D. Benson) Populations in Desert Grazinglands

Bates T. H., Anderson V. J., Johnson R. L., Allphin L., Rooks D., Petersen S. L., A Practical Assessment of Using sUASs (Drones) to Detect and Quantify Wright Fishhook Cactus (Sclerocactus wrightiae L.D. Benson) Populations in Desert Grazinglands, Land, 2022, 11(5):655, doi: 10.3390/land11050655

Porównanie naziemnego spisu Sclerocactus wrightiae z ręczną identyfikacją roślin na ortofotomapach z lotów na wysokości 10, 15 i 20 m. Praca podaje liczby poprawnych i omyłkowych rozpoznań, analizuje wpływ rozmiaru kaktusa oraz ocenia praktyczne możliwości monitoringu małych roślin pustynnych.

RodzajWystępowanieSclerocactus
Artykuł2023

Effects of Cattle Traffic on Sclerocactus wrightiae

Lariviere D., Anderson V., Johnson R., Terry T., Bates T., Effects of Cattle Traffic on Sclerocactus wrightiae, Land, 2023, 12(4):853, doi: 10.3390/land12040853

Doświadczenie terenowe porównuje kwitnienie i produkcję nasion po nacisku modelu kopyta na glebę obok pędu. Badano dwa sezony, dwa zakresy wielkości roślin i różną liczbę odcisków. Wyniki rozdzielają reakcję na opisany zabieg od różnic związanych z rokiem i rozmiarem kaktusa.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaSclerocactus
[22-WWW]Portal źródłowy

U.S. Fish & Wildlife Service

https://www.fws.gov/

Urzędowe dane o ochronie gatunków i aktualnym statusie populacji w Stanach Zjednoczonych.

Dostęp 2026-10-10.

Artykuł2024

Sclerocactus dawsoniae (Cactaceae), a New Species from Western Colorado, U.S.A.

McGlaughlin M. E., Naibauer S. K., Sclerocactus dawsoniae (Cactaceae), a New Species from Western Colorado, U.S.A., Novon, 2024, 32(1):79-83, doi: 10.3417/2024771

Formalny opis Sclerocactus dawsoniae z zachodniego Kolorado. Zawiera diagnozę, charakterystykę pędu i organów rozrodczych, porównanie z S. glaucus, wskazanie typu, zasięgu, siedliska i pochodzenia nazwy.

RodzajWystępowanieSclerocactus
Artykuł2005

Pollination of two species of Ferocactus: interactions between cactus-specialist bees and their host plants

McIntosh M. E., Pollination of two species of Ferocactus: interactions between cactus-specialist bees and their host plants, Functional Ecology, 2005, 19(4):727-734, doi: 10.1111/j.1365-2435.2005.00990.x

Porównanie skuteczności odwiedzających kwiaty owadów w dwóch populacjach ferokaktusów w Arizonie. Doświadczenia z pojedynczą wizytą łączą zachowanie owada z powstaniem owocu i liczbą nasion. Praca analizuje udział samotnych pszczół, zbieranie nektaru i pyłku oraz znaczenie liczby odwiedzin. Pełny tekst opisuje zakres godzin obserwacji i ograniczenie do jednej populacji każdego gatunku.

RodzajFizjologia i anatomiaFerocactus
Artykuł2006

A mutualism’s indirect costs: the most aggressive plant bodyguards also deter pollinators

Ness J. H., A mutualism’s indirect costs: the most aggressive plant bodyguards also deter pollinators, Oikos, 2006, 113(3):506-514, doi: 10.1111/j.2006.0030-1299.14143.x

Badanie relacji Ferocactus wislizeni z czterema gatunkami mrówek oraz odwiedzającymi kwiaty pszczołami na Tumamoc Hill w Arizonie. Obejmuje reakcję robotnic na płatki, obserwacje zajmowania kwiatów, czas wizyt pszczół i parametry nasion. Opisuje koszt odstraszania zapylaczy przy różnym nasileniu ochrony. Gatunki mrówek porównywano na naturalnie zajmowanych roślinach.

RodzajFizjologia i anatomiaFerocactus
Rozdział książki2003bWykorzystano fragment

Ferocactus

[Zimmerman A. D., Parfitt B. D., Ferocactus, Flora of North America North of Mexico, Oxford University Press, New York, Oxford, 2003b, tom 4]

Opracowanie florystyczne rodzaju z kluczem oraz opisami pędów, cierni, kwiatów, owoców, nasion i siedlisk. Przeczytane opisy F. wislizeni i F. cylindraceus pozwalają porównać cechy rozpoznawcze dwóch gatunków. Współczesne nazwy przyjęte sprawdzono osobno w POWO.

RodzajWystępowanieFerocactus
Artykuł2006Wykorzystano abstrakt

Integrating quality and quantity of mutualistic service to contrast ant species protecting Ferocactus wislizeni

Ness J. H., Morris W. F., Bronstein J. L., Integrating quality and quantity of mutualistic service to contrast ant species protecting Ferocactus wislizeni, Ecology, 2006, 87(4):912-921, doi: 10.1890/0012-9658(2006)87[912:IQAQOM]2.0.CO;2

Abstrakt przedstawia porównanie czterech mrówek chroniących Ferocactus wislizeni. Doświadczenie z dodanymi gąsienicami Manduca sexta ocenia atakowanie potencjalnych roślinożerców. Częstość wizyt, liczba robotnic i skuteczność pojedynczej robotnicy składają się na ochronę związaną z dojrzewaniem owoców. Wykorzystano abstrakt, bez szczegółowych parametrów pełnego protokołu.

RodzajFizjologia i anatomiaFerocactus
Artykuł1983

A Fibonacci Sequence in Rib Number for a Barrel Cactus

Robberecht R., Nobel P. S., A Fibonacci Sequence in Rib Number for a Barrel Cactus, Annals of Botany, 1983, 51(1):153-155, doi: 10.1093/oxfordjournals.aob.a086440

Praca opisuje liczbę i dodawanie żeber u Ferocactus acanthodes w Deep Canyon w Kalifornii. W próbie 100 losowo wybranych roślin zestawiono liczbę żeber z wysokością pędu i ich rozmieszczeniem pomiędzy podstawą a wierzchołkiem. Autorzy rozpoznali częste wartości ciągu Fibonacciego oraz fazy przejściowe. Powiązanie tego układu z rozwojem pędu i zmianami uwodnienia przedstawiono jako interpretację funkcjonalną.

Fizjologia i anatomiaRodzajFerocactus
Artykuł2015

Dew harvesting efficiency of four species of cacti

Malik F. T., Clement R. M., Gethin D. T., Beysens D., Cohen R. E., Krawszik W., Parker A. R., Dew harvesting efficiency of four species of cacti, Bioinspiration & Biomimetics, 2015, 10(3):036005, doi: 10.1088/1748-3190/10/3/036005

Doświadczenie terenowe porównuje ilość rosy zatrzymywanej przez cztery gatunki kaktusów z powierzchnią odniesienia. Obserwacje rozmieszczenia kropli na pędach i cierniach uzupełniają pomiary mikroskopowe ich powierzchni.

Fizjologia i anatomiaRodzajCopiapoaFerocactusMammillariaParodia
Artykuł1992

Drought-induced changes in hydraulic conductivity and structure in roots of Ferocactus acanthodes and Opuntia ficus-indica

North G. B., Nobel P. S., Drought-induced changes in hydraulic conductivity and structure in roots of Ferocactus acanthodes and Opuntia ficus-indica, New Phytologist, 1992, 120(1):9-19, doi: 10.1111/j.1469-8137.1992.tb01053.x

Doświadczenie porównuje przewodność hydrauliczną i anatomię korzeni Ferocactus acanthodes z Kalifornii oraz Opuntia ficus-indica przed trzydziestodniową suszą i po ponownym zwilżeniu. Badane odcinki różnią się wiekiem. Pomiary przepływu i obrazy mikroskopowe opisują znaczenie osłonek glebowych, lakun w korze, perydermy i embolizmu w naczyniach. Wyznaczono również tempo i zakres odzyskiwania sprawności zachowanych korzeni.

Fizjologia i anatomiaRodzajFerocactusOpuntia
Artykuł2013

Vivipary in Ferocactus herrerae (Cactaceae) in northern Sinaloa, México

Aragón-Gastélum J. L., Reyes-Olivas Á., Sánchez-Soto B. H., Casillas-Álvarez P., Flores J., Vivipary in Ferocactus herrerae (Cactaceae) in northern Sinaloa, México, Bradleya, 2013, 31:44-52, doi: 10.25223/brad.n31.2013.a7

Badanie żyworodności Ferocactus herrerae w trzech przesadzonych grupach roślin północnej Sinaloa. Autorzy porównują stanowisko kontrolne, dodatkowo podlewane oraz nawadniane wodą z dodatkiem soli. Praca przedstawia udział roślin z żyworodnymi owocami, udział takich owoców i ich produkcję, a także własności podłoża oraz charakterystykę siedliska.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieFerocactus
Artykuł2021

The seed-associated microbiome of four cactus species from Southern Chihuahuan Desert

Mascot-Gómez E., Flores J., López-Lozano N. E., The seed-associated microbiome of four cactus species from Southern Chihuahuan Desert, Journal of Arid Environments, 2021, 190:104531, doi: 10.1016/j.jaridenv.2021.104531

Porównanie bakterii i grzybów powierzchni oraz wnętrza nasion Echinocactus platyacanthus, Ferocactus latispinus, F. pilosus i Stenocereus queretaroensis. Badanie łączy sekwencjonowanie markerów DNA z hodowlą izolatów i oznaczaniem ich cech funkcjonalnych. Osobne doświadczenie u E. platyacanthus ocenia kiełkowanie i kolonizację grzybową po myciu nasion oraz ponownym zaszczepieniu wybranymi mikroorganizmami.

RodzajFizjologia i anatomiaEchinocactusFerocactusStenocereus
Artykuł2016

Effects of wetting and drying cycles on the germination of nine species of the Chihuahuan desert

Contreras-Quiroz M. D. R., Pando-Moreno M., Flores J., Jurado E., Effects of wetting and drying cycles on the germination of nine species of the Chihuahuan desert, Botanical Sciences, 2016, 94(2):221-228, doi: 10.17129/botsci.457

Porównanie reakcji dziewięciu gatunków pustynnych na cykle zwilżania i suszenia. U Ferocactus pilosus trzy cykle zwiększały kiełkowanie i skracały t₅₀. Wyniki pokazują zmienność odpowiedzi między badanymi roślinami.

RodzajFizjologia i anatomiaEchinocactusFerocactus
Artykuł2014

Differential RNA- and protein-expression profiles of cactus seeds capable of hydration memory

López-Urrutia E., Martínez-García M., Monsalvo-Reyes A., Salazar-Rojas V., Montoya R., Campos J. E., Differential RNA- and protein-expression profiles of cactus seeds capable of hydration memory, Seed Science Research, 2014, 24(2):91-99, doi: 10.1017/S0960258513000317

Doświadczenie z nasionami Ferocactus townsendianus (w publikacji F. peninsulae var. townsendianus). Praca porównuje przebieg kiełkowania po jednym lub kilku cyklach nawodnienia i suszenia oraz po przerwach o różnej długości. Elektroforetyczne analizy całkowitego RNA i białek pokazują utrzymanie integralności RNA i różnice w profilu białkowym. Możliwe tożsamości wybranych plam proponowano na podstawie masy i punktu izoelektrycznego.

RodzajFizjologia i anatomiaFerocactus
Artykuł2007

Cochemiea halei on peninsular Baja California Sur

Gorelick R., Cochemiea halei on peninsular Baja California Sur, Cactus and Succulent Journal, 2007, 79(6):274-275

Relacja terenowa przedstawia Cochemiea halei na Półwyspie Kalifornijskim. Opisuje rośliny i warunki ich występowania w obserwowanych stanowiskach.

RodzajCochemiea
Zeszyt czasopisma2006a

Kaktusy i Inne — zeszyt 2(3)

[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 2(3), Kaktusy i Inne, 2006a, nr 2(3)]

Zeszyt z 2006 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Didierea, Eriosyce, Parodia.

RodzajDidiereaEriosyceParodia
[23-WWW]Portal źródłowy

Sistema de Información y Monitoreo de Biodiversidad — Ministerio del Medio Ambiente de Chile

https://simbio.mma.gob.cl/

Urzędowe charakterystyki gatunków Chile, ich siedlisk, rozmieszczenia i udokumentowanych cech.

Dostęp 2026-10-10.

Artykuł2023

More than a spiny morphology: plastome variation in the prickly pear cacti (Opuntieae)

Köhler M., Reginato M., Jin J. J., Majure L. C., More than a spiny morphology: plastome variation in the prickly pear cacti (Opuntieae), Annals of Botany, 2023, 132(4):771-786, doi: 10.1093/aob/mcad098

Badanie plastomów 43 przedstawicieli siedmiu rodzajów Opuntieae. Przedstawia zmiany budowy genomu plastydowego, rekonstrukcje pokrewieństwa i niezgodności między analizami całych plastomów a regionów genowych. Omawia klad Miqueliopuntia, Salmonopuntia i Airampoa oraz znaczenie doboru markerów dla głębszych rozgałęzień drzewa.

RodzajFizjologia i anatomiaAirampoaBrasiliopuntiaConsoleaMiqueliopuntiaOpuntiaSalmonopuntiaTacinga
Artykuł2012

Neotypification of Opuntia miquelii Monville (Opuntioideae - Opuntieae) from Chile

Guiggi A., Neotypification of Opuntia miquelii Monville (Opuntioideae - Opuntieae) from Chile, Cactology, 2012, 3:14-16

Wyznaczenie neotypu nazwy Opuntia miquelii na podstawie materiału pędu, kwiatu, owocu i nasion ze zbioru Eggli i Leuenberger 2585. Artykuł przedstawia historię kombinacji nazwy, wcześniejszych odmian oraz lokalizacje zbadanych okazów zielnikowych. Omawia także wcześniejsze opisy zmienności geograficznej i pokrewieństwa gatunku.

RodzajWystępowanieMiqueliopuntia
[24-WWW]Portal źródłowy

Charles Darwin Foundation

https://www.darwinfoundation.org/

Naukowy wykaz organizmów Galápagos, z nazwami, rozmieszczeniem i literaturą botaniczną.

Dostęp 2026-10-10.

Artykuł2009

Darwin and the Plants of the Galápagos-Islands

Stöcklin J., Darwin and the Plants of the Galápagos-Islands, Bauhinia, 2009, 21:33-48, doi: 10.12685/bauhinia.1687

Przegląd historii badań flory Galápagos, kolekcji Darwina, endemizmu i zróżnicowania wyspowej roślinności. Część o kaktusach przedstawia pokrój Brachycereus i Jasminocereus oraz zróżnicowanie opuncji. Brachycereus opisano jako pioniera odsłoniętej lawy. Rok pracy wynika z wydania drukowanego z 2009 r., a późniejsza data portalu odnosi się do udostępnienia cyfrowego.

RodzajWystępowanieBrachycereusJasminocereusOpuntia
Artykuł1902

Flora of the Galapagos Islands

Robinson B. L., Flora of the Galapagos Islands, Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences, 1902, 38(4):77-269

Florystyczne opracowanie archipelagu oparte na kolekcjach i współpracy specjalistów. Część dotycząca Cactaceae zawiera opisy Karla Schumanna, w tym pierwotną diagnozę Cereus nesioticus, obecnie Brachycereus nesioticus. Przedstawia budowę pędu, kwiatów, owoców i nasion oraz lokalizacje okazów. Bezpośrednio przeczytano protolog na stronie 179 oraz informację o autorstwie części specjalistycznych we wstępie.

RodzajWystępowanieBrachycereusJasminocereusOpuntia
Artykuł2007

Diversity of calcium oxalate crystals in Cactaceae

Hartl W. P., Klapper H., Barbier B., Ensikat H. J., Dronskowski R., Müller P., Ostendorp G., Tye A., Bauer R., Barthlott W., Diversity of calcium oxalate crystals in Cactaceae, Canadian Journal of Botany, 2007, 85(5):501-517, doi: 10.1139/B07-046

Porównawcze badanie form mineralnych i kształtów kryształów szczawianu wapnia w 251 gatunkach i podgatunkach kaktusów. Autorzy zastosowali dyfrakcję rentgenowską oraz mikroskopię świetlną, polaryzacyjną i skaningową. Dla Brachycereus nesioticus udokumentowali kryształy dwuwodnego szczawianu wapnia, w tym bipiramidy i druzy. Pełny tekst autorski udostępniony w ResearchGate był podstawą lektury.

Fizjologia i anatomiaRodzajAriocarpusAztekiumBlossfeldiaBrachycereusCopiapoaCumulopuntiaCylindropuntiaGrusoniaOpuntiaPereskiopsisPterocactus
Artykuł2010

Ability of crassulacean acid metabolism plants to overcome interacting stresses in tropical environments

Lüttge U., Ability of crassulacean acid metabolism plants to overcome interacting stresses in tropical environments, AoB PLANTS, 2010, 2010:plq005, doi: 10.1093/aobpla/plq005

Przegląd fizjologii CAM i jej znaczenia w siedliskach tropikalnych, obejmujący gospodarkę węglem, oszczędzanie wody i zmienność dobowych faz metabolizmu. Omawia między innymi pola lawowe Galápagos oraz występowanie Brachycereus w szczelinach lawy. Autor zaznacza brak znanych mu badań ekofizjologicznych tego gatunku w czasie przygotowania pracy.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieBrachycereusJasminocereusOpuntia
Książka2019Wykorzystano fragment

Familia Cactaceae I

[Arias S., Aquino D., Familia Cactaceae I, Flora del Bajío y de Regiones Adyacentes, fascículo 209, Instituto de Ecología, Centro Regional del Bajío, 2019]

Regionalna flora kaktusów Guanajuato, Querétaro i północnej części Michoacán. Zawiera klucze, opisy morfologiczne, mapy występowania i materiały zielnikowe. Obejmuje Glandulicactus mathssonii pod nazwą Ferocactus mathssonii oraz Turbinicarpus alonsoi i obecny Kadenicarpus pseudomacrochele. Opisy porównują pędy, ciernie, kwiaty, owoce i nasiona, a dane siedliskowe obejmują roślinność, wysokość i sezon kwitnienia. Historyczne podgatunki kompleksu pseudomacrochele mają osobne diagnozy. Opis Lophophora diffusa obejmuje budowę pędu, kwiatów, owoców i nasion, siedliska z Querétaro oraz regionalną fenologię. Opis Mammilloydia candida zawiera regionalne pomiary pędów i cierni, cechy kwiatów, owoców i nasion oraz stanowiska Guanajuato.

RodzajWystępowanieFerocactusGlandulicactusKadenicarpusLophophoraMammilloydiaTurbinicarpus
Artykuł2021

Glandulicactus uncinatus var. wrightii (Cactaceae) with 15 cm spines

Gorelick R., Glandulicactus uncinatus var. wrightii (Cactaceae) with 15 cm spines, Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2021, 15(2):569-573, doi: 10.17348/jbrit.v15.i2.1162

Notatka terenowa o wyjątkowo długich cierniach Glandulicactus uncinatus z Anthony’s Nose w górach Franklin w Teksasie. Zawiera fotografie z lutego 2020 r., metodę szacowania długości z obiektu odniesienia oraz poprawkę perspektywy. Omawia zróżnicowanie uzbrojenia sąsiadujących roślin i możliwe uwarunkowania lokalne.

RodzajFizjologia i anatomiaGlandulicactus
Artykuł2024

Optimization of in vitro regeneration of Ferocactus peninsulae (Barrel Cactus) through transverse thin cell layer (tTCL) culture: a strategy for large-scale propagation

Manokari M., Faisal M., Alatar A. A., Shekhawat M. S., Optimization of in vitro regeneration of Ferocactus peninsulae (Barrel Cactus) through transverse thin cell layer (tTCL) culture: a strategy for large-scale propagation, Plant Cell, Tissue and Organ Culture, 2024, 159:48, doi: 10.1007/s11240-024-02910-6

Regeneracja Ferocactus peninsulae z poprzecznych cienkich warstw pędu siewek pochodzących z uprawy w Indiach. Porównano regulatory wzrostu podczas aktywacji areoli, namnażania pędów i ukorzeniania, a następnie przeprowadzono aklimatyzację. Praca opisuje uzyskanie wielu pędów z jednego eksplantatu i przeżycie w kolejnych etapach.

Biotechnologia i zastosowaniaFerocactus
Artykuł2020

Antiproliferative, Antimicrobial, and Antifungal Activities of Polyphenol Extracts from Ferocactus Species

Elansary H. O., Szopa A., Klimek-Szczykutowicz M., Ekiert H., Barakat A. A., Al-Mana F. A., Antiproliferative, Antimicrobial, and Antifungal Activities of Polyphenol Extracts from Ferocactus Species, Processes, 2020, 8(2):138, doi: 10.3390/pr8020138

Analiza fenolowych składników metanolowych ekstraktów pędów sześciu uprawianych ferokaktusów, z oznaczaniem HPLC-DAD i testami laboratoryjnymi. Praca porównuje profile kwasów fenolowych i glikozydów flawonoidowych oraz odpowiedzi badanych modeli na mieszaniny ekstraktów. F. horridus z publikacji odpowiada obecnemu F. peninsulae.

Biotechnologia i zastosowaniaFerocactus
Artykuł2025

Systematic and taxonomic revision of the genus Austrocactus (Cactaceae) based on morphology and genome wide SNP-data

Böhnert T., Merklinger F. F., Sarnes E., Sarnes N., Kiesling R., Weigend M., Luebert F., Systematic and taxonomic revision of the genus Austrocactus (Cactaceae) based on morphology and genome wide SNP-data, Taxon, 2025, 74(2):386-416, doi: 10.1002/tax.13311

Pełna rewizja Austrocactus łącząca materiał zielnikowy, obserwacje terenowe, morfologię i ddRADseq. Analiza 44 próbek obejmuje gatunki oraz formy morfologiczne i wykorzystuje dwa podejścia do rekonstrukcji drzewa. Autorzy proponują 17 gatunków, opisują pięć nowych, wyróżniają dwa podrodzaje i trzy sekcje, podają klucz, opisy, typifikacje oraz zasięgi. Dyskusja przedstawia niepełne rozdzielenie części linii i hipotezę pochodzenia mieszańcowego A. implexus. Ujęcie A. longicarpus jako gatunku różni się od jego rangi podgatunku w POWO.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaAustrocactusEulychnia
Zeszyt czasopismab.d.a

Sukulenty — zeszyt 3

[Autor nieustalony, Sukulenty — zeszyt 3, Sukulenty, b.d.a, nr 3]

Zeszyt zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Austrocactus, Corryocactus, Eulychnia, Neowerdermannia.

