Długie człony i rozpoznawanie
Leptocereus rosei wytwarza człony dochodzące do 5 m długości, przy średnicy zaledwie 10–15 mm. Otaczająca roślinność podtrzymuje pędy, które bez podpory zwisają. Lśniąco zielona powierzchnia i 4, rzadziej 5 żeber z prostym lub lekko ząbkowanym brzegiem odróżniają go od silnie falistożebrowego L. velozianus. Areole leżą co 15–20 mm i mają 10–12 cierni długości 12–15 mm. U podstawy mogą pojawiać się 2 krótsze, równoległe ciernie. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 51, 57]
Znane stanowisko
Autorzy rewizji znali gatunek z jednego stanowiska około 15 km na zachód od Azua w Republice Dominikańskiej. Rośnie w sezonowo suchym lesie na nieskalistym podłożu z piasku i gliny. Okazy obserwowane w pobliżu Las Guanábanas znajdowały się na wysokości około 250 m. Dawne zbiory Rose’a z Azua, z 1913 r., przypisano w tej rewizji L. rosei. Poszukiwania nie potwierdziły już roślin na dawnych stanowiskach w pobliżu rozwijającego się miasta. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 51, 57]
Owoc i nasiona
Wierzchołek pędu może tworzyć krótki filcowaty, później drewniejący odcinek kwiatowy. Owoc jest wydłużony, około 55 × 30 mm, jasnozielony i gęsto uzbrojony w ciernie. Około 20 cierni długości 10 mm w każdej areoli może zachodzić na sąsiednie zespoły. Nasiona mierzą około 3,4 × 2,0–2,2 × 1,4 mm. Autorzy rewizji nie przedstawili własnych pomiarów świeżych kwiatów tego gatunku. Ich opis kwiatowy korzysta z dawnego opisu i pozostałości utrzymujących się na owocach. [Hoxey i wsp. 2023b, s. 51, 57]