Nazwa i występowanie

POWO przyjmuje nazwę Polaskia chichipe (Rol.-Goss.) Backeb. i podaje rodzimy zasięg w stanach Puebla, Michoacán i Oaxaca. Historyczne kombinacje Cereus chichipe, Lemaireocereus chichipe i Myrtillocactus chichipe odnoszą się do tego samego przyjętego gatunku. Szczegółowe badania reprodukcji prowadzono koło San Luis Atolotitlán, Caltepec i Los Reyes Metzontla w stanie Puebla. [2-WWW] [Otero-Arnaiz i wsp. 2003]

Pokrój i rytm kwitnienia

Opis gatunku w pracy o rozwoju siewek przedstawia roślinę osiągającą 3–5 m, z licznymi rozgałęzieniami, 9–12 żebrami na pędzie i kulistymi czerwonymi owocami. Dane te charakteryzują pokrój dorosłych roślin, a doświadczenie anatomiczne dotyczyło ich młodych siewek. W badanych populacjach doliny Tehuacán kwitnienie zaczynało się w styczniu, a kończyło od marca u roślin dzikich do maja w uprawie. [Rosas i wsp. 2012] [Otero-Arnaiz i wsp. 2003]

Długość otwarcia pojedynczego kwiatu zmieniała się sezonowo, od około 28 godzin zimą do około 13 godzin wiosną. Kwiaty odwiedzały pszczoły i kolibry w dzień oraz zawisakowate nocą. Eksperymentalne udostępnianie kwiatów w wybranej części doby wskazało dominujące znaczenie dnia. W próbach wiosennych dostęp dzienny pozwolił na owocowanie wszystkich badanych kwiatów, a dostęp wyłącznie nocny zakończył się bez owoców. [Otero-Arnaiz i wsp. 2003]

Nasiona i pochodzenie potomstwa

Gatunek wykazuje częściową samozgodność, czyli zdolność części roślin do tworzenia potomstwa po zapyleniu własnym pyłkiem. Analiza mikrosatelitarna potomstwa wykazała jednak około 9% rzeczywistego samozapłodnienia w całej próbie. Większość potomstwa powstawała z udziałem innych roślin. Co najmniej około 27% analizowanych zapłodnień przypisano pyłkowi spoza populacji rośliny matecznej, co dokumentuje łączność genetyczną krajobrazu. [Otero-Arnaiz i wsp. 2003] [Otero-Arnaiz i wsp. 2005]

W doświadczeniu kiełkowania stosowano naprzemiennie 27°C i 12°C oraz 14 godzin światła i 10 godzin ciemności. Po 34 dniach skiełkowało 60,8% nasion z roślin dzikich, 77,2% z populacji zachowywanych na polach i 76,3% z upraw. Dwie ostatnie grupy kiełkowały również szybciej. Wyniki opisują różnice między pochodzeniem partii nasion przy wspólnej procedurze laboratoryjnej. [Otero-Arnaiz i wsp. 2003]

Rozwój tkanek i tradycyjne użytkowanie

W doświadczeniu in vitro mannitol obniżający dostępność wody zmieniał rozwój siewek i początkowo ograniczał liczbę naczyń drewna. W późniejszym terminie różnica liczby naczyń zanikała, a łączna powierzchnia ich przekrojów zależała przede wszystkim od wieku. W miękiszu częściej pojawiały się zapadnięte komórki. Badacze mierzyli budowę tkanek, bez bezpośredniego pomiaru ich przewodnictwa hydraulicznego. [Rosas i wsp. 2012]

W tradycyjnym systemie milpa-chichipera rodzime płaty z udziałem tego kaktusa sąsiadują z uprawami. Porównanie gleby wykazało, że zachowane płaty roślinności utrzymują bogatsze zespoły grzybów mikoryzowych niż pola monokulturowe. Próbki obejmowały całe zbiorowiska roślinne, dlatego wynik dotyczy działania mozaiki siedlisk i użytkowania ziemi. Odrębny artykuł omawia strukturę tego porównania i rozpoznany zakres zależności. [Jiménez-Martínez i wsp. 2026]

Powiązane artykuły

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kaktusy i Inne 2005a]

Synonimy i nazwy w literaturze

Cereus chichipe · Cereus mixtecensis · Lemaireocereus chichipe · Lemaireocereus mixtecensis · Myrtillocactus chichipe [2-WWW]