RodzajAustrocactusCorryocactusEulychniaNeowerdermannia
Książka2014Wykorzystano fragment

Todos los cactus del Perú

[Ostolaza Nano C., Todos los cactus del Perú, Ministerio del Ambiente, Lima, 2014, ISBN 978-612-4174-16-2]

Ilustrowana monografia peruwiańskich kaktusów z opisami budowy, rozmieszczenia i historycznej nomenklatury. Rozdział Corryocactus przedstawia cechy rodzaju oraz pędy, kwiaty i owoce C. aureus i C. brevistylus. Omawia także podgatunek puquiensis. Ujęcie z 2014 r. rozdziela niektóre nazwy obecnie łączone w POWO.

RodzajWystępowanieCorryocactus
Artykuł2024

Influencia de la luz en la germinación de semillas de 14 especies de cactáceas del Perú

Jara-Peña E., Quiroz A. J., Vela Arce M., Influencia de la luz en la germinación de semillas de 14 especies de cactáceas del Perú, Acta Botanica Mexicana, 2024, 131:e2273, doi: 10.21829/abm131.2024.2273

Doświadczenie porównuje kiełkowanie czternastu kaktusów w świetle i ciemności. Dla Airampoa ayrampo (w publikacji Tunilla soehrensii) opisuje skaryfikację i kulturę na podłożu agarowym.

Fizjologia i anatomiaRodzajAirampoaArmatocereusAustrocylindropuntiaBrowningiaCorryocactusCumulopuntiaEspostoaHaageocereusLobiviaOpuntiaTrichocereusTunillaWeberbauerocereus
Artykuł2015

Host Response and Endophyte Structure of the Mistletoe Ligaria cuneifolia (Loranthaceae) Parasitizing Corryocactus brevistylus (Cactaceae)

Mauseth J. D., Benigno S., Cáceres Huamani F., Ostolaza C., Host Response and Endophyte Structure of the Mistletoe Ligaria cuneifolia (Loranthaceae) Parasitizing Corryocactus brevistylus (Cactaceae), Haseltonia, 2015, 21:3-13, doi: 10.2985/026.021.0103

Badanie histologiczne Ligaria cuneifolia rozwijającej się na Corryocactus brevistylus. Porównuje młode haustoria i rozwinięte endofity, przebudowę hipodermy, tworzenie wiązek korowych, przyrost drewna i bariery na granicy obu roślin. Materiał z okolic Arequipa zebrano w 2004 r. Funkcję obronną części zmian autorzy interpretują na podstawie anatomii, bez eksperymentalnej identyfikacji sygnału chemicznego.

Fizjologia i anatomiaRodzajCorryocactus
Artykuł2025Wykorzystano fragment

A new species of cactus from the Valle de los Volcanes (Arequipa, Peru): Corryocactus volcanicus (Cactoideae, Cactaceae)

Pauca-Tanco G. A., Hoxey P., A new species of cactus from the Valle de los Volcanes (Arequipa, Peru): Corryocactus volcanicus (Cactoideae, Cactaceae), Phytotaxa, 2025, 733(3):282-288, doi: 10.11646/phytotaxa.733.3.2

Opis nowego gatunku z doliny Andagua w południowym Peru. Porównuje morfologię pędów, kwiatów, owoców i nasion z C. brevistylus i C. brachypetalus. Otwarty fragment przedstawia także sezon kwitnienia, podłoże wulkaniczne i geograficzną izolację stanowisk. Autorzy proponują kategorię EN według kryteriów IUCN. Jest to propozycja w protologu, odrębna od formalnej oceny Czerwonej listy.

RodzajWystępowanieCorryocactus
Artykuł2017Wykorzystano fragment

Catálogo de las cactáceas del departamento de Arequipa, Perú

Pauca Tanco A., Quipuscoa Silvestre V., Catálogo de las cactáceas del departamento de Arequipa, Perú, Arnaldoa, 2017, 24(2):447-496, doi: 10.22497/arnaldoa.242.24204

Katalog oparty na obserwacjach terenowych z lat 2010–2016, materiałach zielnikowych, literaturze i porównaniu typów. Wpisy zawierają pokrój, siedlisko, wysokość, rozmieszczenie i zbiory dokumentujące stanowiska. Część dotycząca Corryocactus porównuje także historyczne granice gatunków i omawia trudności w porównaniu niepełnych dawnych opisów.

RodzajWystępowanieCorryocactus
Artykuł2018

Evaluación de propagación asexual en dos especies de cactus: Corryocactus brevistylus K. Schum. y Oreocereus leucotrichus (Philippi) Wagenknecht, endémicos, pertenecientes al sector de precordillera de la XV región de Arica y Parinacota, Chile

Trevizan Rispoli J., Baltierra Chipana H., Evaluación de propagación asexual en dos especies de cactus: Corryocactus brevistylus K. Schum. y Oreocereus leucotrichus (Philippi) Wagenknecht, endémicos, pertenecientes al sector de precordillera de la XV región de Arica y Parinacota, Chile, Idesia, 2018, 36(4):109-120, doi: 10.4067/S0718-34292018005002803

Szkółkowe porównanie trzech metod przygotowania materiału do rozmnażania wegetatywnego dwóch kaktusów z północnego Chile. Oceniano utratę masy podczas suszenia i przeżycie sadzonek, walcowych fragmentów oraz fragmentów dodatkowo rozciętych wzdłuż. Warianty różniły się także podłożem. Materiał wytwarzał korzenie, lecz etap dalszego wzrostu nie został dostatecznie oceniony.

RodzajFizjologia i anatomiaCorryocactusOreocereus
Artykuł2021

Sanky (Corryocactus brevistylus) Peel as Low-Cost Adsorbent for Removal of Phosphate from Aqueous Solutions

Contreras-López E., Miyashiro Kiyan V., Porras Cerrón J., Muñoz A. M., Ramos-Escudero F., Portuguez-Maurtua M., Yuli-Posadas R., Garayar-Tasayco H., Sanky (Corryocactus brevistylus) Peel as Low-Cost Adsorbent for Removal of Phosphate from Aqueous Solutions, Sustainability, 2021, 13(16):8994, doi: 10.3390/su13168994

Porównanie trzech materiałów ze skórki sanky i wiązania fosforanów w obecności wapnia. Praca obejmuje charakterystykę powierzchni, kinetykę, modele równowagi oraz widma podczerwieni. Podane wartości pojemności wymagają ostrożności ze względu na niespójność bilansu masy.

Biotechnologia i zastosowaniaCorryocactus
Artykuł2026Wykorzystano abstrakt

Sancayo peel (Corryocactus brevistylus) as an efficient natural coagulant to remove turbidity in synthetic samples containing kaolin

Herrera-Linares E., Mendoza-Pary C. R., Terán-Hilares R., García-Bustos K., Carrasquero-Ferrer S., Tejada-Meza K., Colina-Andrade G., Sancayo peel (Corryocactus brevistylus) as an efficient natural coagulant to remove turbidity in synthetic samples containing kaolin, Results in Chemistry, 2026, 26:103367, doi: 10.1016/j.rechem.2026.103367

Badanie proszku ze skórki sancayo w modelowej wodzie z kaolinem. Abstrakt porównuje wpływ dawki, pH i mętności początkowej oraz skuteczność proszku z siarczanem glinu. Największą redukcję dla proszku uzyskano w kwaśnym środowisku.

Biotechnologia i zastosowaniaCorryocactus
Zeszyt czasopisma2004

Kaktusy i Inne — zeszyt 2

[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 2, Kaktusy i Inne, 2004, nr 2]

Zeszyt z 2004 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Copiapoa, Neoraimondia, Neowerdermannia, Samaipaticereus.

RodzajCopiapoaNeoraimondiaNeowerdermanniaSamaipaticereus
Artykuł2021

Quaternary diversification of a columnar cactus in the driest place on earth

Merklinger F. F., Böhnert T., Arakaki M., Weigend M., Quandt D., Luebert F., Quaternary diversification of a columnar cactus in the driest place on earth, American Journal of Botany, 2021, 108(2):184-199, doi: 10.1002/ajb2.1608

Badanie filogenezy i biogeografii Eulychnia z wykorzystaniem markerów plastydowych oraz danych SNP uzyskanych metodą GBS. Przedstawia pokrewieństwo z Austrocactus, dwie główne linie chilijskie, odrębność materiału peruwiańskiego i niezgodności między drzewami. Modele datowania i rekonstrukcji zasięgów służą do oceny scenariusza plejstoceńskiej fragmentacji siedlisk. Opisano także możliwą introgresję i ograniczenia kalibracji.

RodzajWystępowanieAustrocactusEulychnia
Artykuł2014

Epiphytes improve host plant water use by microenvironment modification

Stanton D. E., Huallpa Chávez J., Villegas L., Villasante F., Armesto J., Hedin L. O., Horn H., Epiphytes improve host plant water use by microenvironment modification, Functional Ecology, 2014, 28(5):1274-1283, doi: 10.1111/1365-2435.12249

Doświadczenia z usuwaniem epifitów i pomiary mikroklimatu w chilijskim i peruwiańskim środowisku mgłowym. U Eulychnia saint-pieana, obecnie ujmowanej w POWO jako E. breviflora, porosty zmieniały temperaturę i deficyt ciśnienia pary wodnej przy pędzie. Praca zestawia przechwytywanie wody przez modele roślin, zatrzymywanie jej przez epifity oraz tempo wysychania gleby. Rozdziela dopływ wody od oszczędzania jej dzięki zmianie mikrośrodowiska.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2021

Geographic distribution and conservation status of Eulychnia ritteri Cullmann (Cactaceae), an endemic cactus from southern Peru

Pauca-Tanco G. A., Balvin M., Hoxey P., Quipuscoa V., Quispe-Turpo J. D. P., Geographic distribution and conservation status of Eulychnia ritteri Cullmann (Cactaceae), an endemic cactus from southern Peru, Revista Peruana de Biología, 2021, 28(4):e19290, doi: 10.15381/rpb.v28i4.19290

Rozpoznanie pięciu populacji Eulychnia ritteri w prowincji Caravelí oraz struktury roślin na trzech powierzchniach w Vizcachani. Obejmuje siedliska, kwitnienie, odwiedzające kwiaty owady, korzystające z roślin zwierzęta i lokalne zagrożenia. Autorzy proponują kategorię EN. Badania terenowe pochodzą z lat 2017–2018. Tabele stanowią podstawę informacji o powierzchni populacji i liczbie roślin w poszczególnych klasach.

RodzajWystępowanieEulychnia
Artykuł2016

Directional orientation of reproductive tissue of Eulychnia breviflora (Cactaceae) in the hyperarid Atacama Desert

Warren S. D., Aguilera L. E., Baggett L. S., Directional orientation of reproductive tissue of Eulychnia breviflora (Cactaceae) in the hyperarid Atacama Desert, Revista Chilena de Historia Natural, 2016, 89:10, doi: 10.1186/s40693-016-0060-z

Badanie położenia 180 pąków i kwiatów na 40 roślinach Eulychnia breviflora wzdłuż przybrzeżnego transektu. Ocenia kierunki względem całej rośliny i pojedynczego pędu. Przewagę strony północnej autorzy wiążą hipotetycznie z dostępnością asymilatów w oświetlonych tkankach i możliwą nagrodą cieplną dla zapylaczy. W pracy nie mierzono przepływu cukrów ani skuteczności takiej nagrody.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2017

Floral orientation in Eulychnia acida, an arborescent cactus of the Atacama Desert, and implications for cacti globally

Warren S. D., Aguilera L. E., Baggett L. S., Zuñiga M., Floral orientation in Eulychnia acida, an arborescent cactus of the Atacama Desert, and implications for cacti globally, Ecosphere, 2017, 8(10):e01937, doi: 10.1002/ecs2.1937

Położenie 300 pąków, kwiatów i owoców na 20 roślinach Eulychnia acida z dwóch stanowisk Chile. Analizy kołowe wykazują przewagę północnej strony roślin i pędów. Dyskusja porównuje tę geometrię z położeniem organów rozrodczych innych kaktusów i rozważa transport asymilatów oraz ogrzewanie kwiatów. Mechanizmy fizjologiczne pozostają interpretacją obserwowanego układu.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł1997Wykorzystano abstrakt

Noteworthy idioblastic sclereids in the stems of Eulychnia (Cactaceae)

Nyffeler R., Eggli U., Leuenberger B. E., Noteworthy idioblastic sclereids in the stems of Eulychnia (Cactaceae), American Journal of Botany, 1997, 84(9):1192-1197, doi: 10.2307/2446042

Abstrakt opisuje dwa typy zdrewniałych sklereidów w korze i rdzeniu pędów dziewięciu akcesji Eulychnia. Wydłużone komórki w zewnętrznej warstwie kory są ustawione prostopadle do powierzchni pędu, a wewnętrzne są kuliste lub niemal kuliste. Omawia rozwój wtórnych ścian i wartość diagnostyczną tych struktur. Funkcja wzmacniająca jest założeniem autorów.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2007

Estado de conservación de Eulychnia iquiquensis (Schumann) Britton et rose (Cactaceae) en el extremo norte de Chile

Pinto R., Estado de conservación de Eulychnia iquiquensis (Schumann) Britton et rose (Cactaceae) en el extremo norte de Chile, Gayana. Botánica, 2007, 64(1):98-109, doi: 10.4067/S0717-66432007000100010

Terenowe rozpoznanie przybrzeżnych populacji Eulychnia iquiquensis w północnym Chile w latach 2001 i 2005. Praca opisuje pokrój, rozmieszczenie na stokach mgłowych, kondycję roślin, kwitnienie podczas wilgotnego epizodu i zachowane martwe pnie. Zestawia różne metody oceny liczebności zależnie od dostępności stanowiska. Oceny zagrożenia i dane populacyjne dotyczą badanego okresu oraz ówczesnego zakresu taksonomicznego.

RodzajWystępowanieEulychnia
Artykuł2025Wykorzystano abstrakt

Effects of water availability on floral traits and pollinators in a columnar cactus endemic to the Atacama Desert, Chile

Piñones-Tapia D., Guerra P. C., Touret A., Gutiérrez G. O., Pizarro-Araya J., Gianoli E., Effects of water availability on floral traits and pollinators in a columnar cactus endemic to the Atacama Desert, Chile, Journal of Plant Research, 2025, 138(5):745-759, doi: 10.1007/s10265-025-01655-3

Abstrakt opisuje porównanie trzech populacji Eulychnia breviflora wzdłuż gradientu suchości oraz terenowe doświadczenie z dodawaniem wody w suchym roku. Przedstawia zmienność wielkości kwiatów, liczby równocześnie prezentowanych kwiatów i fenologii. Nawadnianie zwiększało liczbę nasion, przy podobnym zawiązywaniu owoców.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2018

Frugivory and seed dispersal in the endemic cactus Eulychnia acida: extending the anachronism hypothesis to the Chilean Mediterranean ecosystem

Cares R. A., Sáez-Cordovez C., Valiente-Banuet A., Medel R., Botto-Mahan C., Frugivory and seed dispersal in the endemic cactus Eulychnia acida: extending the anachronism hypothesis to the Chilean Mediterranean ecosystem, Revista Chilena de Historia Natural, 2018, 91:9, doi: 10.1186/s40693-018-0079-4

Obserwacje konsumentów owoców Eulychnia acida w rezerwacie Las Chinchillas oraz doświadczenia z koszatniczkami, kozami i guanako. Obejmują odzyskiwanie nasion z odchodów, ich kiełkowanie w kontrolowanych warunkach oraz strukturę wielkości kaktusów w rezerwacie i poza nim. Wyniki pozwalają oddzielić zjadanie owocu od skutecznego rozsiewania. Historyczną rolę wymarłych roślinożerców autorzy rozważają jako hipotezę.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2013Wykorzystano abstrakt

Factors affecting cactus recruitment in semiarid Chile: A role for nurse effects?

Cares R. A., Muñoz P. A., Medel R., Botto-Mahan C., Factors affecting cactus recruitment in semiarid Chile: A role for nurse effects?, Flora - Morphology, Distribution, Functional Ecology of Plants, 2013, 208(5–6):330-335, doi: 10.1016/j.flora.2013.04.005

Abstrakt opisuje obserwacje młodych Eulychnia acida i Echinopsis chiloensis w latach 2009–2012 w rezerwacie Las Chinchillas. Porównuje otwarte miejsca z mikrośrodowiskiem pod pięcioma krzewami. U E. acida częstsza była obecność pod Bahia ambrosioides, obecnie Eriophyllum ambrosiodes w POWO. Praca rozważa swoiste dla gatunków oddziaływanie roślin opiekuńczych.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2020

Reproductive phenology of the arborescent cactus Eulychnia acida Phil. under three agroecological conditions in the Coquimbo Region, Chile

Salvatierra A., Reproductive phenology of the arborescent cactus Eulychnia acida Phil. under three agroecological conditions in the Coquimbo Region, Chile, Chilean Journal of Agricultural Research, 2020, 80(2):253-262, doi: 10.4067/S0718-58392020000200253

Cotygodniowe obserwacje rozwoju pąków, kwiatów i owoców w trzech populacjach Eulychnia acida w Coquimbo. Dane z sezonu 2006–2007 pokazują nakładanie się stadiów na roślinie, różnice długości faz i wydajności pędów oraz związek z lokalnymi warunkami. Praca proponuje ośmiostopniową skalę fenologiczną.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Artykuł2017Wykorzystano abstrakt

Morphological and genetic characterization among wild populations of copao (Eulychnia acida Phil.), cactus endemic to Chile

Jana C., Salvatierra A., Díaz D., Martínez L., Morphological and genetic characterization among wild populations of copao (Eulychnia acida Phil.), cactus endemic to Chile, Chilean Journal of Agricultural Research, 2017, 77(1):3-14, doi: 10.4067/S0718-58392017000100001

Abstrakt przedstawia porównanie cech morfologicznych i markerów ISSR w trzech populacjach Eulychnia acida z Coquimbo. Wykazano zmienność wewnątrz populacji i między nimi oraz zgodność części obrazu morfologicznego i genetycznego. Publikacja omawia przydatność deskryptorów do opisu zasobów gatunku.

RodzajFizjologia i anatomiaEulychnia
Zeszyt czasopisma2008

Kaktusy itd. — zeszyt 2

[Autor nieustalony, Kaktusy itd. — zeszyt 2, Kaktusy itd., 2008, nr 2]

Zeszyt z 2008 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Zawiera materiały kolekcjonerskie i historyczne nazewnictwo kaktusów.

Rodzaj
Artykuł2005

Eriosyce caligophila

Pinto R., Eriosyce caligophila, Kaktusy i Inne, 2005, (5)

Opis przedstawia roślinę z ekosystemu mgielnego północnego Chile i jej siedlisko. Publikacja używa zapisu caligophila, później sprostowanego do caliginiphila.

RodzajEriosyce
Artykuł2010

Insect pollinators of Jasminocereus thouarsii, an endemic cactus of the Galapagos Islands

Jaramillo P., Trigo M. M., Ramírez E., Mauchamp A., Insect pollinators of Jasminocereus thouarsii, an endemic cactus of the Galapagos Islands, Galapagos Research, 2010, 67:21-25

Badanie populacji Santa Cruz łączy obserwacje porannego kwitnienia i odwiedzających owadów z izolacją kwiatów, doświadczeniem z kiełkowaniem i pomiarami wzrostu siewek. Wskazuje potrzebę przenoszenia pyłku przez zewnętrzny czynnik i odrębne ograniczenia na etapie kiełkowania oraz przeżywania młodych roślin. Dyskusja rozróżnia brak autonomicznego samozapylenia od nieustalonej samozgodności i proponuje związek odnowienia populacji z nieregularnymi opadami.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieJasminocereus
Artykuł2008

Stem surface injuries of several species of columnar cacti of Ecuador

Evans L. S., Macri A., Stem surface injuries of several species of columnar cacti of Ecuador, Journal of the Torrey Botanical Society, 2008, 135(4):475-482, doi: 10.3159/07-RA-020R1.1

Terenowe porównanie kierunkowych zmian powierzchni pędów czterech gatunków z Ekwadoru. Obejmuje narastanie warstw woskowych i brunatnej okrywy na bruzdach między żebrami oraz analizę ekspozycji względem stron świata. Dwie populacje Jasminocereus na Santa Cruz i San Cristóbal dają różne nasilenie kierunkowości. Praca przedstawia także celowe kryteria wyboru roślin i porównanie wyniku zbiorczego z modelem rocznej ekspozycji na światło.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieRodzajArmatocereusJasminocereusMonvilleaPilosocereus
Książka1920Wykorzystano fragment

The Cactaceae: Descriptions and Illustrations of Plants of the Cactus Family. Volume II

[Britton N. L., Rose J. N., The Cactaceae: Descriptions and Illustrations of Plants of the Cactus Family. Volume II, Carnegie Institution of Washington, 1920]

Drugi tom monografii kaktusowatych zawiera pierwotny opis rodzaju Jasminocereus i opracowanie gatunku pod nazwą J. galapagensis. Opisuje drzewiasty pokrój, członowane gałęzie, żebra, areole, ciernie oraz zmienną budowę kwiatów i owoców. Na stronach 146–147 omawia również historię kolekcji Galápagos. Przyjęta obecnie nazwa tego gatunku to J. thouarsii.

RodzajWystępowanieJasminocereus
Książka2025Wykorzystano fragment

Flora Nativa y Endémica de las Islas Galápagos. Guía de Propagación

[Jaramillo Díaz P., De Roy T., Calle-Loor A., Mayorga P., Sevilla C., Velasco N., Flora Nativa y Endémica de las Islas Galápagos. Guía de Propagación, Fundación Charles Darwin, 2025]

Przewodnik propagacji flory Galápagos przygotowany na podstawie wieloletnich doświadczeń programu Galápagos Verde 2050. Łączy lokalne rozmieszczenie roślin, opis ich budowy i znaczenia ekologicznego ze wskazówkami szkółkarskimi. Karta Jasminocereus na stronach 86–87 omawia wolny rozwój i kontrolę wilgotności na wczesnym etapie kiełkowania. Zalecenia dotyczą warunków archipelagu.

