Dwa gatunki i ich krajobraz
Współczesne ujęcie POWO rozdziela Polaskia chichipe i P. chende. Oba gatunki występują w Meksyku i są związane z suchą roślinnością. W badaniach prowadzonych w rejonie Caltepec w stanie Puebla opisano populacje na podłożu wulkanicznym. Materiał z tych stanowisk dostarcza szczegółowej wiedzy o biologii lokalnych populacji, przy zachowaniu odrębnego zasięgu każdego gatunku. [2-WWW] [Otero-Arnaiz i wsp. 2003] [Ordoñez-Salanueva i wsp. 2017]
U Polaskia chichipe rozgałęzione pędy tworzą koronę, a owoce są zbierane przez miejscową ludność. Pożądane rośliny zachowuje się podczas przygotowania pól i przenosi do ogrodów. Powstaje mozaika dzikich zarośli, roślin pozostawionych w krajobrazie rolniczym i populacji uprawianych. Różne sposoby użytkowania mogą występować blisko siebie, dzięki czemu pyłek przemieszcza się między nimi. [Otero-Arnaiz i wsp. 2003] [Otero-Arnaiz i wsp. 2005]
Rozmnażanie i wczesny rozwój
Kwiaty Polaskia chichipe przyjmują pyłek obcy, a część może wytworzyć owoce także po samozapyleniu. Eksperymenty z odcinaniem dostępu zapylaczy wykazały dominujące znaczenie wizyt dziennych w badanych sezonach. Analiza ojcostwa potwierdziła przewagę zapłodnienia pyłkiem innych roślin oraz połączenie populacji przez przepływ genów. Wyniki dotyczą tego gatunku i badanych układów populacji. [Otero-Arnaiz i wsp. 2003] [Otero-Arnaiz i wsp. 2005]
U Polaskia chende światło pobudza kiełkowanie świeżych nasion. Część nasion pozostaje w glebie przez ponad pięć lat, a ich spoczynek zmienia się w czasie. Pod krzewami osłonowymi siewki pojawiały się liczniej i przeżywały dłużej niż na otwartej powierzchni. Bank nasion oraz przeżywanie młodych roślin tworzą dwa odrębne etapy odnawiania populacji. [Ordoñez-Salanueva i wsp. 2017]
Tkanki i środowisko korzeni
Doświadczenie na siewkach Polaskia chichipe wykazało, że stres osmotyczny zmienia przebieg rozwoju pędu i naczyń drewna. W tkankach częściej obserwowano zapadnięte komórki miękiszu sąsiadujące z komórkami zachowującymi turgor. Odpowiedź zależała od wieku siewek. Wynik opisuje rozwój w pożywce z mannitolem i pozwala oddzielić laboratoryjnie rozpoznaną plastyczność od zaleceń uprawowych dla dorosłych roślin. [Rosas i wsp. 2012]
W systemie milpa-chichipera, którego rodzime płaty roślinności są zdominowane przez Polaskia chichipe, stwierdzono bogate zespoły grzybów mikoryzowych. Skład zespołów zmieniał się z porą roku i sposobem użytkowania gleby. Porównanie dotyczyło próbek glebowych całej mozaiki roślinnej, dlatego opisuje środowisko korzeni w krajobrazie, a nie zestaw grzybów przypisany wyłącznie jednemu kaktusowi. [Jiménez-Martínez i wsp. 2026]