RodzajWystępowanieJasminocereus
Artykuł2025Wykorzystano abstrakt

New Species of Pareuxesta Coquillett from the Galápagos Islands (Diptera: Ulidiidae)

Sinclair B. J., New Species of Pareuxesta Coquillett from the Galápagos Islands (Diptera: Ulidiidae), Proceedings of the Entomological Society of Washington, 2025, 127(3):617-623, doi: 10.4289/0013-8797.127.3.617

Opis nowego gatunku muchówki Pareuxesta mathisi z Galápagos, wyhodowanej z rozkładających się gałęzi Jasminocereus. Publikacja zawiera klucze do rodzajów Ulidiidae i gatunków Pareuxesta archipelagu. Bezpośredni zakres lektury obejmuje abstrakt przekazany w RIS. Związek z martwymi gałęziami potwierdza także regionalna baza Fundacji Charlesa Darwina.

RodzajWystępowanieJasminocereus
Artykuł2019

Polyphyly of the iconic cactus genus Turbinicarpus (Cactaceae) and its generic circumscription

Vázquez-Sánchez M., Sánchez D., Terrazas T., De la Rosa-Tilapa A., Arias S., Polyphyly of the iconic cactus genus Turbinicarpus (Cactaceae) and its generic circumscription, Botanical Journal of the Linnean Society, 2019, 190(4):405-420, doi: 10.1093/botlinnean/boz027

Analiza pokrewieństwa dawnych Turbinicarpus w szerokim ujęciu, łącząca sekwencje pięciu regionów plastydowego DNA z cechami morfologicznymi i anatomicznymi. Rozpoznaje trzy odrębne linie, Turbinicarpus, Rapicactus i Kadenicarpus, oraz porównuje budowę nasion, owoców i tkanek pędu. Zawiera rekonstrukcję historii zasięgów, klucz do rodzajów i opracowanie nomenklatoryczne Kadenicarpus. Relacje części gatunków i podgatunków pozostają słabo rozstrzygnięte.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieKadenicarpusRapicactusTurbinicarpus
Artykuł2019

Stem anatomy of Turbinicarpus s.l. (Cacteae, Cactaceae) and its contribution to systematics

De la Rosa-Tilapa A., Vázquez-Sánchez M., Terrazas T., Stem anatomy of Turbinicarpus s.l. (Cacteae, Cactaceae) and its contribution to systematics, Plant Biosystems, 2019, 153(4):600-609, doi: 10.1080/11263504.2018.1527791

Porównanie anatomii pędów 35 taksonów zaliczanych historycznie do Turbinicarpus. Opisuje skórkę, aparaty szparkowe, hipodermę, tkanki miękiszowe, wiązki przewodzące, drewno, łyko i perydermę. Rozmieszczenie kryształów oraz włókien w wiązkach kory wspiera rozpoznanie trzech linii ewolucyjnych. Pokazuje także wyjątki gatunkowe, w tym budowę wiązek u T. alonsoi, T. lophophoroides i obecnego Rapicactus subterraneus.

Fizjologia i anatomiaRodzajKadenicarpusRapicactusTurbinicarpus
Artykuł2009

Micro-morphology and anatomy of Turbinicarpus (Cactaceae) spines

Mosco A., Micro-morphology and anatomy of Turbinicarpus (Cactaceae) spines, Revista Mexicana de Biodiversidad, 2009, 80(1):119-128, doi: 10.22201/ib.20078706e.2009.001.589

Badanie powierzchni i budowy wewnętrznej cierni 30 gatunków i taksonów niższej rangi z udokumentowanej kolekcji. Mikroskopia świetlna i elektronowa pokazują różnice w grubości ścian włókien, układzie tkanek i kształcie komórek skórki. Zestawiono ciernie twarde, szczeciniaste, papierowe i korkowe oraz trwałe pierzaste owłosienie T. valdezianus. Funkcje osłaniania pędu i pobierania wody omawiane są jako hipotezy lub wyniki wcześniejszych prac, bez bezpośrednich pomiarów w tym doświadczeniu.

Fizjologia i anatomiaRodzajKadenicarpusTurbinicarpus
Artykuł2017

Biogeography and ecology of the genus Turbinicarpus (Cactaceae): environmental controls of taxa richness and morphology

Donati D., Bianchi C., Pezzi G., Conte L., Hofer A., Chiarucci A., Biogeography and ecology of the genus Turbinicarpus (Cactaceae): environmental controls of taxa richness and morphology, Systematics and Biodiversity, 2017, 15(4):361-371, doi: 10.1080/14772000.2016.1251504

Analiza rozmieszczenia i ekologii 743 rekordów populacji 47 taksonów, rozdzielonych na Rapicactus i Turbinicarpus w ówczesnym ujęciu. Porównuje dane zielnikowe i terenowe, podłoża wapienne oraz gipsowe, wysokości stanowisk, klimat i średnice pędów. Zależność średnicy od położenia geograficznego badano w 230 populacjach, z czego 59 należało do Rapicactus. Zawiera mapy, modele regresji oraz omówienie różnic mikrośrodowiskowych i ograniczeń próbkowania.

WystępowanieRodzajKadenicarpusRapicactusTurbinicarpus
Artykuł2005Wykorzystano abstrakt

In vitro propagation of eight species or subspecies of Turbinicarpus (Cactaceae)

Dávila-Figueroa C. A., de la Rosa-Carrillo M. L., Pérez-Molphe-Balch E., In vitro propagation of eight species or subspecies of Turbinicarpus (Cactaceae), In Vitro Cellular & Developmental Biology - Plant, 2005, 41(4):540-545, doi: 10.1079/IVP2005668

Porównanie namnażania ośmiu gatunków lub podgatunków z siewek, obejmujące także obecny Rapicactus subterraneus, opisany jako Turbinicarpus subterraneus. Abstrakt przedstawia aktywację areoli, ukorzenianie i aklimatyzację. Wyniki zależą od taksonu i wariantu pożywki.

Biotechnologia i zastosowaniaRapicactusTurbinicarpus
Artykuł1996

Turbinicarpus booleanus (Cactaceae), a new species from Nuevo Leon, Mexico

Hinton G. S., Turbinicarpus booleanus (Cactaceae), a new species from Nuevo Leon, Mexico, Phytologia, 1996, 80(1):62-66

Pierwotny opis gatunku z gipsowych zboczy Nuevo León, obecnie Rapicactus booleanus. Zawiera diagnozę, pomiary korpusu, podziemnej szyjki i zgrubiałego korzenia, liczbę oraz ułożenie cierni, opis kwiatu i owocu. Porównuje jego budowę i siedlisko z R. mandragora oraz R. subterraneus, występującymi w pracy pod nazwami Turbinicarpus. Dokumentuje zbiór typowy z 1992 r., dwa znane wówczas stanowiska i pochodzenie epitetu gatunkowego.

RodzajWystępowanieRapicactusTurbinicarpus
Artykuł2022

Biominerals in the Cacteae tribe: Chemical-morphological characterization, distribution and systematic perspectives

De la Rosa-Tilapa A., Vázquez-Sánchez M., Terrazas T., Biominerals in the Cacteae tribe: Chemical-morphological characterization, distribution and systematic perspectives, Flora, 2022, 294:152129, doi: 10.1016/j.flora.2022.152129

Anatomiczne i chemiczne porównanie biominerałów w pędach 149 gatunków i podgatunków Cacteae reprezentujących 28 rodzajów. Autorzy rozpoznają kształty i rozmieszczenie złogów w tkankach, porównują ich maksymalne długości oraz analizują skład pierwiastkowy u 34 gatunków. Praca omawia znaczenie pryzmatów, druz, sferulitów i amorficznych ciał krzemionkowych dla systematyki.

RodzajFizjologia i anatomiaAstrophytumEchinocactusEpithelanthaFerocactusKadenicarpusKroenleiniaLophophoraMammillariaMammilloydiaRapicactusStrombocactusTurbinicarpus
Artykuł2011

Hyperhydricity control of in vitro shoots of Turbinicarpus valdezianus (Möller) GL & F

García Osuna H. T., Benavides Mendoza A., Escobedo Bocardo L., Villarreal Quintanilla J. A., Cornejo Oviedo E., Hyperhydricity control of in vitro shoots of Turbinicarpus valdezianus (Möller) GL & F, Phyton - International Journal of Experimental Botany, 2011, 80:175-179, doi: 10.32604/phyton.2011.80.175

Doświadczenie na kulturach pędowych T. valdezianus porównujące paklobutrazol, proheksadion wapnia, kwas salicylowy i kwas benzoesowy. Ocenia powstawanie pędów, objawy hiperhydryczności i cechy anatomiczne tkanek. W badanych warunkach paklobutrazol ograniczył objawy nadmiernego uwodnienia i zwiększył liczbę pędów, natomiast pozostałe dodatki zwiększały częstość objawów. Praca podaje warunki pożywki i hodowli laboratoryjnej.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaTurbinicarpus
Artykuł2008

Breaking seed dormancy in specially protected Turbinicarpus lophophoroides and Turbinicarpus pseudopectinatus (Cactaceae)

Flores J., Jurado E., Jiménez-Bremont J. F., Breaking seed dormancy in specially protected Turbinicarpus lophophoroides and Turbinicarpus pseudopectinatus (Cactaceae), Plant Species Biology, 2008, 23(1):43-46, doi: 10.1111/j.1442-1984.2008.00206.x

Porównanie kiełkowania dwóch gatunków z partii z różnych roczników i reakcji na putrescynę. Praca opisuje przechowywane nasiona i rozpatruje hipotezę banku glebowego. U T. pseudopectinatus analiza wskazuje istotny wpływ wieku partii, bez istotnego wpływu putrescyny.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieTurbinicarpus
Artykuł2021Wykorzystano abstrakt

Identification and characterization of the EXPA7, EXPA18 and EXT10 genes in Turbinicarpus lophophoroides (Werderm.) Buxb. & Backeb; and their expression analysis in the root under abiotic stress

Martínez-Vázquez J. P., Loera-Muro A., Gómez-Aguirre Y. A., Morales-Domínguez J. F., Identification and characterization of the EXPA7, EXPA18 and EXT10 genes in Turbinicarpus lophophoroides (Werderm.) Buxb. & Backeb; and their expression analysis in the root under abiotic stress, Molecular Biology Reports, 2021, 48(2):1633-1644, doi: 10.1007/s11033-021-06157-8

Charakterystyka genów ekspansyn i ekstensyny oraz ich ekspresji w korzeniach przybyszowych i transformowanych T. lophophoroides. Abstrakt zestawia reakcje na stres osmotyczny, ciepło i chłód, a także cechy korzeni oglądanych w mikroskopie elektronowym. Zmiany ekspresji stanowią podstawę dalszych badań funkcji genów.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaTurbinicarpus
Artykuł2022Wykorzystano abstrakt

In vitro regeneration of the endangered cactus Turbincarpus mombergeri (Riha), a hybrid of T. laui × T. pseudopectinatus

Santos-Díaz M. S., Santos-Díaz M. L., Alvarado-Rodríguez J., In vitro regeneration of the endangered cactus Turbincarpus mombergeri (Riha), a hybrid of T. laui × T. pseudopectinatus, Plant Cell, Tissue and Organ Culture, 2022, 148(2):271-279, doi: 10.1007/s11240-021-02181-5

Regeneracja pędów mieszańca T. laui × T. pseudopectinatus w kulturze in vitro. Abstrakt przedstawia modyfikacje pożywki służące ograniczeniu kalusa i hiperhydryczności, ukorzenianie oraz przeniesienie roślin do podłoża.

Biotechnologia i zastosowaniaTurbinicarpus
Zeszyt czasopisma1989

Biuletyn PTMK, Oddział we Wrocławiu — zeszyt 1

[Autor nieustalony, Biuletyn PTMK, Oddział we Wrocławiu — zeszyt 1, Biuletyn PTMK, Oddział we Wrocławiu, 1989, nr 1]

Zeszyt z 1989 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Agave, Astrophytum, Parodia, Pelecyphora.

RodzajAgaveAstrophytumParodiaPelecyphora
Artykuł2001Wykorzystano abstrakt

Micropropagation of Turbinicarpus laui Glass et Foster, an endemic and endangered species

Mata Rosas M., Monroy de la Rosa M. A., Moebius Goldammer K., Chávez Avila V. M., Micropropagation of Turbinicarpus laui Glass et Foster, an endemic and endangered species, In Vitro Cellular & Developmental Biology - Plant, 2001, 37(3):400-404, doi: 10.1007/s11627-001-0070-6

Rozmnażanie T. laui z podłużnych fragmentów siewek w kulturze in vitro. Abstrakt opisuje powstawanie pędów przybyszowych, ich ukorzenianie na rozcieńczonej pożywce MS i aklimatyzację w szklarni.

Biotechnologia i zastosowaniaTurbinicarpus
Artykuł2009

The Littlest Lophophora

Šnicer J., Bohata J., Myšák V., The Littlest Lophophora, Cactus and Succulent Journal, 2009, 81(6):294-300, doi: 10.2985/015.081.0606

Artykuł autorów Lophophora alberto-vojtechii rozszerzający pierwotny opis z 2008 r. Przedstawia odkrycie, budowę części podziemnych i korony, kwitnienie, owoce, porównanie nasion w mikroskopie elektronowym, siedlisko aluwialne oraz sezonowe zmiany położenia pędu. Wymienia nowe doniesienia o stanowiskach i klucz pięciu gatunków w ujęciu autorów. Obserwacje wizyt owadów i epizodu niskiej temperatury zachowują zakres doniesień terenowych.

RodzajFizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł1970

Structure, Development, and Taxonomy in the Genus Lophophora

Boke N. H., Anderson E. F., Structure, Development, and Taxonomy in the Genus Lophophora, American Journal of Botany, 1970, 57(5):569-578, doi: 10.1002/j.1537-2197.1970.tb09850.x

Badania rozwoju brodawek, areoli i kwiatów oraz anatomii powierzchni pędu, pyłku, owoców i nasion. Materiał anatomiczny pochodzi przede wszystkim z Lophophora williamsii z Teksasu. Porównanie północnych i południowych populacji uzasadnia w historycznym ujęciu autorów rozpoznanie L. williamsii oraz L. diffusa. Wskazane tam pokrewieństwo i hipotezy pochodzenia gatunków są interpretacją morfologiczną z 1970 r.

RodzajFizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł2000

Lophophora fricii Habermann und die umstrittene Varietät Lophophora williamsii var. decipiens Croizat

Hansen P., Lophophora fricii Habermann und die umstrittene Varietät Lophophora williamsii var. decipiens Croizat, Kakteen und andere Sukkulenten, 2000, 51(9):225-232

Porównanie zmienności Lophophora fricii i okazów kolekcjonerskich oznaczonych jako L. williamsii var. decipiens. Autor dokumentuje pędy, kwiaty, rozgałęzianie i rzeźbę łupin nasiennych w mikroskopie elektronowym. Omawia propozycję przypisania części badanego materiału do L. fricii oraz przypadki niejasne. Porównanie obejmuje fotografie roślin, mikrofotografie nasion i historię stosowania nazwy odmiany w kolekcjach.

RodzajFizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł2026

The complete chloroplast genome sequence of Lophophora diffusa

Zhang T., Li N., Cui Z., Wang Y., Liu X., The complete chloroplast genome sequence of Lophophora diffusa, Mitochondrial DNA Part B: Resources, 2026, 11(5):675-680, doi: 10.1080/23802359.2026.2658959

Odczyt genomu chloroplastowego okazu Lophophora diffusa przy użyciu PacBio HiFi. Praca przedstawia długość sekwencji, silną redukcję odwróconych powtórzeń, anotację genów, porównanie z wcześniejszym plastomem i drzewo oparte na wspólnych genach chloroplastowych. Analiza obejmuje dostępne sekwencje L. fricii i L. williamsii, bez L. alberto-vojtechii.

RodzajFizjologia i anatomiaLophophora
[3-WWW]Portal źródłowy

International Plant Names Index

https://www.ipni.org/

Autorstwo i publikacja nazw botanicznych. Rejestr nomenklatoryczny nie przesądza o przyjęciu taksonu.

Dostęp 2026-10-08.

Artykuł2026

Trait-Mediated Facilitation and Stress Tolerance in Two Globose Cactus Species from the Mexican Desert

Jiménez-Sierra C. L., Arroyo-Pérez E., Díaz-Segura O., Matías-Palafox M. L., Flores J., González-Adán M. D. L. A., Trait-Mediated Facilitation and Stress Tolerance in Two Globose Cactus Species from the Mexican Desert, Horticulturae, 2026, 12(4):447, doi: 10.3390/horticulturae12040447

Analiza rozmieszczenia Ariocarpus kotschoubeyanus i Lophophora diffusa względem roślin osłonowych w dwóch populacjach Querétaro. Obejmuje udziały powierzchni otwartej i zajętej przez krzewy, rzeczywiste i oczekiwane liczebności kaktusów przy poszczególnych gatunkach roślin oraz skupiskowość. U Ariocarpus kotschoubeyanus większość osobników znajdowała się na otwartej powierzchni, a rozmieszczenie pod krzewami zależało od gatunku krzewu. Dane przestrzenne autorzy zestawiają z wcześniejszymi badaniami fizjologii.

WystępowanieFizjologia i anatomiaRodzajAriocarpusLophophora
Artykuł2024

Seasonal chlorophyll fluorescence before and after rapid light curves in the endangered species Lophophora diffusa (Cactaceae) across two microenvironments

González-Salvatierra C., Flores J., Díaz-Segura O., Matías-Palafox M. L., Jiménez-Sierra C. L., Seasonal chlorophyll fluorescence before and after rapid light curves in the endangered species Lophophora diffusa (Cactaceae) across two microenvironments, Flora, 2024, 320:152623, doi: 10.1016/j.flora.2024.152623

Sezonowe porównanie fluorescencji chlorofilu dorosłych Lophophora diffusa rosnących pod Larrea tridentata i na stanowiskach otwartych. Pomiary z lat 2011–2012 obejmują światło i temperaturę przy pędzie, Fv/Fm, efektywną wydajność fotosystemu II, oszacowany transport elektronów i wygaszanie niefotochemiczne. Krzywe szybkiej odpowiedzi na światło przedstawiają reakcję na krótkie impulsy o rosnącym natężeniu. Najwyraźniejsze pogorszenie Fv/Fm u roślin odsłoniętych stwierdzono wiosną, a zimą obniżały się parametry fotochemiczne w obu mikrosiedliskach.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieLophophora
Artykuł2020Wykorzystano fragment

Population structure and reproductive biology of peyote (Lophophora diffusa, Cactaceae), a threatened species with pollen limitation

Briseño-Sánchez M. I., Martínez-Peralta C., Mandujano M. C., Population structure and reproductive biology of peyote (Lophophora diffusa, Cactaceae), a threatened species with pollen limitation, Journal of the Torrey Botanical Society, 2020, 147(3):243-257, doi: 10.3159/TORREY-D-18-00055.1

Struktura populacji i kontrolowane zapylanie wskazują na przewagę zapylenia krzyżowego, częściową samoniezgodność oraz ograniczenie pyłkowe. Sprawdzono abstrakt oraz wybrane fragmenty metod i wyników udostępnionego przez autorkę tekstu.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł2022

Biotic interactions prior to seed dispersal determine recruitment probability of peyote (Lophophora diffusa, Cactaceae), a threatened species pollinator-dependent

Briseño-Sánchez M. I., Martorell C., Valverde P. L., Mandujano M. C., Biotic interactions prior to seed dispersal determine recruitment probability of peyote (Lophophora diffusa, Cactaceae), a threatened species pollinator-dependent, Plant Ecology, 2022, 223(10–12):1193-1206, doi: 10.1007/s11258-022-01267-0

Siedmioletnie badanie odnowienia jednej populacji Lophophora diffusa w Querétaro obejmuje spisy kwiatów, owoców i siewek, pomiary nektaru, obserwacje owadów, ocenę uszkodzeń kwiatów oraz doświadczenie nad usuwaniem nasion. Autorzy porównują prawdopodobieństwa kolejnych przejść od zalążka do siewki. Analizują znaczenie ograniczonego zapylania i florivorii przed rozsianiem nasion oraz warunków wczesnego rozwoju. Doświadczenie z usuwaniem nasion wykonano w 2021 r., a jego oszacowania zastosowano do wszystkich lat.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł2024

Efecto de la edad de las semillas en la germinación y la supervivencia de plántulas de Lophophora diffusa (Cactaceae)

Briseño-Sánchez M. I., Nava-Osorio J., Rojas-Aréchiga M., Mandujano M. C., Efecto de la edad de las semillas en la germinación y la supervivencia de plántulas de Lophophora diffusa (Cactaceae), Acta Botanica Mexicana, 2024, 131:e2146, doi: 10.21829/abm131.2024.2146

Doświadczenie przeprowadzone w 2018 r. porównuje kiełkowanie i wczesne przeżywanie siewek z dwóch partii nasion Lophophora diffusa zebranych w 2014 i 2018 r. Nasiona przechowywano w papierowych torebkach w 20 ± 2°C, a wysiew wykonano na agarze w 25°C przy fotoperiodzie 12 godzin. Wyniki wskazują zachowanie zdolności kiełkowania po około czterech latach. Autorzy rozpatrują potencjał tworzenia banku nasion, którego obecność w glebie wymaga dalszej weryfikacji terenowej.

RodzajFizjologia i anatomiaLophophora
Artykuł2010

Una especie nueva de Strombocactus (Cactaceae) del río Moctezuma, Querétaro, México

Arias S., Sánchez-Martínez E., Una especie nueva de Strombocactus (Cactaceae) del río Moctezuma, Querétaro, México, Revista Mexicana de Biodiversidad, 2010, 81(3):619-624, doi: 10.22201/ib.20078706e.2010.003.633

Oryginalny opis S. corregidorae z kanionu Moctezuma, z informacjami o materiale typowym, siedlisku, korzeniach, cierniach, kwiatach, owocach i nasionach. Porównanie oraz klucz rozróżniają nowy gatunek i oba podgatunki S. disciformis. Opisane cechy obejmują trwałe, grube ciernie, żółte kwiaty i nasiona pozbawione wyrostka.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaStrombocactus
Artykuł2018

Seed development and germination of Strombocactus species (Cactaceae): A comparative morphological and anatomical study

Camacho-Velázquez A., Arias S., García-Campusano F., Sánchez-Martínez E., Vázquez-Santana S., Seed development and germination of Strombocactus species (Cactaceae): A comparative morphological and anatomical study, Flora, 2018, 242:89-101, doi: 10.1016/j.flora.2018.03.006

Porównanie rozwoju nasion i siewek S. corregidorae oraz obu podgatunków S. disciformis. Mikroskopia wykazuje sznureczkowe pochodzenie osnówki, obecnej u S. disciformis, oraz jej miękisz z przestworami powietrznymi. Praca opisuje produkcję nasion, doświadczenia pływalności i kiełkowania bez skaryfikacji przy 25°C, a także otwieranie okrywy i rozwój hipokotylu. Materiał esperanzae pochodzi z kolekcji i ręcznego zapylania.

RodzajFizjologia i anatomiaStrombocactus
Artykuł2019

The structure of nectaries in the genus Strombocactus (Cactaceae)

Camacho-Velázquez A., Arias S., Márquez-Guzmán J., Vázquez-Santana S., The structure of nectaries in the genus Strombocactus (Cactaceae), Botanical Sciences, 2019, 97(1):100-109, doi: 10.17129/botsci.2077

Analiza mikroskopowa i histochemiczna nektarników S. corregidorae oraz dwóch podgatunków S. disciformis. Przedstawia pierścieniowatą tkankę wydzielniczą w hypancjum, jej skórkę, nektarostomy i powiązanie z wiązkami przewodzącymi. Obejmuje refraktometryczne odczyty nektaru z kolekcji UNAM oraz hipotezę zapylania przez pszczoły opartą na cechach kwiatu.

RodzajFizjologia i anatomiaStrombocactus
Artykuł2021Wykorzystano abstrakt

Chichimecactus (Cactoideae, Cactaceae), a new genus based on molecular characterisation of highly endangered Strombocactus species

Bárcenas R. T., Hernández H. M., Hernández-Ledesma P., Montoya Gómez L. M., Chichimecactus (Cactoideae, Cactaceae), a new genus based on molecular characterisation of highly endangered Strombocactus species, Phytotaxa, 2021, 512(3):147-158, doi: 10.11646/phytotaxa.512.3.2

Badanie trzech regionów chloroplastowych matK, psbA–trnH i atpB–rbcL rozróżnia badane taksony Strombocactus. W analizie 46 końcowych jednostek S. corregidorae znajduje się poza kladem z S. disciformis i innymi rodzajami. Autorzy proponują na tej podstawie rodzaj Chichimecactus.

RodzajChichimecactusStrombocactus
Artykuł2022

MICROPROPAGATION AND ORGANOGENESIS OF ASTROPHYTUM ASTERIAS (ZUCC.) LEM. (CACTACEAE JUSS.), BLOSSFELDIA LILIPUTIANA WERDERM. AND STROMBOCACTUS DISCIFORMIS (DC.) BRITTON & ROSE

Ivannikov R., Lobova O., Ivannikova N., Krasnienkova I., MICROPROPAGATION AND ORGANOGENESIS OF ASTROPHYTUM ASTERIAS (ZUCC.) LEM. (CACTACEAE JUSS.), BLOSSFELDIA LILIPUTIANA WERDERM. AND STROMBOCACTUS DISCIFORMIS (DC.) BRITTON & ROSE, Journal of Microbiology, Biotechnology and Food Sciences, 2022, 11(5):e2201, doi: 10.55251/jmbfs.2201

Praca porównuje regenerację trzech drobnych kaktusów z eksplantatów siewek. Omawia wpływ światła i regulatorów wzrostu na kalus oraz powstawanie pędów, a następnie ukorzenianie, szczepienie i aklimatyzację materiału.

Fizjologia i anatomiaRodzajAstrophytumBlossfeldiaStrombocactus
Artykuł2016

An open door for illegal trade: Online sale of Strombocactus disciformis (Cactaceae)

Olmos-Lau V. R., Mandujano M. C., An open door for illegal trade: Online sale of Strombocactus disciformis (Cactaceae), Nature Conservation, 2016, 15:1-9, doi: 10.3897/natureconservation.15.8259

Przegląd internetowych ofert roślin i nasion Strombocactus w czterech językach, przeprowadzony w 2014 r. i uzupełniony w 2015 r. Autorki analizują nazwy używane przez sprzedawców, deklarowane pochodzenie oraz informacje o dokumentacji CITES. Zestawienie przedstawia 32 sklepy i 24 ogłoszenia w dużych serwisach, a także historyczne dane handlu zgłaszanego do CITES.

RodzajWystępowanieStrombocactus
Rozdział książki2003aWykorzystano fragment

Pediocactus

[Heil K. D., Porter J. M., Pediocactus, Flora of North America North of Mexico, Oxford University Press, 2003a, tom 4, s. 211–216]

Opis rodzaju i klucz do gatunków, z osobnymi charakterystykami pędów, cierni, kwiatów, owoców i nasion. Uwzględnia siedliska, zasięgi oraz zakresy wysokościowe. Starsze ujęcia rangi i synonimów odzwierciedlają stan opracowania z 2003 r.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaPediocactus
Artykuł2026

Root contraction does not increase long-term population growth in Pediocactus bradyi, an endangered cactus of Northern Arizona

Rojas-Pimentel J., Larios E., González E. J., Root contraction does not increase long-term population growth in Pediocactus bradyi, an endangered cactus of Northern Arizona, AoB PLANTS, 2026, 18(1):plaf074, doi: 10.1093/aobpla/plaf074

Analiza 31-letnich historii 965 roślin Pediocactus bradyi. Model projekcji całkowej łączy rozmiar z przeżywaniem, wzrostem, kwitnieniem oraz schowaniem pod powierzchnię i ponownym wynurzeniem. Porównano model uwzględniający kurczenie korzeni z wariantem pomijającym ten proces. Największy wpływ na dynamikę miały przeżywanie i wzrost, a wychodzenie ze stanu schowania miało większą elastyczność niż wejście w ten stan.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowaniePediocactus
Artykuł2025

Demography and Habitat Associations of the Basalt Cactus Pediocactus nigrispinus

Dillon-Zuppelli Z. S., Poulson M. E., Graham E. A., Demography and Habitat Associations of the Basalt Cactus Pediocactus nigrispinus, Northwest Science, 2025, 98(1):60-78, doi: 10.3955/046.098.0105

Badania stanowisk w Waszyngtonie i Oregonie, z oceną roślinności, podłoża, klimatu i mikroorganizmów biologicznej skorupy glebowej. Monitoring czterech powierzchni wykazał spadek liczby rejestrowanych roślin i brak wykrytych nowych siewek. Modele wskazują na duże znaczenie utrzymywania dorosłych roślin, szczególnie klasy średnicy 7–10 cm. Opisano także szklarniową próbę kiełkowania i przeżycia siewek.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaPediocactus
Artykuł2022

Reassessment of subspecific taxa within Pediocactus peeblesianus (Cactaceae) by multivariate analysis of morphological characters

Baker M., Cloud-Hughes M. A., Reassessment of subspecific taxa within Pediocactus peeblesianus (Cactaceae) by multivariate analysis of morphological characters, Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2022, 16(1):297-315, doi: 10.17348/jbrit.v16.i1.1234

Analiza siedemnastu cech morfologicznych 233 roślin Pediocactus peeblesianus oraz 90 P. sileri. Badane grupy P. peeblesianus szeroko nakładały się, a część zmienności zależała od wielkości pędu. Autorzy odrzucają dawny podział podgatunkowy i rozpatrują zachowanie cech młodocianych przez małe, reprodukcyjne rośliny. Pediocactus sileri stanowi odrębną grupę porównawczą.

RodzajPediocactus
Artykuł2015

Effects of Ungulate Disturbance and Weather Variation on Pediocactus winkleri: Insights from Long-Term Monitoring

Clark D. J., Clark T. O., Duniway M. C., Flagg C., Effects of Ungulate Disturbance and Weather Variation on Pediocactus winkleri: Insights from Long-Term Monitoring, Western North American Naturalist, 2015, 75(1):88-101, doi: 10.3398/064.075.0110

Dwudziestoletni monitoring jednej powierzchni Pediocactus winkleri w Capitol Reef. Rejestrowano średnicę, kwitnienie, zgony, pojawianie się nowych roślin i ślady zakłóceń przez kopytne. Powtarzane wydeptywanie wiązało się z większą śmiertelnością i mniejszą szansą kwitnienia. Zależności od temperatury różniły się między etapami wiosny. Niewielka liczba większych roślin miała znaczny udział w produkcji kwiatów.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaPediocactus
Artykuł2014Wykorzystano abstrakt

Population viability of Pediocactus bradyi (Cactaceae) in a changing climate

Shryock D. F., Esque T. C., Hughes L., Population viability of Pediocactus bradyi (Cactaceae) in a changing climate, American Journal of Botany, 2014, 101(11):1944-1953, doi: 10.3732/ajb.1400035

Model demograficzny oparty na 22 latach danych i powiązany z opadami oraz temperaturą. Analizowano tempo wzrostu populacji przy zmiennym następstwie lat oraz scenariusze częstszych susz i skrajnych opadów. Model wskazywał na spadek liczebności oraz dodatkowe ryzyko przy częstszych suszach.

RodzajWystępowaniePediocactus
Artykuł2026Wykorzystano abstrakt

Change in habitat over time for the rare, endemic Pediocactus paradinei

Colombo S. C., Souther S., Haubensak K. A., Aslan C. E., Change in habitat over time for the rare, endemic Pediocactus paradinei, Conservation Science and Practice, 2026, 8(9):e70385, doi: 10.1111/csp2.70385

Porównanie siedlisk z 2005 i 2022 r. oraz modele klimatycznie odpowiedniego zasięgu. Opisano zmiany pokrycia podłoża i roślinności kwitnącej w sąsiedztwie kaktusa. Analiza dotyczy także możliwego znaczenia tych zmian dla siedlisk pszczół.

RodzajWystępowaniePediocactus
Rozdział książki2007Wykorzystano abstrakt

Knowlton’s cactus (Pediocactus knowltonii): Eighteen years of monitoring and recovery actions

[Sivinski R. C., McDonald C., Knowlton’s cactus (Pediocactus knowltonii): Eighteen years of monitoring and recovery actions, Southwestern rare and endangered plants: Proceedings of the Fourth Conference; March 22–26, 2004; Las Cruces, New Mexico, USDA Forest Service, Rocky Mountain Research Station, Fort Collins, Colorado, 2007, s. 98–107, seria Proceedings RMRS-P-48CD]

Wieloletni monitoring Pediocactus knowltonii i działania odtwarzania populacji. Autorzy opisują losy roślin uzyskanych wegetatywnie, przesadzonych do podobnych siedlisk, oraz wolne pojawianie się nowego pokolenia z nasion.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaPediocactus
Artykuł2022

Phylogenetic relationships in Coryphantha and implications on Pelecyphora and Escobaria (Cacteae, Cactoideae, Cactaceae)

Sánchez D., Vázquez-Benítez B., Vázquez-Sánchez M., Aquino D., Arias S., Phylogenetic relationships in Coryphantha and implications on Pelecyphora and Escobaria (Cacteae, Cactoideae, Cactaceae), PhytoKeys, 2022, 188:115-165, doi: 10.3897/phytokeys.188.75739

Badanie pięciu regionów plastydowego DNA, zmian długości sekwencji i ośmiu cech morfologicznych. Analizuje granice Coryphantha oraz pokrewieństwo gatunków Escobaria z dwiema klasycznymi Pelecyphora. Proponuje rozszerzenie Pelecyphora i publikuje nowe kombinacje, z dokumentacją typów i synonimów. Omawia bruzdy brodawek, brzegi listków okwiatu i rzeźbę łupiny nasiennej, w tym wyjątki u P. chihuahuensis i P. macromeris.

RodzajFizjologia i anatomiaCoryphanthaCumariniaEscobariaPelecyphora
Artykuł2002

In vitro propagation of Pelecyphora aselliformis Ehrenberg and P. strobiliformis Werdermann (Cactaceae)

Pérez-Molphe-Balch E., Dávila-Figueroa C. A., In vitro propagation of Pelecyphora aselliformis Ehrenberg and P. strobiliformis Werdermann (Cactaceae), In Vitro Cellular & Developmental Biology - Plant, 2002, 38(1):73-78, doi: 10.1079/IVP2001248

Doświadczenie nad rozmnażaniem dwóch klasycznych gatunków Pelecyphora z wierzchołków i krążków siewek. Porównuje benzyladeninę, kinetynę i sacharozę, liczbę pędów po 60 i 180 dniach oraz wydłużanie na pożywce z węglem aktywnym. Opisuje ukorzenianie i aklimatyzację, z wynikami 89% i 87% ukorzenienia oraz wspólnym przeżyciem 88%. Tabele pozwalają prześledzić różne warianty kultury i czas trwania etapów.

Biotechnologia i zastosowaniaPelecyphora
Książka2012Wykorzystano fragment

CITES and Cacti: A User’s Guide

[Sajeva M., McGough H. N., Garrett L., Lüthy J., Tse-Laurence M., Rutherford C., Sajeva G., CITES and Cacti: A User’s Guide, Kew Publishing, Royal Botanic Gardens, Kew, 2012, s. 84]

Ilustrowany przewodnik botaniczny i materiał szkoleniowy z opisami grup kaktusów występujących w handlu. Sekcja Pelecyphora porównuje charakterystyczne areole i ciernie P. aselliformis z trójkątnymi brodawkami P. strobiliformis oraz przedstawia ich powolny wzrost. Zakres systematyki i informacji regulacyjnych odpowiada stanowi z lipca 2012 r.

RodzajPelecyphora
Artykuł2016

Is in vitro micrografting a possible valid alternative to traditional micropropagation in Cactaceae? Pelecyphora aselliformis as a case study

Badalamenti O., Carra A., Oddo E., Carimi F., Sajeva M., Is in vitro micrografting a possible valid alternative to traditional micropropagation in Cactaceae? Pelecyphora aselliformis as a case study, SpringerPlus, 2016, 5:201, doi: 10.1186/s40064-016-1901-6

Badanie mikroszczepienia Pelecyphora aselliformis na rozmnażanych in vitro podkładkach Opuntia ficus-indica. Porównuje 30 zrazów wierzchołkowych z 270 odcinkami podwierzchołkowymi, ich przyjęcia, liczbę pędów oraz długość po trzech i sześciu tygodniach. Podaje odrębne warunki produkcji podkładki, szczepienia i aklimatyzacji. Przeżycie po dwóch miesiącach od przeniesienia poza kulturę wynosiło 85%, wspólnie dla badanych mikroszczepów.

Biotechnologia i zastosowaniaOpuntiaPelecyphora
Artykuł2026

Nomenclatural Changes in Mammillaria and Pelecyphora: Repopulating Oehmea and Neobesseya

Breslin P. B., Majure L. C., Nomenclatural Changes in Mammillaria and Pelecyphora: Repopulating Oehmea and Neobesseya, Haseltonia, 2026, 33(1):e331, doi: 10.2985/026.033.0101

Nota nomenklatoryczna rozszerza Oehmea o gatunki napina i zephyranthoides oraz proponuje przywrócenie Neobesseya. Autorzy publikują cztery nowe kombinacje w Neobesseya, odwołują się do gatunków typowych, historycznych cech owoców i nasion oraz geograficznej odrębności linii. Uzasadnienie powołuje się na wcześniejsze filogenezy i zapowiedziane pełniejsze wyniki własnej analizy filogenomicznej.

RodzajWystępowanieCoryphanthaMammillariaNeobesseyaOehmeaPelecyphora
Artykuł2012

Micromorphological and anatomical spine features of selected Escobaria species (Cactaceae)

Řepka R., Gebauer R., Micromorphological and anatomical spine features of selected Escobaria species (Cactaceae), Bradleya, 2012, 30:138-146, doi: 10.25223/brad.n30.2012.a16

Porównanie powierzchni i anatomii cierni pięciu historycznie wyróżnionych taksonów Escobaria. Materiał pochodzi z trzech areol roślin uprawianych o znanym pochodzeniu. Autorzy opisują włoski epidermalne, budowę przekroju i wymiary komórek oraz zestawiają je z morfologią pędu, kwiatu i nasienia. Cztery strefy tkankowe cierni Escobaria abdita i włoski dwóch prób Escobaria missouriensis stanowią główne cechy różnicujące.

Fizjologia i anatomiaRodzajEscobariaPelecyphora
Artykuł1989

Szczepienie siewek

Hils M., Szczepienie siewek, Biuletyn PTMK, Oddział we Wrocławiu, 1989, (1)

Autor opisuje szczepienie bardzo młodych siewek na Echinopsis. Omawia zrastanie tkanek i późniejsze prowadzenie zrazów w swojej kolekcji.

RodzajDiscocactusEchinopsis
Artykuł2016

Modelo de nicho fundamental para Coryphantha chihuahuensis (Cactaceae) en el estado de Chihuahua, México

Ibarra-Díaz Velarde I., Lebgue-Keleng T., Viramontes-Olivas O., Reyes-Cortes I., Ortega-Gutierrez J. A., Morales-Nieto C., Modelo de nicho fundamental para Coryphantha chihuahuensis (Cactaceae) en el estado de Chihuahua, México, Ecología Aplicada, 2016, 15(1):11-17, doi: 10.21704/rea.v15i1.578

Badanie rozmieszczenia obecnej Pelecyphora chihuahuensis, opisanej w pracy pod nazwą Coryphantha chihuahuensis. Z 56 miejsc sprawdzonych latem 2013 r. uzyskano 20 punktów obecności. Porównuje trzy modele MaxEnt, dodające do danych bioklimatycznych wysokość, gleby, użytkowanie ziemi i roślinność. Przedstawia wyniki walidacji, mapy potencjalnych siedlisk, ograniczenia próby i potrzebę uwzględnienia ekspozycji oraz nachylenia zboczy.

WystępowaniePelecyphora
Artykuł2026Wykorzystano fragment

Pelecyphora chihuahuensis (Britton & Rose) D. Aquino & Dan. Sánchez: A Review on Its Taxonomy, Ecology and Conservation of an Endemic Mexican Cactus Species with Biotechnological Perspectives

Loweree-Rivera F. D., Pérez-Álvarez S., Melgoza Castillo A., Vega Mares J. H., Leyva-Hernández H. A., Sánchez Chávez E., Escobedo-Bonilla C. M., Uranga-Valencia L. P., Chávez Medina J. A., Pelecyphora chihuahuensis (Britton & Rose) D. Aquino & Dan. Sánchez: A Review on Its Taxonomy, Ecology and Conservation of an Endemic Mexican Cactus Species with Biotechnological Perspectives, Biology, 2026, 15(5):413, doi: 10.3390/biology15050413

Przegląd nomenklatury, rozmieszczenia i zagadnień ochrony Pelecyphora chihuahuensis, z omówieniem historycznych nazw Escobaria i Coryphantha. Przedstawia modelowanie siedlisk, potencjał kultur roślinnych i krioprezerwacji oraz możliwe zastosowania narzędzi genomowych. Przykłady biotechnologiczne dotyczą głównie innych kaktusów, a edycję genów tego gatunku autorzy określają jako kierunek hipotetyczny. Jest syntezą literatury i propozycją programu badawczego.

RodzajWystępowanieBiotechnologia i zastosowaniaPelecyphora
Artykuł2025

Species delimitation in Neolloydia Britton & Rose (Cacteae, Cactaceae)

Moredia-Rosete Y., Aquino D., Sánchez D., Burgos-Hernández M., Vázquez-Sánchez M., Species delimitation in Neolloydia Britton & Rose (Cacteae, Cactaceae), Botanical Sciences, 2025, 103(3):753-775, doi: 10.17129/botsci.3701

Rewizja kompleksu Neolloydia conoidea oparta na badaniach terenowych 29 stanowisk w latach 2022–2024, analizie 14 cech morfologicznych i charakterystyce siedlisk. Autorzy porównują cztery wcześniej opisane taksony i trzy nowe morfotypy, nazwane N. guzmanii, N. leccinumii i N. terrazasiae. Publikacja zawiera diagnozy, opisy kwiatów, owoców i nasion nowych gatunków, mapę oraz klucz identyfikacyjny. Zakres siedmiu gatunków w tej rewizji różni się od bieżącego wykazu POWO.

RodzajWystępowanieNeolloydia
Artykuł2019

Fenología, sincronía floral y éxito reproductivo de Neolloydia conoidea (Cactaceae)

Arroyo-Pérez E., Jiménez-Sierra C. L., Zavala-Hurtado J. A., Flores-Rivas J., Salgado-Ugarte I. H., Fenología, sincronía floral y éxito reproductivo de Neolloydia conoidea (Cactaceae), Botanical Sciences, 2019, 97(4):579-587, doi: 10.17129/botsci.2184

Dwuletnie śledzenie kwitnienia populacji Neolloydia conoidea w Tolimán w Querétaro. Cotygodniowe spisy pozwoliły wyróżnić sześć fal kwitnienia w 2015 r. i pięć w 2016 r. Autorzy porównują wskaźniki synchronii Augspurger i Marquis oraz proporcję kwiatów rozwijających owoce i zalążków tworzących nasiona. Rozważają rozłożenie reprodukcji w czasie jako hipotezę ograniczania ryzyka w zmiennym środowisku.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaNeolloydia
Artykuł2021

Shared pollinators and sequential flowering phenologies in two sympatric cactus species

Arroyo-Pérez E., Jiménez-Sierra C. L., Zavala Hurtado J. A., Flores J., Shared pollinators and sequential flowering phenologies in two sympatric cactus species, Plant Ecology and Evolution, 2021, 154(1):28-38, doi: 10.5091/plecevo.2021.1544

Roczna obserwacja 231 Ariocarpus kotschoubeyanus i 212 Neolloydia conoidea w Tolimán porównuje fenologię współwystępujących gatunków. Dwudniowe serie obserwacji kwiatów wykazują trzy wspólne taksony pszczół i różne udziały ich wizyt. Praca obejmuje budowę i aktywność kwiatów oraz kontrolowane zapylania, z wyraźnym rozróżnieniem owocowania i nasienności. W badanym cyklu rocznym szczyty kwitnienia obu kaktusów przypadały w odmiennych porach.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaAriocarpusNeolloydia
Artykuł2021

Molecular phylogeny of the Mammilloid clade (Cactaceae) resolves the monophyly of Mammillaria

Breslin P. B., Wojciechowski M. F., Majure L. C., Molecular phylogeny of the Mammilloid clade (Cactaceae) resolves the monophyly of Mammillaria, Taxon, 2021, 70(2):308-323, doi: 10.1002/tax.12451

Rekonstrukcja filogenezy kladu mammilloidowego z regionu dużej pojedynczej kopii genomu plastydowego, z użyciem największej wiarygodności, największej parsymonii i wnioskowania bayesowskiego. Próba obejmuje 88 okazów reprezentujących 78 taksonów, a analizę wspierają rekonstrukcje stanów cech morfologicznych. Autorzy proponują nowe granice Mammillaria, Cochemiea i Coryphantha oraz omawiają odrębne położenie Mammillaria sphacelata, obecnie Oehmea sphacelata.

RodzajCochemieaCoryphanthaMammillariaOehmeaPelecyphora
Artykuł2023

Phylogenomics and Biogeography of the Mammilloid Clade Revealed an Intricate Evolutionary History Arose in the Mexican Plateau

Chincoya D. A., Arias S., Vaca-Paniagua F., Dávila P., Solórzano S., Phylogenomics and Biogeography of the Mammilloid Clade Revealed an Intricate Evolutionary History Arose in the Mexican Plateau, Biology, 2023, 12(4):512, doi: 10.3390/biology12040512

Analiza 52 loci plastydowych z 142 genomów chloroplastowych, reprezentujących 103 taksony kladu mammilloidowego. Autorzy rekonstruują relacje filogenetyczne, czas rozdzielania linii i historyczne rozmieszczenie przy użyciu modelu Dispersal–Extinction–Cladogenesis. Praca omawia dziewięć głównych linii, zróżnicowanie szeroko rozumianej Mammillaria, pozycję materiału Mammilloydia candida z Mammillaria albiflora i potrzebę dalszej oceny granic rodzajów.

RodzajWystępowanieCochemieaCoryphanthaMammillariaMammilloydiaNeolloydiaOehmeaOrtegocactusPelecyphora
Artykuł2013

Effect of growth regulators on the organogenesis and multiplication of Ortegocactus macdougallii Alexander

Arellano-Perusquía A., López-Peralta M. C. G., Chablé-Moreno F., Estrada-Luna A. A., Effect of growth regulators on the organogenesis and multiplication of Ortegocactus macdougallii Alexander, Propagation of Ornamental Plants, 2013, 13(4):160-167

Doświadczenia mikrorozmnażania Ortegocactus macdougallii z brodawek dorosłych roślin. Autorzy obserwują uruchomienie merystemów areoli i powstawanie przybyszowych pąków poza areolami. Porównują kombinacje BA i NAA podczas inicjacji i namnażania oraz rozcieńczenie pożywki MS i IBA podczas ukorzeniania. Większe dawki BA wiązały się z fasciacją części pędów, a najwyższy udział ukorzenionych eksplantatów wyniósł około 75% po 50 dniach.

RodzajFizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaOrtegocactus
Rozprawa doktorska2012Wykorzystano fragment

Evolución del xilema secundario y de la forma de crecimiento en Cacteae (Cactaceae)

[Vázquez-Sánchez M., Evolución del xilema secundario y de la forma de crecimiento en Cacteae (Cactaceae), Universidad Nacional Autónoma de México, Instituto de Biología, 2012]

Rozprawa doktorska poświęcona ewolucji drewna i form wzrostu w plemieniu Cacteae. Rozdział o filogenezie zawiera charakterystyki rodzajów, w tym opis pędu, brodawek, areoli, kwiatów, owoców i nasion monotypowego Ortegocactus.

RodzajFizjologia i anatomiaOrtegocactus
Artykuł2026

Assessment of the Geographic Distribution and Molecular Variation of Mammillaria candida: Perspectives for Its Conservation

Solórzano S., López-Ruiz N. E., Treviño-Carreón J., Rosas-Aguilar S. A., Assessment of the Geographic Distribution and Molecular Variation of Mammillaria candida: Perspectives for Its Conservation, Diversity, 2026, 18(5):294, doi: 10.3390/d18050294

Weryfikacja geograficznego rozmieszczenia Mammilloydia candida, opisanej w pracy jako Mammillaria candida, łączy wizyty terenowe i krytyczny przegląd zapisów GBIF. Autorzy porównują modele niszy oparte na klimacie i glebie, nakładają ich wyniki na obszary chronione oraz analizują fragment chloroplastowy i pięć jądrowych markerów mikrosatelitarnych. Praca przedstawia rozproszenie stanowisk, zmienność i strukturę genetyczną oraz przesłanki wyboru jednostek ochrony.

WystępowanieRodzajMammillariaMammilloydia
Artykuł2022Wykorzystano fragment

Mexico: Nomenclatural Revision in Cactaceae IV

Guiggi A., Mexico: Nomenclatural Revision in Cactaceae IV, Cactology, 2022, 5(Supplementum XIII):2-3

Rewizja nomenklatoryczna publikuje kombinacje Oehmea sphacelata, O. sphacelata subsp. viperina i O. tonalensis, wskazuje bazionimy i materiał typowy oraz omawia podobieństwo morfologiczne łączonych taksonów. Uzasadnienie odnosi się do diagnozy Oehmea Buxbauma i wcześniejszych opracowań grupy Mammillaria.

RodzajMammillariaOehmea
Książka2012Wykorzystano fragment

Cactaceae

[Arias S., Gama-López S., Guzmán-Cruz L. U., Vázquez-Benítez B., Cactaceae, Flora del Valle de Tehuacán-Cuicatlán, fascículo 95, Universidad Nacional Autónoma de México, Instituto de Biología, 2012, s. 1–235, wyd. 2]

Regionalna flora kaktusów doliny Tehuacán-Cuicatlán zawiera klucze, opisy morfologiczne, typy nomenklatoryczne, okazy zielnikowe, siedliska i fenologię. Opracowanie Mammillaria sphacelata, obecnie Oehmea sphacelata, przedstawia zmienność pędów i cierni, budowę kwiatów, owoców i nasion oraz diagnozy podgatunków sphacelata i viperina. Podaje wapienne siedliska w lasach dębowych, sezonowo bezlistnych lasach tropikalnych i suchych zaroślach.

RodzajWystępowanieMammillariaOehmea
Książka1923Wykorzystano fragment

The Cactaceae: Descriptions and Illustrations of Plants of the Cactus Family. Volume IV

[Britton N. L., Rose J. N., The Cactaceae: Descriptions and Illustrations of Plants of the Cactus Family. Volume IV, Carnegie Institution of Washington, Washington, 1923, tom IV]

Tom IV monografii z 1923 roku zawiera opisy kaktusów, w tym budowę brodawek i historyczne kombinacje nazw. Udostępniony egzemplarz pochodzi z prywatnego archiwum Konrada Szychowskiego.

Fizjologia i anatomiaRodzajOehmea
Książka2006Wykorzystano fragment

The New Cactus Lexicon. Text

[Hunt D., Taylor N., Charles G. (red.), The New Cactus Lexicon. Text, dh books, Milborne Port, 2006]

Synteza klasyfikacji kaktusów zawiera zwięzłe diagnozy, typy i synonimy. Opisy beneckei i tonalensis przedstawiają pędy, ciernie, kwiaty, owoce, nasiona i wybrane stanowiska.

RodzajWystępowanieMammillariaOehmea
Materiał archiwalnyb.d.z

Tabela Dolichothele / Mammillaria

[Autor nieustalony, Tabela Dolichothele / Mammillaria, b.d.z]

Tabela z prywatnego archiwum Konrada Szychowskiego przedstawia nazwy Dolichothele i Mammillaria. Zachowuje ich powiązania w historycznym ujęciu.

Rodzaj
Materiał archiwalnyb.d.aa

Tabela Leptocladodia

[Autor nieustalony, Tabela Leptocladodia, b.d.aa]

Tabela z prywatnego archiwum Konrada Szychowskiego dotyczy grupy Leptocladodia. Przedstawia historyczne zestawienie nazw.

Rodzaj
Artykuł2026

Shoot apical meristem morphoanatomy of the Mexican cactus Mammillaria san-angelensis and its significance for evolutionary developmental biology

López-Ruiz B. A., Romero-Gómez V., Altamirano-Hernández I. S., Ramírez-Castro C. G., Chincoya D. A., Torres-Flores E., Reyes-Santiago J., Rosas U., Shoot apical meristem morphoanatomy of the Mexican cactus Mammillaria san-angelensis and its significance for evolutionary developmental biology, Annals of Botany, 2026, 138(4):1325-1342, doi: 10.1093/aob/mcag130

Morfologia i anatomia ośmiu stadiów rozwoju materiału z San Ángel, opisanego jako Mammillaria san-angelensis, od pierwszego dnia po kiełkowaniu do czteroletnich roślin. Autorzy mierzą wymiary siewki i pięć cech merystemu, opisują powstawanie brodawek oraz części cierniotwórczej i kwiatowej areoli. Analiza średnich stadiów porównuje wzrost merystemu z rozmiarami pędu, a dyskusja przedstawia przesłanki i dalsze metody badania homologii brodawek oraz kontroli wzrostu.

Fizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2020a

Cacti defeat physics: columnar chlorenchyma in tubercles of three species of Mammillaria Haw. (Cactaceae)

Ozerova L. V., Timonin A. C., Cacti defeat physics: columnar chlorenchyma in tubercles of three species of Mammillaria Haw. (Cactaceae), Wulfenia, 2020, 27:10-20

Porównanie anatomii brodawek trzech gatunków Mammillaria z materiału szklarniowego, z użyciem przekrojów poprzecznych i podłużnych oraz mikroskopii świetlnej i skaningowej. Praca opisuje wiązki przewodzące, brak wyodrębnionej hydrenchymy i kolumnowe ustawienie komórek zewnętrznej chlorenchymy. Dyskusja łączy ten układ z dyfuzją gazów, objętością wakuoli i fotosyntezą CAM oraz przedstawia hipotezę jego znaczenia w ewolucji sukulentowego pędu.

Fizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2006

Globose cacti (Mammillaria) living on cliffs avoid high temperatures in a hot dryland of Southern Mexico

Martorell C., Patiño P., Globose cacti (Mammillaria) living on cliffs avoid high temperatures in a hot dryland of Southern Mexico, Journal of Arid Environments, 2006, 67(4):541-552, doi: 10.1016/j.jaridenv.2006.03.021

Doświadczenie z sześcioma Mammillaria crucigera porównuje temperaturę pędów, podłoża i powietrza na gipsowym urwisku oraz płaskim terenie powyżej niego w porze suchej w Oaxaca. Model promieniowania przedstawia roczny i sezonowy dopływ światła dla różnych ekspozycji skalnych. Druga część analizuje nachylenie i wysokość stanowisk dziesięciu gatunków oraz sprawdza związek ich średnich wartości przy uwzględnieniu pokrewieństwa.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieMammillaria
Artykuł2024

Light stress conditions affect variability in the phenotypic expression of germination in Mammillaria carnea from different origins and genetic families

Matus R., Perroni Y., Flores J., Miranda-Jácome A., Light stress conditions affect variability in the phenotypic expression of germination in Mammillaria carnea from different origins and genetic families, Flora, 2024, 315:152522, doi: 10.1016/j.flora.2024.152522

Doświadczenie porównuje kiełkowanie trzydziestu rodzin nasion Mammillaria carnea z trzech mikrosiedlisk w dolinie Tehuacán-Cuicatlán. Obejmuje 3600 nasion i dwa warianty różniące się równocześnie natężeniem oraz widmem światła. Analiza wykazuje różnice między pochodzeniami i rodzinami, a także odmienne reakcje rodzin na zmianę oświetlenia.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieRodzajMammillaria
Artykuł2007

Photosynthesis and Optimal Light Microhabitats for a Rare Cactus, Mammillaria gaumeri, in Two Tropical Ecosystems

Cervera J. C., Andrade J. L., Graham E. A., Durán R., Jackson P. C., Simá J. L., Photosynthesis and Optimal Light Microhabitats for a Rare Cactus, Mammillaria gaumeri, in Two Tropical Ecosystems, Biotropica, 2007, 39(5):620-627, doi: 10.1111/j.1744-7429.2007.00311.x

Praca porównuje sezonową wymianę gazową, przyrost i dostęp światła u dorosłych roślin Mammillaria gaumeri w zaroślach wydmowych i suchym lesie Jukatanu. Susza silnie ogranicza dobowy bilans CO₂ i tworzenie nowych areoli. Maksymalny przyrost wiąże się z mikrosiedliskami otrzymującymi 60–80% dziennej sumy miejscowego promieniowania ponad roślinnością.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieRodzajMammillaria
Artykuł2012

In vitro conditions affect photosynthetic performance and crassulacean acid metabolism in Mammillaria gracilis Pfeiff. tissues

Balen B., Tkalec M., Peharec Štefanić P., Vidaković-Cifrek Ž., Krsnik-Rasol M., In vitro conditions affect photosynthetic performance and crassulacean acid metabolism in Mammillaria gracilis Pfeiff. tissues, Acta Physiologiae Plantarum, 2012, 34(5):1883-1893, doi: 10.1007/s11738-012-0986-y

Autorzy porównują rośliny doniczkowe Mammillaria gracilis z normalnymi pędami in vitro, kalusem, pędami hiperhydrycznymi i tkanką nowotworową wywołaną przez Agrobacterium. Badanie obejmuje barwniki, fluorescencję chlorofilu, dobową kwasowość, aktywność PEPC i białka związane z fotosyntezą. Normalne pędy zachowują osłabiony rytm kwasowości CAM, podczas gdy pozostałe tkanki nie wykazują istotnego nocnego gromadzenia kwasów.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaRodzajMammillaria
Artykuł2010

Spine micromorphology of normal and hyperhydric Mammillaria gracilis Pfeiff. (Cactaceae) shoots

Peharec P., Posilović H., Balen B., Krsnik-Rasol M., Spine micromorphology of normal and hyperhydric Mammillaria gracilis Pfeiff. (Cactaceae) shoots, Journal of Microscopy, 2010, 239(1):78-86, doi: 10.1111/j.1365-2818.2009.03358.x

Mikroskopia stereoskopowa i skaningowa porównuje ciernie szklarniowych, normalnych in vitro i hiperhydrycznych pędów Mammillaria gracilis. Ciernie z kultury są krótsze i mają dłuższe wyrostki komórek epidermy niż materiał szklarniowy. Praca dokumentuje budowę areoli i powierzchni cierni oraz zaburzone ułożenie cierni na pędach hiperhydrycznych.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaRodzajMammillaria
Artykuł2005

Método de Evaluación de Riesgo de extinción de Mammillaria huitzilopochtli D. R. Hunt

Flores Martínez A., Manzanero Medina G. I., Método de Evaluación de Riesgo de extinción de Mammillaria huitzilopochtli D. R. Hunt, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2005, 50(1):15-26

Praca przedstawia ocenę ryzyka wyginięcia Mammillaria huitzilopochtli przeprowadzoną w 2005 roku. Analizuje gatunek według zastosowanej regionalnej metody oceny zagrożenia.

WystępowanieRodzajMammillaria
Artykuł2009

The adaptive value of cued seed dispersal in desert plants: Seed retention and release in Mammillaria pectinifera (Cactaceae), a small globose cactus

Peters E. M., Martorell C., Ezcurra E., The adaptive value of cued seed dispersal in desert plants: Seed retention and release in Mammillaria pectinifera (Cactaceae), a small globose cactus, American Journal of Botany, 2009, 96(2):537-541, doi: 10.3732/ajb.0800157

Badanie serotynii Mammillaria pectinifera łączy dwuletnie obserwacje populacji koło Texcala z doświadczeniem podlewania w szklarni. Autorzy określają zawartość nasion w owocach różnego wieku, ich kiełkowanie, uwalnianie nowych owoców oraz ustanowienie siewek po porze suchej. Praca wyjaśnia współdziałanie stopniowego rozsiewania nasion i wydalania całych owoców w wilgotnym roku.

RodzajWystępowanieMammillaria
Artykuł2008

Nurse rocks are more important than nurse plants in determining the distribution and establishment of globose cacti (Mammillaria) in the Tehuacán Valley, Mexico

Peters E. M., Martorell C., Ezcurra E., Nurse rocks are more important than nurse plants in determining the distribution and establishment of globose cacti (Mammillaria) in the Tehuacán Valley, Mexico, Journal of Arid Environments, 2008, 72(5):593-601, doi: 10.1016/j.jaridenv.2007.10.004

Analiza rozmieszczenia ośmiu historycznie wyróżnionych taksonów mamillarii względem krzewów, kamieni i otwartego podłoża w Tehuacán–Cuicatlán. Doświadczenie terenowe na Mammillaria pectinifera porównuje przeżywanie dwóch grup wieku przy kamieniu, pod sztucznym cieniem i na odsłoniętym gruncie, z wyłączeniem roślinożerców i bez niego. Praca przedstawia krzywe przeżywania, analizę oczekiwanej długości życia i końcowe wysokości ocalałych roślin oraz omawia znaczenie mikrosiedlisk dla reintrodukcji.

WystępowanieMammillaria
Artykuł2003

Evaluación de aspectos ecológicos de una nueva población de Mammillaria mathildae Kraehenbuehl & Krainz en Querétaro

Hernández-Oria J. G., Chávez Martínez R., Galindo Sotelo G., Hernández Martínez M. M., Lagunas Solís G., Martínez Romero R., Mendoza Aguilar T., Sánchez Hernández J. L., Sánchez Martínez E., Evaluación de aspectos ecológicos de una nueva población de Mammillaria mathildae Kraehenbuehl & Krainz en Querétaro, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2003, 48(4):100-110

Autorzy opisują nową populację Mammillaria mathildae w Querétaro. Analiza obejmuje rozmieszczenie w skalistych mikrosiedliskach i związki z osłoną drzew oraz krzewów.

WystępowanieRodzajMammillaria
Artykuł2010

Micropropagation and Reintroduction of the Endemic Mammillaria mathildae (Cactaceae) to Its Natural Habitat

García-Rubio O., Malda-Barrera G., Micropropagation and Reintroduction of the Endemic Mammillaria mathildae (Cactaceae) to Its Natural Habitat, HortScience, 2010, 45(6):934-938, doi: 10.21273/HORTSCI.45.6.934

Praca opisuje rozmnażanie Mammillaria mathildae z siewek otrzymanych z nasion 62 roślin matecznych. Porównuje typy eksplantatów, dodatki BA i IAA, ukorzenianie na MS oraz aklimatyzację. Dalsza część przedstawia wysadzenie 100 roślin w Cañada Juriquilla i pięciomiesięczną obserwację przeżycia, z dyskusją znaczenia opadów, stanu fizjologicznego i potencjalnych symbiontów.

Biotechnologia i zastosowaniaWystępowanieMammillaria
Artykuł2002

Informe de una nueva localidad de Mammillaria mathildae y una propuesta para modificar su categoría legal de conservación

Hernández Martínez M. M., Sánchez Martínez E., Informe de una nueva localidad de Mammillaria mathildae y una propuesta para modificar su categoría legal de conservación, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2002, 47(1):4-10

Artykuł dokumentuje nowe stanowisko Mammillaria mathildae i jego warunki ekologiczne. Autorzy przedstawiają propozycję zmiany prawnej kategorii ochronnej gatunku.

WystępowanieRodzajMammillaria
Artykuł2001

In vitro plant regeneration of Mammillaria elongata normal and cristate forms

Papafotiou M., Balotis G. N., Louka P. T., Chronopoulos J., In vitro plant regeneration of Mammillaria elongata normal and cristate forms, Plant Cell, Tissue and Organ Culture, 2001, 65(2):163-167, doi: 10.1023/A:1010601328667

Porównanie regeneracji form zwykłych i grzebieniastych Mammillaria elongata z eksplantatów brodawek. Autorzy badają położenie wycinka, termin pobrania, stężenia NAA i BA, regenerację bezpośrednią i przez kalus oraz ukorzenianie. Dwuletnia obserwacja pokazuje utrzymanie grzebienia u części roślin oraz pojawianie się pędów zwykłych. Praca omawia lokalną organizację wzrostu i hipotetyczny udział regulacji hormonalnej w fasciacji.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2023

Mass micropropagation and in vitro flowering of Mammillaria vetula ssp. gracilis var. Arizonica Snowcap

Lopez-Granero M., Arana A., Regalado J. J., Encina C. L., Mass micropropagation and in vitro flowering of Mammillaria vetula ssp. gracilis var. Arizonica Snowcap, Plant Cell, Tissue and Organ Culture, 2023, 155(3):759-771, doi: 10.1007/s11240-023-02597-1

Doświadczenia z odmianą uprawną Snowcap dotyczą uruchamiania odrostów z areol, doboru pożywek, ukorzeniania i przejścia do warunków szklarniowych. Autorzy porównują cytokininy, auksyny, krótkie traktowanie GA₃, sacharozę i ancymidol. Osobne doświadczenia łączą przygotowanie światłem i chłodem z paklobutrazolem w celu wywołania kwitnienia in vitro. Artykuł zawiera niezgodne szczegóły protokołu w abstrakcie, tabeli 1 i opisie etapów.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2019

Species Delimitation and Phylogeny of Epithelantha (Cactaceae)

Aquino D., Cervantes R. C., Gernandt D. S., Arias S., Species Delimitation and Phylogeny of Epithelantha (Cactaceae), Systematic Botany, 2019, 44(3):600-615, doi: 10.1600/036364419X15620113920635

Rewizja Epithelantha łącząca morfometrię 195 dorosłych roślin z 39 stanowisk, cechy nasion w mikroskopii elektronowej i analizę czterech markerów plastydowych. Autorzy rozpoznają dziesięć gatunków, proponują kombinacje E. potosina i E. pulchra oraz porządkują typifikację dawnych nazw. Opisy porównawcze, ryciny i klucz dostarczają cech areoli, cierni, korzeni i kwiatów wszystkich dziesięciu przyjętych gatunków. Praca wyjaśnia również ograniczoną rozdzielczość DNA plastydowego u E. micromeris i E. cryptica.

RodzajFizjologia i anatomiaEpithelantha
Rozdział książki2003Wykorzystano fragment

Epithelantha

[Parfitt B. D., Zimmerman A. D., Epithelantha, Flora of North America North of Mexico, Oxford University Press, 2003, tom 4, s. 239–240]

Opis północnoamerykańskich Epithelantha, z kluczem i charakterystykami pędów, cierni, kwiatów, owoców, siedlisk oraz terminów kwitnienia. Opracowanie rozróżnia E. bokei i E. micromeris, podaje różnice gęstości osłony cierniowej i biologii kwiatów.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaEpithelantha
Artykuł2021

The importance of environmental conditions in maintaining lineage identity in Epithelantha (Cactaceae)

Aquino D., Moreno-Letelier A., González-Botello M. A., Arias S., The importance of environmental conditions in maintaining lineage identity in Epithelantha (Cactaceae), Ecology and Evolution, 2021, 11(9):4520-4531, doi: 10.1002/ece3.7347

Porównanie środowiska dziesięciu gatunków Epithelantha i pięciu blisko spokrewnionych rodzajów. Dane geograficzne połączono z mapami klimatu, pH, kategorii gleby i rzeźby terenu oraz drzewem z czterech markerów plastydowych. Praca określa sygnał filogenetyczny zmiennych środowiskowych i omawia ekologiczne różnice między E. micromeris i E. cryptica.

RodzajWystępowanieAriocarpusEpithelanthaKadenicarpusRapicactusStrombocactusTurbinicarpus
Artykuł2013

Novel seed coat lignins in the Cactaceae: structure, distribution and implications for the evolution of lignin diversity

Chen F., Tobimatsu Y., Jackson L., Nakashima J., Ralph J., Dixon R. A., Novel seed coat lignins in the Cactaceae: structure, distribution and implications for the evolution of lignin diversity, The Plant Journal, 2013, 73(2):201-211, doi: 10.1111/tpj.12012

Chemiczna charakterystyka ścian nasion 130 gatunków kaktusów za pomocą tioacidolizy, GC-MS, NMR i mikroskopii. Praca dokumentuje ligninę katechylową, nietypowe polimery z jednostek 5-hydroksyguajakolowych u dawnych Escobaria, typową ligninę G/S oraz przypadki niewykrywalnej ligniny. Porównanie z organami wegetatywnymi wskazuje na swoistość chemii ścian nasion i prowadzi do hipotez regulacji biosyntezy.

RodzajFizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaCoryphanthaCumariniaEpithelanthaEscobariaMammillariaMelocactusPelecyphora
Artykuł2026

Immature Epithelantha micromeris resemble Epithelantha bokei

Gorelick R., Immature Epithelantha micromeris resemble Epithelantha bokei, Haseltonia, 2026, 33(1):1-7, doi: 10.2985/026.033.0104

Obserwacje Epithelantha micromeris przy Anthony Gap w Teksasie opisują zmianę osłony cierniowej i kształtu wierzchołka w czasie dojrzewania pędu. Artykuł porównuje małe jasne pędy z wyglądem E. bokei, proponuje hipotezę paedomorfii i przedstawia podziemne części okazów oraz obwodowe zwężenia starszych pędów.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieEpithelantha
Artykuł1981

Influence of Freezing Temperatures on a Cactus, Coryphantha vivipara

Nobel P. S., Influence of Freezing Temperatures on a Cactus, Coryphantha vivipara, Oecologia, 1981, 48(2):194-198, doi: 10.1007/BF00347964

Doświadczenia na materiale Coryphantha vivipara var. deserti z Nevady łączą obserwacje temperatury pędu, przeżycia i odzyskiwania wymiany gazowej z analizą tworzenia lodu. Badano zmianę objętości protoplastów, osmotyczne własności soku oraz żywotność komórek po mrozie. Stopniowe obniżanie temperatury utrzymywania roślin zwiększało tolerancję komórek ocenianą przez przyżyciowe barwienie.

Fizjologia i anatomiaRodzajCoryphanthaPelecyphora
Artykuł2018

Growth and Survival of Endemic Cacti under Different Substrate Types and Sun Exposures for Their Optimal Establishment in Northeastern Mexico

Salas Cruz L. R., Foroughbakhch Pournabav R., Díaz Jiménez L., Ngangyo Heya M., Growth and Survival of Endemic Cacti under Different Substrate Types and Sun Exposures for Their Optimal Establishment in Northeastern Mexico, Diversity, 2018, 10(4):121, doi: 10.3390/d10040121

Doświadczenie przeniesienia dwuletnich kaktusów z ośmiu gatunków do warunków terenowych w Linares. Łącznie 208 roślin rozmieszczono w sześciu kombinacjach trzech podłoży i ekspozycji wschodniej lub zachodniej, przy podlewaniu i ochronie siatką. Po 24 tygodniach oceniano przeżywanie i wzrost. Dla Acharagma roseanum, w pracy nazwanego A. roseana subsp. roseana, zgodne wyniki tekstu i ryciny wskazują pełne przeżycie małych prób na zeolicie z torfem od zachodu i na perlicie z torfem od wschodu.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieRodzajAcharagma
Książka2005Wykorzystano fragment

Coryphantha: Cacti of Mexico and Southern USA

[Dicht R. F., Lüthy A. D., Coryphantha: Cacti of Mexico and Southern USA, Springer, Berlin–Heidelberg, 2005, s. VIII + 200, doi: 10.1007/b138100]

Monografia rodzaju z opisami gatunków, kluczami, fotografiami i dokumentacją siedlisk. Omawia rozwój bruzd brodawek, zmienność cierni, korzenie, kwiaty, owoce i nasiona. Zawiera klasyfikację wewnętrzną, analizę dawnych nazw i rozdział o praktyce uprawowej.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaCoryphantha
Artykuł2023

Comparative stem anatomy of three species of Coryphantha (Cactoideae-Cactaceae)

Avila-Escobar J. E., Jiménez-Noriega M. S., De la Rosa-Tilapa A., Comparative stem anatomy of three species of Coryphantha (Cactoideae-Cactaceae), Botanical Sciences, 2023, 101(1):233-242, doi: 10.17129/botsci.3114

Porównanie epidermy, hipodermy, kory, drewna, łyka i perydermy trzech grup materiału: Coryphantha clavata, C. cornifera i C. radians. Dokumentuje położenie aparatów szparkowych, kryształy, jamy śluzowe i elementy przewodzące. Omawia wartość diagnostyczną cech anatomii sukulentowego pędu.

Fizjologia i anatomiaRodzajCoryphantha
Artykuł2016

Variation in the tracheary elements in species of Coryphantha (Cacteae-Cactoideae) with contrasting morphology: the bottleneck model

Terrazas T., Escamilla-Molina R., Vázquez-Sánchez M., Variation in the tracheary elements in species of Coryphantha (Cacteae-Cactoideae) with contrasting morphology: the bottleneck model, Brazilian Journal of Botany, 2016, 39(2):669-678, doi: 10.1007/s40415-016-0249-z

Badanie elementów przewodzących w osi pędu i brodawkach sześciu grup Coryphantha o odmiennej morfologii. Porównuje naczynia, cewki szerokopasmowe i wiązki korowe. Rozpatruje zwężenie naczyń w brodawkach jako model ograniczenia transportu wody i omawia niejednorodność drewna.

Fizjologia i anatomiaRodzajCoryphantha
Artykuł2014

Effect of seed burial in different soils on the germination of three specially protected cactus species

Muro-Pérez G., Jurado E., Flores J., Sánchez-Salas J., Effect of seed burial in different soils on the germination of three specially protected cactus species, The Southwestern Naturalist, 2014, 59(3):344-348, doi: 10.1894/MLA-06.1

Doświadczenie kiełkowania Coryphantha durangensis, Peniocereus greggii i Echinocereus longisetus. Porównuje nasiona na powierzchni i pod warstwą gleby, w podłożu spod meskitu oraz z otwartej przestrzeni. Pokazuje zależność kiełkowania od położenia nasiona i pochodzenia gleby, z różną odpowiedzią gatunków.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieCoryphantha
Artykuł2021

Flower biology of the cactus Coryphantha elephantidens in the tropical dry forest of Central Mexico

Martínez-Peralta C., Martínez-Zavala A., Flower biology of the cactus Coryphantha elephantidens in the tropical dry forest of Central Mexico, Plant Species Biology, 2021, 36(1):102-113, doi: 10.1111/1442-1984.12303

Biologia kwiatów i system rozmnażania Coryphantha elephantidens w suchym lesie tropikalnym Morelos. Łączy fenologię, pomiary kwiatów, obecność pyłku, samopylenie, zapylenie krzyżowe i obserwacje pszczół. Dokumentuje kwiaty funkcjonalnie żeńskie, protandrię, herkogamię i zależność owocowania od obcego pyłku w badanej populacji.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieCoryphantha
Artykuł2024

Bee species perform differently between sexes of a gynodioecious globose cactus

Martínez-Peralta C., Palma-Bahena A., Arroyo-Cosultchi G., Fierros-López H. E., Bee species perform differently between sexes of a gynodioecious globose cactus, Arthropod-Plant Interactions, 2024, 18(5):1111-1122, doi: 10.1007/s11829-024-10101-5

Analiza nagrań pszczół odwiedzających kwiaty żeńskie i obupłciowe Coryphantha elephantidens. Porównuje częstość i czas wizyt oraz kontakt owadów ze znamieniem i pylnikami. Omawia zachowanie rodzimych pszczół i pszczoły miodnej oraz potencjalne znaczenie odwiedzin dla transferu pyłku.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieCoryphantha
Artykuł2015

A highly efficient in vitro propagation protocol for elephant tusk cactus: Coryphantha elephantidens (Lem.) Lem.

Bhau B. S., Wakhlu A. K., A highly efficient in vitro propagation protocol for elephant tusk cactus: Coryphantha elephantidens (Lem.) Lem., Journal of Genetic Engineering and Biotechnology, 2015, 13(2):215-219, doi: 10.1016/j.jgeb.2015.07.003

Porównanie namnażania pędów Coryphantha elephantidens z czterech typów eksplantatów na pożywce MS z cytokininami. Analizuje wpływ cięcia, BAP, kinetyny i źródła węgla. Opisuje ukorzenianie oraz aklimatyzację rozmnożonych roślin i przedstawia laboratoryjny protokół rozmnażania wegetatywnego.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaCoryphantha
Artykuł2016

Variación morfológica de Coryphantha (Cactaceae): un enfoque multivariado

Vázquez-Benítez B., Arias S., Cervantes-Sandoval A., Variación morfológica de Coryphantha (Cactaceae): un enfoque multivariado, Acta Botanica Mexicana, 2016, 116:21-47, doi: 10.21829/abm116.2016.1117

Porównanie morfologii 48 taksonów historycznie ujmowanych w Coryphantha. Łączy pomiary roślin terenowych i zielnikowych z analizami wielowymiarowymi, wskazując użyteczne cechy brodawek, cierni i organów rozrodczych. Omawia zmienność związaną z rozwojem i siedliskiem oraz granice kompleksów gatunkowych.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieCoryphantha
Artykuł2025

Do nurse plants enhance cactus survival under global warming? Experimental evidence from Coryphantha maiz-tablasensis, a threatened species

Guerra-Coss F. A., Flores J., Aragón-Gastelum J. L., Badano E. I., Ramírez-Tobías H. M., Do nurse plants enhance cactus survival under global warming? Experimental evidence from Coryphantha maiz-tablasensis, a threatened species, Journal of Arid Environments, 2025, 231:105461, doi: 10.1016/j.jaridenv.2025.105461

Terenowy eksperyment ocieplenia pięcioletnich roślin Coryphantha maiz-tablasensis wyhodowanych z nasion. Porównuje przeżycie pod koronami Neltuma laevigata i na otwartej przestrzeni oraz rejestruje temperaturę, światło, opad i wilgotność gleby. Pokazuje wpływ mikrosiedliska na odpowiedź młodych roślin w jednym sezonie.

WystępowanieFizjologia i anatomiaCoryphantha
Artykuł2013

Geographic distribution and taxonomic circumscription of populations within Coryphantha section Robustispina (Cactaceae)

Baker M. A., Butterworth C. A., Geographic distribution and taxonomic circumscription of populations within Coryphantha section Robustispina (Cactaceae), American Journal of Botany, 2013, 100(5):984-997, doi: 10.3732/ajb.1200619

Porównanie morfologii pędów i kwiatów oraz dziesięciu markerów mikrosatelitarnych w populacjach Coryphantha robustispina, z C. poselgeriana jako grupą porównawczą. Wyniki dokumentują geograficzne zróżnicowanie i wspierają trzy podgatunki w ujęciu autorów. Praca zawiera opisy siedlisk i dyskusję granic taksonomicznych.

RodzajWystępowanieCoryphantha
Artykuł2011

Demographic consequences of chronic anthropogenic disturbance on three populations of the endangered globose cactus Coryphantha werdermannii

Portilla-Alonso R. M., Martorell C., Demographic consequences of chronic anthropogenic disturbance on three populations of the endangered globose cactus Coryphantha werdermannii, Journal of Arid Environments, 2011, 75(6):509-515, doi: 10.1016/j.jaridenv.2011.01.015

Porównanie trzech populacji Coryphantha werdermannii w Cuatro Ciénegas, różniących się przewlekłą presją człowieka. Obserwacje wzrostu, przeżycia, rozrodu i pojawu siewek wykorzystano w modelach macierzowych. Praca pokazuje różne skutki zaburzeń dla małych i dużych roślin oraz wrażliwość modelu na założenia o rekrutacji.

WystępowanieFizjologia i anatomiaCoryphantha
Artykuł2015

Assessing the importance of multiple threats to an endangered globose cactus in Mexico: Cattle grazing, looting and climate change

Martorell C., Montañana D. M., Ureta C., Mandujano M. C., Assessing the importance of multiple threats to an endangered globose cactus in Mexico: Cattle grazing, looting and climate change, Biological Conservation, 2015, 181:73-81, doi: 10.1016/j.biocon.2014.10.035

Łączy zagęszczenie i reprodukcję Coryphantha werdermannii z modelami demografii oraz projekcjami niszy klimatycznej. Analizuje wypas, presję człowieka, pozyskiwanie roślin i klimat. Podkreśla rolę trwałości dorosłych oraz różnice między lokalnym zagęszczeniem, tempem wzrostu populacji i potencjalnym obszarem występowania.

WystępowanieFizjologia i anatomiaCoryphantha
Artykuł2022

Remarkably rapid, recent diversification of Cochemiea and Mammillaria in the Baja California, Mexico region

Breslin P. B., Wojciechowski M. F., Majure L. C., Remarkably rapid, recent diversification of Cochemiea and Mammillaria in the Baja California, Mexico region, American Journal of Botany, 2022, 109(9):1472-1487, doi: 10.1002/ajb2.16048

Analiza czasowa filogenezy plastydowej oraz rekonstrukcja historycznych zasięgów kaktusów kladu mammilloidowego w regionie Baja California. Autorzy porównują modele tempa dywersyfikacji i testują zależność wyników od haczykowatych cierni. Wskazują na młode rozdziały wielu linii regionalnych i złożoną historię przemieszczania między półwyspem, wyspami i lądem stałym. Tempo oraz powiązania cech mają charakter oszacowań zależnych od modelu.

RodzajWystępowanieCochemieaCoryphanthaMammillaria
Artykuł2020

A new species of Cochemiea (Cactaceae, Cacteae) from Sinaloa, Mexico

García Morales L. J., González González R., García Jiménez J., Iamonico D., A new species of Cochemiea (Cactaceae, Cacteae) from Sinaloa, Mexico, Acta Botanica Mexicana, 2020, (127):e1626, doi: 10.21829/abm127.2020.1626

Protolog Cochemiea thomasii z gminy Cosalá w Sinaloa, oparty na badaniach terenowych z 2018 i 2019 r., materiale zielnikowym i obserwacjach nasion w mikroskopie skaningowym. Zawiera opis zwisających pędów, prostych cierni, czerwonych kwiatów, bocznie pękających owoców i nasion. Porównuje gatunek z C. halei, dokumentuje skalne siedlisko w lesie zrzucającym liście i przedstawia klucz do sześciu gatunków w ówczesnym wąskim ujęciu rodzaju.

RodzajWystępowanieCochemiea
Artykuł2020

Projected climate change threatens significant range contraction of Cochemiea halei (Cactaceae), an island endemic, serpentine-adapted plant species at risk of extinction

Breslin P. B., Wojciechowski M. F., Albuquerque F., Projected climate change threatens significant range contraction of Cochemiea halei (Cactaceae), an island endemic, serpentine-adapted plant species at risk of extinction, Ecology and Evolution, 2020, 10(23):13211-13224, doi: 10.1002/ece3.6914

Badanie rozmieszczenia Cochemiea halei w archipelagu Magdalena na zachodnim wybrzeżu Baja California Sur. Zebrane obserwacje terenowe połączono z czterema zmiennymi klimatycznymi oraz mapą dwóch kategorii podłoża. Modele obecnej przydatności siedlisk przeniesiono na cztery scenariusze RCP dla horyzontów 2050 i 2070. Praca pozwala rozdzielić fakultatywny związek z podłożem ultramaficznym, prognozowane straty obecnie odpowiednich obszarów i pojawianie się potencjalnie odpowiednich nowych obszarów.

WystępowanieCochemiea
Materiał archiwalnyb.d.y

Tabela Cochemiea / Mammillaria

[Autor nieustalony, Tabela Cochemiea / Mammillaria, b.d.y]

Tabela z prywatnego archiwum Konrada Szychowskiego zestawia nazwy Cochemiea i Mammillaria. Dokumentuje historyczne ujęcie klasyfikacji.

Rodzaj
Artykuł1959

El género Cochemiea

Lindsay G., El género Cochemiea, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 1959, 4(4):75-81

Historyczny przegląd opisuje Cochemiea na Półwyspie Kalifornijskim i pobliskich wyspach. Zestawia cechy morfologiczne roślin oraz ich rozmieszczenie w ówczesnym ujęciu rodzaju.

RodzajCochemiea
Artykuł2018

Pollination system of two endemic Bolivian cacti: Harrisia tetracantha and Neoraimondia herzogiana

Arzabe A., Aguirre L. F., Baldelomar M., Pollination system of two endemic Bolivian cacti: Harrisia tetracantha and Neoraimondia herzogiana, Bradleya, 2018, 36:178-188, doi: 10.25223/brad.n36.2018.a13

Porównanie owocowania kwiatów osłoniętych i swobodnie dostępnych dla zwierząt w dwóch populacjach boliwijskich kaktusów. Obejmuje budowę kwiatów, czas otwarcia i kontakty odwiedzających z organami rozrodczymi.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieHarrisiaNeoraimondia
Artykuł2020

Ampliación de la distribución norte de Neoraimondia arequipensis subsp. gigantea (Werd. & Backeberg) Ostolaza

Alfaro Aguilera R., Robles Ruiz C., Serna Cruz J., Alvarado Serna Y., Mogollón Sandoval C., Robles Pineda A., Sánchez Suárez H., Ostolaza Nano C., Ampliación de la distribución norte de Neoraimondia arequipensis subsp. gigantea (Werd. & Backeberg) Ostolaza, Revista peruana de biología, 2020, 27(4):537-542, doi: 10.15381/rpb.v27i4.19203

Dokumentacja stanowisk Neoraimondia arequipensis w regionie Tumbes. Oznaczenie oparto na morfologii 70 roślin, okazie zielnikowym i porównaniu sekwencji matK z trzech próbek.

WystępowanieRodzajNeoraimondia
Artykuł2020

Optimization of the flocculating capacity of natural coagulants in water treatment

Choque-Quispe D., Ligarda-Samanez C. A., Ramos-Pacheco B. S., Solano-Reynoso A. M., Choque-Quispe Y., Peralta-Guevara D. E., Quispe-Quispe Y., Optimization of the flocculating capacity of natural coagulants in water treatment, DYNA, 2020, 87(212):90-95, doi: 10.15446/dyna.v87n212.80467

Ekstrakty z trzech kaktusów porównano w modelowej zawiesinie kaolinu. Praca podaje zmętnienie, wskaźnik flokulacji, pH, przewodnictwo i biologiczne zapotrzebowanie tlenu oraz przewidywania regresji dla dobranych dawek.

Biotechnologia i zastosowaniaEchinopsisNeoraimondiaOpuntia
Artykuł2004

Samaipaticereus corroanus Cardenas

McBrian S., Samaipaticereus corroanus Cardenas, Kaktusy i Inne, 2004, (2):20-21

Artykuł przedstawia Samaipaticereus corroanus z Boliwii. Opisuje kolumnowy pokrój i budowę pędu, w tym podporową rolę drewna.

RodzajSamaipaticereus
Artykuł2018

A distinctive new species of Thelocactus (Cactaceae) from Oaxaca, Mexico

Davis T. J., Hernández H. M., Starr G. D., Gómez-Hinostrosa C., A distinctive new species of Thelocactus (Cactaceae) from Oaxaca, Mexico, Phytotaxa, 2018, 361(1):115-122, doi: 10.11646/phytotaxa.361.1.10

Protolog Thelocactus tepelmemensis oparty na pomiarach 20 roślin, okazach zielnikowych i mikroskopii nasion. Podaje cechy diagnostyczne, stanowiska na wapiennych ścianach kanionu i porównanie z Thelocactus leucacanthus.

RodzajWystępowanieFizjologia i anatomiaThelocactus
Artykuł2022

Neotype of Echinocactus fossulatus (Cactaceae) and the first register of Thelocactus hexaedrophorus in Aguascalientes, Mexico

Sandoval-Ortega M. H., Villalobos-Juárez I., Carrillo-Martínez D. A., Martínez-Calderón V. M., Neotype of Echinocactus fossulatus (Cactaceae) and the first register of Thelocactus hexaedrophorus in Aguascalientes, Mexico, Journal of the Botanical Research Institute of Texas, 2022, 16(1):47-51, doi: 10.17348/jbrit.v16.i1.1219

Ustanowienie neotypu historycznej nazwy Echinocactus fossulatus i pierwsze udokumentowane stanowisko Thelocactus hexaedrophorus w Aguascalientes. Obejmuje opis rośliny, okaz zielnikowy i charakterystykę stanowiska.

RodzajWystępowanieThelocactus
Artykuł2021

Biología reproductiva de Thelocactus leucacanthus ssp. schmollii (Cactaceae), un cactus microendémico de Querétaro, México

Delgado-Ramírez V., Camacho-Velázquez A., Vázquez-Santana S., Biología reproductiva de Thelocactus leucacanthus ssp. schmollii (Cactaceae), un cactus microendémico de Querétaro, México, Botanical Sciences, 2021, 99(4):791-806, doi: 10.17129/botsci.2798

Anatomia kwiatu, rozdzielenie faz męskiej i żeńskiej, pięć prób zapylenia oraz obserwacje odwiedzających jedną populację w Querétaro. Ręczne zapylenie obcym pyłkiem i swobodnie dostępne kwiaty wydały owoce, próby samozapylenia i apomiksji nie dały owoców.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieThelocactus
Artykuł2020

Pollen morphological investigations of family Cactaceae and its taxonomic implication by light microscopy and scanning electron microscopy

Majeed S., Zafar M., Ahmad M., Kilic O., Sultana S., Raza J., Yaseen G., Gul H., Mir S., Lubna, Jabeen M., Pollen morphological investigations of family Cactaceae and its taxonomic implication by light microscopy and scanning electron microscopy, Microscopy Research and Technique, 2020, 83(7):767-777, doi: 10.1002/jemt.23467

Porównanie morfologii pyłku ośmiu gatunków kaktusów w mikroskopie świetlnym i skaningowym. Materiał Thelocactus setispinus z Pakistanu ma trzy bruzdy aperturalne i ziarnistą, perforowaną powierzchnię egzyny.

Fizjologia i anatomiaRodzajAstrophytumCylindropuntiaEchinocereusEchinopsisMammillariaOpuntiaThelocactus
Artykuł2023

A new hybrid species of Stenocactus (Cactaceae) from the Bajío region, Mexico

González-Zamora P., Aquino D., Sánchez D., A new hybrid species of Stenocactus (Cactaceae) from the Bajío region, Mexico, Brittonia, 2023, 75(1):89-102, doi: 10.1007/s12228-022-09733-9

Opis Stenocactus × irregularis i analiza morfometryczna 132 dorosłych roślin mieszańca oraz proponowanych rodziców. Praca przedstawia cechy żeber, podziemnego pędu, kwiatów i nasion oraz próbę kiełkowania.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieStenocactus
Artykuł2015

Growth and ecophysiology of succulent seedlings under the protection of nurse plants in the Southern Chihuahuan Desert

Pérez-Sánchez R. M., Flores J., Jurado E., González-Salvatierra C., Growth and ecophysiology of succulent seedlings under the protection of nurse plants in the Southern Chihuahuan Desert, Ecosphere, 2015, 6(3):36, doi: 10.1890/ES14-00408.1

Wzrost, stosunki wodne i fluorescencja chlorofilu młodych sukulentów pod koronami meskitów oraz na otwartej powierzchni. Dla Stenocactus coptonogonus porównano efektywność fotosystemu II, transport elektronów, przyrost masy i uwodnienie tkanek.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieEchinocactusFerocactusMyrtillocactusStenocactus
Artykuł2017b

Seedling survival of three endemic and threatened Mexican cacti under induced climate change

Aragón-Gastélum J. L., Badano E., Yáñez-Espinosa L., Ramírez-Tobías H. M., Rodas-Ortiz J. P., González-Salvatierra C., Flores J., Seedling survival of three endemic and threatened Mexican cacti under induced climate change, Plant Species Biology, 2017, 32(1):92-99, doi: 10.1111/1442-1984.12120

Terenowy eksperyment z otwartymi komorami ocieplającymi i dwuletnimi siewkami trzech kaktusów. Porównano mikroklimat, przeżycie oraz fluorescencję chlorofilu przy zwiększonej temperaturze i obniżonej wilgotności powietrza.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieEchinocactusFerocactusStenocactus
Artykuł1998

Micropropagation of 21 species of Mexican cacti by axillary proliferation

Pérez Molphe Balch E., Pérez Reyes M. E., Villalobos Amador E., Meza Rangel E., Morones Ruiz L. R., Lizalde Viramontes H. J., Micropropagation of 21 species of Mexican cacti by axillary proliferation, In Vitro Cellular & Developmental Biology – Plant, 1998, 34(2):131-135, doi: 10.1007/BF02822777

Proliferacja pąków areolowych na pożywkach z cytokininami, ukorzenianie i aklimatyzacja materiału 21 kaktusów. Dla Stenocactus coptonogonus podano liczbę pędów na eksplantat, częstość ukorzenienia i przeżycie po przeniesieniu do podłoża.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaAstrophytumCephalocereusCoryphanthaEchinocactusEchinocereusFerocactusMammillariaStenocactus
Artykuł2022

Effect of Gerstaeckeria bifasciata (Gerstaecker, 1860) (Coleoptera: Curculionidae: Cryptorhynchinae) Herbivory on a Globose Cactus in Guanajuato, Mexico

Segura-Venegas D., Jiménez-Sierra C. L., Effect of Gerstaeckeria bifasciata (Gerstaecker, 1860) (Coleoptera: Curculionidae: Cryptorhynchinae) Herbivory on a Globose Cactus in Guanajuato, Mexico, The Coleopterists Bulletin, 2022, 76(1):95-100, doi: 10.1649/0010-065X-76.1.95

Uszkodzenia żeber i kwiatów Stenocactus obvallatus przez dorosłe ryjkowce oraz roczny spis badanej populacji w Guanajuato.

Fizjologia i anatomiaStenocactus
Artykuł2018

In vitro propagation of endangered Mammillaria genus (Cactaceae) species and genetic stability assessment using SSR markers

Lázaro-Castellanos J. O., Mata-Rosas M., González D., Arias S., Reverchon F., In vitro propagation of endangered Mammillaria genus (Cactaceae) species and genetic stability assessment using SSR markers, In Vitro Cellular & Developmental Biology - Plant, 2018, 54(5):518-529, doi: 10.1007/s11627-018-9908-z

Badanie opracowuje namnażanie Mammillaria hernandezii, M. dixanthocentron i materiału M. lanata z różnych wycinków pędu i porównuje cztery cytokininy. Obejmuje ukorzenienie, aklimatyzację, kwitnienie oraz trzy cykle namnażania z oceną wybranych markerów SSR. Uzyskano wysokie podobieństwo pędów do materiału wyjściowego, przy wykrytych różnicach w części markerów.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2002

Aspectos sobre la ecología y reproducción de Mammillaria kraehenbuehlii (Krainz) Krainz en la Mixteca de Oaxaca, México

Flores Martínez A., Manzanero Medina G. I., Martínez Hernández G. C., Pacheco Vásquez G. S., Aspectos sobre la ecología y reproducción de Mammillaria kraehenbuehlii (Krainz) Krainz en la Mixteca de Oaxaca, México, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2002, 47(3):57-68

Badanie dotyczy ekologii i rozmnażania Mammillaria kraehenbuehlii w regionie Mixteca w Oaxaca. Przedstawia skaliste mikrosiedliska oraz wyniki obserwacji biologii rozrodu.

Fizjologia i anatomiaRodzajMammillaria
Artykuł2001

Aspectos ecológicos de Mammillaria oteroi Glass & R. Foster en la región mixteca de Oaxaca, México

Martínez D., Flores-Martínez A., López F., Manzanero G., Aspectos ecológicos de Mammillaria oteroi Glass & R. Foster en la región mixteca de Oaxaca, México, Cactáceas y Suculentas Mexicanas, 2001, 46(2):32-39

Badanie opisuje ekologię Mammillaria oteroi w regionie Mixteca w Oaxaca. Obejmuje cechy siedliska i pomiary właściwości gleby, m.in. odczynu, materii organicznej i przewodności.

WystępowanieRodzajMammillaria
Artykuł2019

Phytochemical Profiling of Coryphantha macromeris (Cactaceae) Growing in Greenhouse Conditions Using Ultra-High-Performance Liquid Chromatography–Tandem Mass Spectrometry

Cabañas-García E., Areche C., Jáuregui-Rincón J., Cruz-Sosa F., Pérez-Molphe Balch E., Phytochemical Profiling of Coryphantha macromeris (Cactaceae) Growing in Greenhouse Conditions Using Ultra-High-Performance Liquid Chromatography–Tandem Mass Spectrometry, Molecules, 2019, 24(4):705, doi: 10.3390/molecules24040705

Ekstrakty metanolowe korzeni i części nadziemnych szklarniowej Coryphantha macromeris analizowano metodą UHPLC z detekcją UV i wysokorozdzielczą spektrometrią mas. Rozdzielono 69 sygnałów, z których 60 wstępnie przypisano związkom na podstawie danych spektrometrii i literatury. Profile obu części rośliny częściowo się pokrywały, a wiele przypisań dotyczyło kwasów fenolowych i ich pochodnych.

Biotechnologia i zastosowaniaRodzajCoryphanthaPelecyphora
Artykuł1910

Illustrated Studies in the Genus Opuntia-III

Griffiths D., Illustrated Studies in the Genus Opuntia-III, Missouri Botanical Garden Annual Report, 1910, 21:165-174

Praca zawiera pierwotne opisy dziesięciu opuncji z Teksasu, Nowego Meksyku i Meksyku, oparte na obserwacjach terenowych oraz roślinach rozmnożonych w uprawie. Charakteryzuje pokrój, człony, areole, ciernie, glochidia, kwiaty i owoce oraz wskazuje pochodzenie materiału typowego. Opisy odnotowują zmiany ubarwienia i narastanie struktur areolarnych z wiekiem członów.

RodzajWystępowanieOpuntia
Artykuł2026

Comparative cytogenetics and rDNA organization in Cactaceae: insights from Armatocereus mataranus subsp. ancashensis

Rojas L. G., Garcia-Paitan M., Ciprian-Salcedo G., Siles M., López A., Comparative cytogenetics and rDNA organization in Cactaceae: insights from Armatocereus mataranus subsp. ancashensis, Plant Systematics and Evolution, 2026, 312:48, doi: 10.1007/s00606-026-02028-6

Pierwsze opracowanie cytogenetyczne materiału z Cosma w Áncash, oznaczonego jako Armatocereus mataranus subsp. ancashensis. Obejmuje liczbę chromosomów, rozmieszczenie 5S i 45S rDNA oraz zawartość jądrowego DNA i endopoliploidię w młodych pędach. Materiał należy w ujęciu POWO do A. matucanensis. Dane opisują jedną populację, a fizjologiczne znaczenie endoreduplikacji pozostaje hipotezą.

Fizjologia i anatomiaRodzajArmatocereus
Artykuł2026

Contrasting diurnal and seasonal root water uptake patterns among different plant life forms in a neotropical dry forest

Würzberg L., Homeier J., Coners H., Mundry R., Gonzaga Poma J. A., Windhorst D., Trachte K., Scholz S., Bendix J., Leuschner C., Contrasting diurnal and seasonal root water uptake patterns among different plant life forms in a neotropical dry forest, Trees, 2026, 40:83, doi: 10.1007/s00468-026-02784-5

Siedemnaście miesięcy pomiarów przepływu w korzeniach czterech form życiowych w suchym lesie Laipuna w Ekwadorze. Armatocereus laetus szybko reagował na niewielkie opady i pobierał wodę również za dnia. Czujniki umieszczono na korzeniach o średnicy 2–6 mm. Z powodu luk autorzy analizują najpełniejszy zapis jednego korzenia na gatunek, a wyjaśnienia mechanizmu opierają częściowo na hipotezach.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieArmatocereus
Artykuł2016

Revalidación taxonómica y distribución potencial de Armatocereus brevispinus Madsen (Cactaceae)

Loaiza C. R., Roque Gamarra J., Revalidación taxonómica y distribución potencial de Armatocereus brevispinus Madsen (Cactaceae), Revista Peruana de Biología, 2016, 23(1):35-41, doi: 10.15381/rpb.v23i1.11831

Opis morfologiczny, dane zielnikowe i modelowanie potencjalnego zasięgu materiału traktowanego jako Armatocereus brevispinus. Praca podaje pierwszy zapis z Peru i klucz do czterech gatunków. POWO przyjmuje ten takson w randze A. godingianus subsp. brevispinus, dlatego opis i dane stanowiskowe zachowują swój szczegółowy zakres.

WystępowanieRodzajArmatocereus
Artykuł2005b

Espostoa lanata subsp. roseiflora — czy nowość z Ekwadoru?

Burghardt M., Espostoa lanata subsp. roseiflora — czy nowość z Ekwadoru?, Kaktusy i Inne, 2005, (4):15-20

Autor porównuje różowokwiatowe rośliny Espostoa z Ekwadoru z innymi przedstawicielami rodzaju. Opisuje ich siedliska i cechy morfologiczne, szczególnie budowę kwiatów.

RodzajEspostoa
Artykuł2020

Reporte de dieta del Periquito de Cara Amarilla (Forpus xanthops) en el Bosque Tropical Estacionalmente Seco del Marañón, Perú

Roncal-Rabanal M. R., Chávez Chávez C. A., Sanchez Tello S., Reporte de dieta del Periquito de Cara Amarilla (Forpus xanthops) en el Bosque Tropical Estacionalmente Seco del Marañón, Perú, Revista Peruana de Biología, 2020, 27(2):237-240, doi: 10.15381/rpb.v27i2.17880

Osiem terenowych obserwacji pokarmu Forpus xanthops z lat 2013–2018 w dolinie Marañón. Jedna dokumentuje żerowanie na miąższu i nasionach Armatocereus rauhii, dwie dotyczą owoców Espostoa. Notatka wskazuje wykorzystanie owoców przez papugę, a dalszego losu nasion i skutecznego rozsiewania nie badano.

WystępowanieFizjologia i anatomiaArmatocereusEspostoa
Artykuł2017

A phylogenetic framework for the Hylocereeae (Cactaceae) and implications for the circumscription of the genera

Korotkova N., Borsch T., Arias S., A phylogenetic framework for the Hylocereeae (Cactaceae) and implications for the circumscription of the genera, Phytotaxa, 2017, 327(1):1-46, doi: 10.11646/phytotaxa.327.1.1

Analiza czterech regionów DNA plastydowego obejmuje szeroką próbę Hylocereeae i grup porównawczych. Wyniki uzasadniają zmianę zakresu kilku rodzajów, odrębność Deamia i połączenie dwóch gatunków Pseudoacanthocereus ze Strophocactus wittii. Praca zawiera porównania pędów, korzeni, kwiatów i owoców oraz nowe kombinacje Strophocactus brasiliensis i S. sicariguensis.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieStrophocactus
Artykuł1997

Selenicereus wittii (Cactaceae): an epiphyte adapted to Amazonian Igapó inundation forests

Barthlott W., Porembski S., Kluge M., Hopke J., Schmidt L., Selenicereus wittii (Cactaceae): an epiphyte adapted to Amazonian Igapó inundation forests, Plant Systematics and Evolution, 1997, 206(1–4):175-185, doi: 10.1007/BF00987947

Badanie Strophocactus wittii, opisanego jako Selenicereus wittii, łączy obserwacje z Amazonii, anatomię pędów i nasion, pomiary wymiany gazowej i izotopowego składu węgla oraz analizę zapachu kwiatów. Dokumentuje CAM, komory powietrzne w łupinie i pływalność nasion. Zawisaki wskazano jako potencjalnych zapylaczy na podstawie budowy kwiatu, bez bezpośredniej obserwacji zapylenia. Część uprawowa opisuje trzy klony utrzymywane w szklarniach ogrodów botanicznych.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieRodzajStrophocactus
Artykuł2010

A phylogenetic analysis of Pfeiffera and the reinstatement of Lymanbensonia as an independently evolved lineage of epiphytic Cactaceae within a new tribe Lymanbensonieae

Korotkova N., Zabel L., Quandt D., Barthlott W., A phylogenetic analysis of Pfeiffera and the reinstatement of Lymanbensonia as an independently evolved lineage of epiphytic Cactaceae within a new tribe Lymanbensonieae, Willdenowia, 2010, 40(2):151-172, doi: 10.3372/wi.40.40201

Analizy ośmiu regionów chloroplastowych rozdzielają dawną Pfeiffera na odrębne linie i wskazują pokrewieństwo Lymanbensonia z Calymmanthium. Praca zawiera opisy porównawcze pędów, kwiatów i owoców, klucz do sześciu gatunków Pfeiffera oraz nowe kombinacje nazw. Omawia zmienność Pfeiffera boliviana i odmienny wynik pokrewieństwa P. miyagawae zależnie od sposobu analizy.

Fizjologia i anatomiaRodzajCalymmanthiumLymanbensoniaPfeiffera
Artykuł2011

Nutraceutical properties and toxicity studies of fruits from four Cactaceae species grown in Argentine Northwestern

Zampini I. C., Ordoñez R., Giannini N. P., Blendinger P. G., Isla M. I., Nutraceutical properties and toxicity studies of fruits from four Cactaceae species grown in Argentine Northwestern, Food Research International, 2011, 44(7):2345-2351, doi: 10.1016/j.foodres.2011.03.035

Porównanie dojrzałych owoców czterech epifitycznych kaktusów z argentyńskich Yungas obejmuje skład miąższu, wodne i etanolowe preparaty, dwa modele przeciwutleniające oraz test Amesa z aktywacją S9 i bez niej. Dla Pfeiffera ianthothele dokumentuje jasne owoce, niewykrycie oznaczanych betalain, aktywność wyciągów w testach chemicznych i słabą odpowiedź antymutagenną. Zakres obejmuje modele laboratoryjne, bez oceny działania u ludzi.

Biotechnologia i zastosowaniaFizjologia i anatomiaRodzajLepismiumPfeifferaRhipsalis
Artykuł2002

Phylogenetic relationships in the cactus family (Cactaceae) based on evidence from trnK/matK and trnL–trnF sequences

Nyffeler R., Phylogenetic relationships in the cactus family (Cactaceae) based on evidence from trnK/matK and trnL–trnF sequences, American Journal of Botany, 2002, 89(2):312-326, doi: 10.3732/ajb.89.2.312

Analiza sekwencji chloroplastowych trnK/matK i trnL–trnF porównuje główne linie Cactaceae. Omawia zakres tradycyjnych grup, pozycję Blossfeldia oraz odrębność Castellanosia od Browningia. Rozdzielczość pokrewieństwa części rodzajów pozostaje ograniczona.

RodzajBlossfeldiaCalymmanthiumCastellanosiaCopiapoaLymanbensonia
Artykuł2023b

A taxonomic revision of the genus Leptocereus (Cactaceae) in Haiti and the Dominican Republic

Hoxey P., Gdaniec A., Hernandez J. D., Guzmán M., Corniel W., Culham A., A taxonomic revision of the genus Leptocereus (Cactaceae) in Haiti and the Dominican Republic, Bradleya, 2023, 41:4-80, doi: 10.25223/brad.n41.2023.a3

Rewizja dziewięciu gatunków Hispanioli na podstawie badań terenowych, materiałów zielnikowych oraz budowy nasion i siewek. Obejmuje opisy, siedliska, typy nomenklatoryczne i cztery nowe gatunki. Oznaczenie próbki L. demissus z filogenezy z 2021 r. jest kwestionowane. Rozsiewanie przez Cyclura pozostaje hipotezą, a część cech kwiatowych pochodzi z dawnych diagnoz lub zaschniętych pozostałości.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2020a

Phylogeny and taxonomy of the Antillean endemic genus Leptocereus (Cactaceae) inferred from chloroplast markers and morphological evidence

Barrios D., González-Torres L. R., Arias S., Majure L. C., Phylogeny and taxonomy of the Antillean endemic genus Leptocereus (Cactaceae) inferred from chloroplast markers and morphological evidence, Plant Systematics and Evolution, 2020, 306:63, doi: 10.1007/s00606-020-01693-5

Analiza pięciu markerów plastydowego DNA i 39 cech morfologicznych, uzasadniająca włączenie Dendrocereus do Leptocereus. Rozróżnia linie kubańską, dawny Dendrocereus oraz Hispaniolę i Puerto Rico. Opisuje budowę i zmienność gatunków, przy ograniczonej rozdzielczości wewnątrz linii kubańskiej. Historyczne zakresy gatunków porównano z bieżącym POWO.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2021a

Phylogenetics of Leptocereus (Cactaceae) on Hispaniola: clarifying species limits in the L. weingartianus complex and a new species from the Sierra de Bahoruco

Majure L. C., Encarnación Y., Clase T., Peguero B., Ho K., Barrios D., Phylogenetics of Leptocereus (Cactaceae) on Hispaniola: clarifying species limits in the L. weingartianus complex and a new species from the Sierra de Bahoruco, PhytoKeys, 2021, 172:17-37, doi: 10.3897/phytokeys.172.59497

Filogeneza plastydowa leptocereusów Hispanioli i pierwotny opis L. velozianus. Analizuje materiał zielnikowy, granice gatunków i ich zasięgi. Ujęcie L. weingartianus jest szersze niż w rewizji z 2023 r. Jedyna próbka opisana w filogenezie jako L. demissus została później zakwestionowana, co ogranicza interpretację tej relacji.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2026

Reproductive biology of Leptocereus leonii Britton & Rose, an endemic cactus from seasonally dry tropical forest of western Cuba

Ruiz A., Barrios D., Reproductive biology of Leptocereus leonii Britton & Rose, an endemic cactus from seasonally dry tropical forest of western Cuba, Bradleya, 2026, 44:5-17, doi: 10.25223/brad.n44.2026.a3

Badanie rozrodu Leptocereus leonii w zachodniej Kubie. Pomiary kwiatów i nektaru zestawiono z kontrolowanym zapylaniem oraz obserwacjami nocnych gości. W badanej populacji gatunek był samoniezgodny, owoce powstawały dzięki zapylaniu nocnemu, a jedynym zaobserwowanym zapylaczem był nietoperz Monophyllus redmani.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2025

Thermal Effects on Early Life Stages of Leptocereus (Cactaceae) Species from Cuban Seasonally Dry Tropical Forests

Barrios D., Sánchez J. A., González-Torres L. R., Flores J., Álvarez-Espino R., Thermal Effects on Early Life Stages of Leptocereus (Cactaceae) Species from Cuban Seasonally Dry Tropical Forests, Horticulturae, 2025, 11(12):1541, doi: 10.3390/horticulturae11121541

Kontrolowane kiełkowanie nasion 10 kubańskich taksonów według nazw źródłowych, w świetle i ciemności, przy stałych i dobowo zmiennych temperaturach. Wykazuje ograniczenie kiełkowania w cieple, odzyskiwanie po obniżeniu temperatury i różnice żywotności. Wyniki L. maxonii, L. santamarinae i L. sylvestris pozostają oddzielone jako źródłowe populacje obecnego L. sylvestris. Projekcje dotyczą 2070 r.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Materiał archiwalny1921

Britton i Rose (1921) — Neoabbottia i inne opisy

[Britton N. L., Rose J. N., Britton i Rose (1921) — Neoabbottia i inne opisy, Smithsonian Miscellaneous Collections, 1921]

Fragment opracowania Brittona i Rose’a z 1921 roku zawiera opisy taksonomiczne, w tym Neoabbottia. Kopia jest zachowana w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego.

Rodzaj
Artykuł2015

The role of mucilage in the germination of Leptocereus scopulophilus (Cactaceae) seeds from Pan de Matanzas, Cuba

Barrios D., Flores J., González-Torres L. R., Palmarola A., The role of mucilage in the germination of Leptocereus scopulophilus (Cactaceae) seeds from Pan de Matanzas, Cuba, Botany, 2015, 93:251-255, doi: 10.1139/cjb-2014-0242

Badanie 1500 nasion L. scopulophilus ze śluzem i po umyciu w trzech ekspozycjach szklarniowych. Śluz opóźnił rozpoczęcie kiełkowania, bez zwiększenia jego końcowego udziału. Warunki ekspozycji różniły się światłem i temperaturą. Funkcje związane z przywieraniem nasion i ochroną przed zjadaniem pozostały hipotezami.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2021

Fenología de la especie amenazada Leptocereus scopulophilus (Cactaceae) en un bosque semideciduo de Cuba occidental

Toledo S., Barrios D., García-Beltrán J. A., González-Torres L. R., Fenología de la especie amenazada Leptocereus scopulophilus (Cactaceae) en un bosque semideciduo de Cuba occidental, Acta Botanica Mexicana, 2021, 128:e1701, doi: 10.21829/abm128.2021.1701

Miesięczne obserwacje 50 dorosłych roślin w Pan de Matanzas od stycznia 2016 do grudnia 2018 r. Obejmują pąki, kwiaty, owoce, wzrost i zamieranie odcinków gałęzi. Dostęp światła przez okap był zmienną najczęściej powiązaną z fazami rozwoju. Korelacje i braki danych środowiskowych ograniczają rozstrzygnięcia przyczynowe.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2025Wykorzystano abstrakt

A new species of pink-flowered Leptocereus (Cactaceae) from Cuba

Barrios D., Majure L. C., A new species of pink-flowered Leptocereus (Cactaceae) from Cuba, Phytotaxa, 2025, 722(3):279-288, doi: 10.11646/phytotaxa.722.3.7

Ograniczony odczyt abstraktu pierwotnego opisu L. gonzaleztorresii. Porównano 21 cech z innymi różowokwiatowymi leptocereusami Kuby. Abstrakt podaje zewnętrzne pręciki z niedorozwiniętymi pylnikami i brunatne owoce. Szczegółowych zakresów morfologii i danych siedliskowych nie dodano.

RodzajFizjologia i anatomiaWystępowanieLeptocereus
Artykuł2005

Daily changes in stem thickness and related gas exchange patterns for the hemiepiphytic cactus Hylocereus undatus

Graham E. A., Nobel P. S., Daily changes in stem thickness and related gas exchange patterns for the hemiepiphytic cactus Hylocereus undatus, International Journal of Plant Sciences, 2005, 166(1):13-20, doi: 10.1086/425669

Dobowe zmiany grubości pędu zestawione z transpiracją, pobieraniem CO₂ i doświadczeniami z kwasem abscysynowym.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2019

The highly drought-tolerant pitaya (Hylocereus undatus) is a non-facultative CAM plant under both well-watered and drought conditions

Wang L., Zhang X., Ma Y., Qing Y., Wang H., Huang X., The highly drought-tolerant pitaya (Hylocereus undatus) is a non-facultative CAM plant under both well-watered and drought conditions, Journal of Horticultural Science and Biotechnology, 2019, 94(5):643-652, doi: 10.1080/14620316.2019.1595747

Rytm aparatów szparkowych, metabolitów i enzymów u podlewanej oraz poddanej suszy pitahaya.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2002

High temperatures and net CO2 uptake, growth, and stem damage for the hemiepiphytic cactus Hylocereus undatus

Nobel P. S., De la Barrera E., High temperatures and net CO2 uptake, growth, and stem damage for the hemiepiphytic cactus Hylocereus undatus, Biotropica, 2002, 34(2):225-231, doi: 10.1111/j.1744-7429.2002.tb00533.x

Długotrwała ekspozycja cieplna, dobowa wymiana gazowa, wzrost i martwica pędów Selenicereus undatus.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2020

Regulation of floral bud development and emergence by ambient temperature under a long-day photoperiod in white-fleshed pitaya (Hylocereus undatus)

Chu Y. C., Chang J. C., Regulation of floral bud development and emergence by ambient temperature under a long-day photoperiod in white-fleshed pitaya (Hylocereus undatus), Scientia Horticulturae, 2020, 271:109479, doi: 10.1016/j.scienta.2020.109479

Temperatura i pojawianie się pąków kwiatowych białomiąższowej odmiany ‘VN White’ w czternastogodzinnym dniu.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2007

Pollination biology of the hemiepiphytic cactus Hylocereus undatus in the Tehuacán Valley, Mexico

Valiente-Banuet A., Santos Gally R., Arizmendi M. C., Casas A., Pollination biology of the hemiepiphytic cactus Hylocereus undatus in the Tehuacán Valley, Mexico, Journal of Arid Environments, 2007, 68(1):1-8, doi: 10.1016/j.jaridenv.2006.04.001

Kontrolowane zapylanie i nocni oraz dzienni odwiedzający kwiaty w uprawianej populacji doliny Tehuacán.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2021

Distinguishing three Dragon fruit (Hylocereus spp.) species grown in Andaman and Nicobar Islands of India using morphological, biochemical and molecular traits

Abirami K., Swain S., Baskaran V., Venkatesan K., Sakthivel K., Bommayasamy N., Distinguishing three Dragon fruit (Hylocereus spp.) species grown in Andaman and Nicobar Islands of India using morphological, biochemical and molecular traits, Scientific Reports, 2021, 11(1):2894, doi: 10.1038/s41598-021-81682-x

Porównanie morfologii, składu owoców i markerów DNA czterech genotypów pitahaya.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Artykuł2025

Floral and pollination biology of dragon fruit reveals strategies for enhancing productivity through pollination management and reproductive window extension

Jadhav P., Dhumal S. S., Boraiah K. M., Kate P., Kakade V. D., Basavaraj P. S., Harisha C. B., Halli H. M., Kshirsagar D. B., Patil B. T., Pal K. K., Ranpise S. A., Reddy K. S., Rane J., Pathak H., Floral and pollination biology of dragon fruit reveals strategies for enhancing productivity through pollination management and reproductive window extension, Scientific Reports, 2025, 15(1):37296, doi: 10.1038/s41598-025-21168-2

Badania zgodności pyłku, okna zapylania i fenologii odmian w subtropikalnych warunkach Indii.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Artykuł2022

Global transcriptome dissection of pollen-pistil interactions induced self-incompatibility in dragon fruit (Selenicereus spp.)

Li J. C., Wang Y., Dai H. F., Sun Q., Global transcriptome dissection of pollen-pistil interactions induced self-incompatibility in dragon fruit (Selenicereus spp.), PeerJ, 2022, 10:e14165, doi: 10.7717/peerj.14165

Łagiewki pyłkowe i kandydackie geny związane z samoniezgodnością odmiany ‘Hongshuijing’.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2012

Morphological changes and self-incompatibility breakdown associated with autopolyploidization in Hylocereus species (Cactaceae)

Cohen H., Tel-Zur N., Morphological changes and self-incompatibility breakdown associated with autopolyploidization in Hylocereus species (Cactaceae), Euphytica, 2012, 184(3):345-354, doi: 10.1007/s10681-011-0536-5

Podwojenie chromosomów, zgodność pyłku oraz cechy owoców i nasion w liniach dwóch gatunków pitahaya.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Artykuł2025

Chromosome-level genome assembly of the autotetraploid yellow pitaya provides novel insights into evolution of trait patterning in pitaya species with different ploidy

Zaman Q. U., Raza A., Hui L., Nazir M. F., Garg V., Ikram M., Wang G., Lv W., Khan D., Khokhar A. A., You Z., Chitikineni A., Usman B., Jianpeng C., Yang X., Zuo S., Liu P., Kumar S., Guo M., Zhu Z. X., Dwivedi G., Qin Y. H., Varshney R. K., Wang H. F., Chromosome-level genome assembly of the autotetraploid yellow pitaya provides novel insights into evolution of trait patterning in pitaya species with different ploidy, Genome Biology, 2025, 26(1):234, doi: 10.1186/s13059-025-03695-3

Złożenie genomu Selenicereus megalanthus oraz porównanie chromatyny i kandydatów szlaku betalain.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Artykuł2005

Effect of pollination method on fruit set and fruit characteristics in the vine cactus Selenicereus megalanthus ("yellow pitaya")

Dag A., Mizrahi Y., Effect of pollination method on fruit set and fruit characteristics in the vine cactus Selenicereus megalanthus ("yellow pitaya"), Journal of Horticultural Science and Biotechnology, 2005, 80(5):618-622, doi: 10.1080/14620316.2005.11511987

Samozgodność i skuteczność czterech sposobów zapylania czternastu klonów żółtej pitahaya.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Artykuł2025

Yellow Pitahaya (Selenicereus megalanthus Haw.): The Less Known of the Pitahayas

Valero D., Erazo-Lara A., García-Pastor M. E., Padilla-González P. A., Agulló V., El-Hiali F. B., Serrano M., Yellow Pitahaya (Selenicereus megalanthus Haw.): The Less Known of the Pitahayas, Foods, 2025, 14(2):202, doi: 10.3390/foods14020202

Przegląd biologii owocu, jakości i przechowywania żółtej pitahaya.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Artykuł2021

DNA index and anatomical aspects of the micrografting of dragon fruit on different rootstocks

Moreira R. A., Rodrigues M. A., Magalhães D. S., Pio L. A. S., Santos D. N. D., Guimarães P. H. S., Ramos J. D., Pasqual M., DNA index and anatomical aspects of the micrografting of dragon fruit on different rootstocks, Pesquisa Agropecuaria Brasileira, 2021, 56:e01867, doi: 10.1590/S1678-3921.PAB2021.V56.01867

Mikroszczepienie żółtej pitahaya, połączenia tkanek przewodzących i zawartość DNA w jądrach.

Fizjologia i anatomiaBiotechnologia i zastosowaniaSelenicereus
Zeszyt czasopisma2009c

Kaktologia — zeszyt 3

[Autor nieustalony, Kaktologia — zeszyt 3, Kaktologia, 2009c, nr 3]

Zeszyt z 2009 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Zawiera materiały kolekcjonerskie i historyczne nazewnictwo kaktusów.

Rodzaj
Artykuł2007

The epiphytic cactaceae Hylocereus setaceus (Salm-Dick ex DC.) Ralf Bauer seed germination is controlled by light and temperature

Simão E., Socolowski F., Takaki M., The epiphytic cactaceae Hylocereus setaceus (Salm-Dick ex DC.) Ralf Bauer seed germination is controlled by light and temperature, Brazilian Archives of Biology and Technology, 2007, 50(4):655-662, doi: 10.1590/S1516-89132007000400011

Światło, temperatura i fitochrom w kiełkowaniu nasion Selenicereus setaceus.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2021

Structural performance of a climbing cactus: making the most of softness

Bastola A. K., Soffiatti P., Behl M., Lendlein A., Rowe N. P., Structural performance of a climbing cactus: making the most of softness, Journal of the Royal Society Interface, 2021, 18(178):20210040, doi: 10.1098/rsif.2021.0040

Warstwowa organizacja pędu Selenicereus setaceus, udział miękkich tkanek w zginaniu oraz pomiary reologiczne i próby ściskania.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2020

Mechanical Innovations of a Climbing Cactus: Functional Insights for a New Generation of Growing Robots

Soffiatti P., Rowe N. P., Mechanical Innovations of a Climbing Cactus: Functional Insights for a New Generation of Growing Robots, Frontiers in Robotics and AI, 2020, 7:64, doi: 10.3389/frobt.2020.00064

Pokrój, zmienne przekroje i dwustopniowe przytwierdzanie pnącego kaktusa jako biologiczne modele dla robotyki.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2025

Floral scent emission of Epiphyllum oxypetalum: discovery of its cytosol-localized geraniol biosynthesis

Zhang Y., Zhang Y., Zhang A., Tian Q., Yang B., Wei L., Wu W., Zhu T., Zhou Z., Wang J., Liu Z., Tang W., Xiao H., Liu M., Li T., Sun Q., Floral scent emission of Epiphyllum oxypetalum: discovery of its cytosol-localized geraniol biosynthesis, Horticulture Research, 2025, 12(5):uhaf039, doi: 10.1093/hr/uhaf039

Biochemia emisji zapachu i cytozolowa synteza geraniolu u Epiphyllum oxypetalum.

Fizjologia i anatomiaRodzajEpiphyllum
Artykuł2013

Seedling morphology and development in the epiphytic cactus Epiphyllum phyllanthus (L.) Haw. (Cactaceae: Hylocereeae)

Almeida O. J. G., Paoli A. A. S., Souza L. A., Cota-Sánchez J. H., Seedling morphology and development in the epiphytic cactus Epiphyllum phyllanthus (L.) Haw. (Cactaceae: Hylocereeae), Journal of the Torrey Botanical Society, 2013, 140(2):196-214, doi: 10.3159/TORREY-D-12-00031.1

Morfologia i anatomia siewek Epiphyllum phyllanthus w kolejnych etapach rozwoju.

Fizjologia i anatomiaRodzajEpiphyllum
Artykuł2022

Anatomy and growth of the epiphytic cactus Epiphyllum phyllanthus under different radiation conditions

Chaves M. P. B., Silva B. A. B., Silvério H. F., Ramos F. N., Duarte V. P., Castro E. M., Pereira F. J., Anatomy and growth of the epiphytic cactus Epiphyllum phyllanthus under different radiation conditions, Plant Ecology and Diversity, 2022, 15(1-2):39-49, doi: 10.1080/17550874.2022.2078245

Doświadczenie nad anatomią i wzrostem Epiphyllum phyllanthus w warunkach różnego zacienienia.

Fizjologia i anatomiaRodzajEpiphyllum
Artykuł2010

The germination of seeds of Epiphyllum phyllanthus (L.) Haw. (Cactaceae) is controlled by phytochrome and by nonphytochrome related process

Simão E., Nakamura A. T., Takaki M., The germination of seeds of Epiphyllum phyllanthus (L.) Haw. (Cactaceae) is controlled by phytochrome and by nonphytochrome related process, Biota Neotropica, 2010, 10(1):115-119, doi: 10.1590/S1676-06032010000100011

Wpływ światła, temperatury i stanu fitochromu na kiełkowanie Epiphyllum phyllanthus.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieEpiphyllum
Artykuł2015

Phylogenetic placement and new data on macro and micro morphology of Nopalxochia phyllanthoides (Cactaceae), an endangered species from Mexico

Martínez-González C. R., Alcántara-Ayala O., Luna-Vega I., García-Sandoval R., Phylogenetic placement and new data on macro and micro morphology of Nopalxochia phyllanthoides (Cactaceae), an endangered species from Mexico, Phytotaxa, 2015, 222(4):241-250, doi: 10.11646/phytotaxa.222.4.1

Szczegółowy opis pędów, kwiatów, owoców i mikromorfologii Disocactus phyllanthoides pod dawną nazwą Nopalxochia.

Fizjologia i anatomiaRodzajDisocactus
Artykuł2016

Molecular phylogeny and taxonomy of the genus Disocactus (Cactaceae), based on the DNA sequences of six chloroplast markers

Cruz M. Á., Arias S., Terrazas T., Molecular phylogeny and taxonomy of the genus Disocactus (Cactaceae), based on the DNA sequences of six chloroplast markers, Willdenowia, 2016, 46(1):145-164, doi: 10.3372/wi.46.46112

Filogeneza chloroplastowa i zmiana zakresu Disocactus oraz przeniesienie trzech dawnych gatunków Epiphyllum.

Fizjologia i anatomiaRodzajDisocactus
Artykuł2026

Insights into the genetic bases of differential organ size in cactus flowers: a case study in two contrasting species

Rosas-Reinhold I., Ramírez-Castro C. G., Cervantes C. R., Rodríguez-Alonso G., Piñeyro-Nelson A., Rosas U., Arias S., Insights into the genetic bases of differential organ size in cactus flowers: a case study in two contrasting species, Annals of Botany, 2026, 138(4):1021-1034, doi: 10.1093/aob/mcag046

Porównanie rozwoju komórek i transkryptomów okwiatu Disocactus speciosus i D. eichlamii.

Fizjologia i anatomiaRodzajDisocactus
Artykuł2025

Does germination and early survival in different substrates filter the growing habit among terrestrial, nomadic vine, and epiphytic cacti? A field experiment

Nava-Bernabé P. H., Valencia-Diaz S., Toledo-Hernández V. H., Flores-Palacios A., Does germination and early survival in different substrates filter the growing habit among terrestrial, nomadic vine, and epiphytic cacti? A field experiment, Plant Ecology, 2025, 226(6):633-644, doi: 10.1007/s11258-025-01519-9

Terenowe porównanie kiełkowania i przeżycia siewek pięciu kaktusów na czterech podłożach.

Fizjologia i anatomiaWystępowanieDisocactusMammillariaRhipsalisSelenicereusStenocereus
Artykuł2022

Systematic study and niche differentiation of the genus Aporocactus (Hylocereeae, Cactoideae, Cactaceae)

Rosas-Reinhold I., Sánchez D., Arias S., Systematic study and niche differentiation of the genus Aporocactus (Hylocereeae, Cactoideae, Cactaceae), Botanical Sciences, 2022, 100(2):423-445, doi: 10.17129/botsci.2893

Rewizja dwóch gatunków Aporocactus, filogeneza chloroplastowa i porównanie nisz klimatycznych.

Fizjologia i anatomiaRodzajAporocactus
Artykuł2026

Phylogenetic and morphological evidence reveal two new species of Acanthocereus (Cactaceae) from western Mexico

González-Zamora P., Ruiz-Sánchez E., Carrillo-Reyes P., Sánchez D., Phylogenetic and morphological evidence reveal two new species of Acanthocereus (Cactaceae) from western Mexico, Botany Letters, 2026, 1-13, doi: 10.1080/23818107.2026.2660211

Pierwotne opisy Acanthocereus crypticus i A. veronicae. Porównanie trzech regionów chloroplastowego DNA z morfologią młodych i dorosłych pędów, kwiatów oraz owoców.

RodzajAcanthocereus
Artykuł2018

How do young cacti (seeds and seedlings) from tropical xeric environments cope with extended drought periods?

Aragón L., Lasso E., How do young cacti (seeds and seedlings) from tropical xeric environments cope with extended drought periods?, Journal of Arid Environments, 2018, 154:1-7, doi: 10.1016/j.jaridenv.2018.03.009

Doświadczenie z nasionami i rocznymi siewkami trzech kaktusów z Tatacoa. Potencjał wody ogranicza kiełkowanie, a przeżywanie suszy zależy od jej długości i gatunku.

Fizjologia i anatomiaAcanthocereus
Artykuł2022

Impact of the Cooking Process on Metabolite Profiling of Acanthocereus tetragonus, a Plant Traditionally Consumed in Mexico

Cornejo-Campos J., Gómez-Aguirre Y. A., Velázquez-Martínez J. R., Ramos-Herrera O. J., Chávez-Murillo C. E., Cruz-Sosa F., Areche C., Cabañas-García E., Impact of the Cooking Process on Metabolite Profiling of Acanthocereus tetragonus, a Plant Traditionally Consumed in Mexico, Molecules, 2022, 27(12):3707, doi: 10.3390/molecules27123707

Analiza surowych i gotowanych młodych pędów Acanthocereus tetragonus z Veracruz. Profilowanie UHPLC–MS i chemiczne testy ekstraktów dokumentują wpływ przygotowania żywności na wykrywane metabolity.

Biotechnologia i zastosowaniaAcanthocereus
Artykuł2020Wykorzystano abstrakt

Acanthocereus paradoxus (Cactaceae), a new endemic species from Jalisco, Mexico

González-Zamora P., Carrillo-Reyes P., Sánchez D., Acanthocereus paradoxus (Cactaceae), a new endemic species from Jalisco, Mexico, Phytotaxa, 2020, 470(2):145-154, doi: 10.11646/phytotaxa.470.2.3

Pierwotna diagnoza Acanthocereus paradoxus podkreśla walcowate dorosłe pędy i bardziej żebrowane pędy młode. Dane porównawcze rozwija pełna publikacja z 2026 r.

RodzajAcanthocereus
Artykuł2016

Comparative morphology and anatomy of Backebergia militaris (Echinocereeae–Cactaceae) cephalium

Vázquez-Sánchez M., Terrazas T., Arias S., Comparative morphology and anatomy of Backebergia militaris (Echinocereeae–Cactaceae) cephalium, Plant Systematics and Evolution, 2016, 302(3):245-256, doi: 10.1007/s00606-015-1256-4

Morfologia i anatomia cefalium Mitrocereus militaris, porównanie z gałęzią wegetatywną oraz zmiany związane z kwitnieniem i starzeniem.

Fizjologia i anatomiaRodzajMitrocereus
Artykuł1999

Bat Pollination of Weberocereus tunilla, an Epiphytic Rain Forest Cactus with Functional Flagelliflory

Tschapka M., von Helversen O., Barthlott W., Bat Pollination of Weberocereus tunilla, an Epiphytic Rain Forest Cactus with Functional Flagelliflory, Plant Biology, 1999, 1(5):554-559, doi: 10.1111/j.1438-8677.1999.tb00783.x

Obserwacje nocnych kwiatów, nektaru i nietoperzy odwiedzających Weberocereus tunilla w La Selva w Kostaryce.

Fizjologia i anatomiaRodzajWeberocereus
Artykuł2014

Studies on Mexican Cactaceae. VI. A new species of Weberocereus (Cactaceae) from Oaxaca, Mexico

Gómez-Hinostrosa C., Hernández H. M., Studies on Mexican Cactaceae. VI. A new species of Weberocereus (Cactaceae) from Oaxaca, Mexico, Brittonia, 2014, 66(3):250-255, doi: 10.1007/s12228-014-9327-3

Protolog Selenicereus alliodorus, opublikowanego jako Weberocereus alliodorus. Diagnoza, siedlisko i owoce o zapachu cebuli.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2001

Ultrastructural aspects of the hypanthial epithelium of Selenicereus grandiflorus (L.) Britton & Rose (Cactaceae)

Mosti S., Papini A., Andalò C., Brighigna L., Ultrastructural aspects of the hypanthial epithelium of Selenicereus grandiflorus (L.) Britton & Rose (Cactaceae), Flora, 2001, 196(3):194-203, doi: 10.1016/S0367-2530(17)30041-5

Rozwój komórek wydzielniczych u podstawy rurki kwiatowej Selenicereus grandiflorus. Ultrastruktura, lipidy i przemiany wakuoli.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Artykuł2019

Análisis morfométrico del grupo Selenicereus vagans (Cactaceae: Hylocereeae) con base en la anatomía del tallo

Martínez-Quezada D. M., Sandoval-Zapotitla E., Arias S., Análisis morfométrico del grupo Selenicereus vagans (Cactaceae: Hylocereeae) con base en la anatomía del tallo, Revista Mexicana de Biodiversidad, 2019, 90:1-11, doi: 10.22201/ib.20078706e.2019.90.2924

Porównanie 25 cech anatomicznych pędów czterech gatunków grupy Selenicereus vagans. Różnice skórki, hipodermy i drewna wspierają rozgraniczenie gatunków.

Fizjologia i anatomiaRodzajSelenicereus
Pełny spis z wyszukiwaniem i sortowaniem