Kolumnowe gałęzie i jasne pasma
Dawne opisy obu form wskazują na długie, żebrowane pędy oraz areole z wyraźnymi cierniami. Jaśniejsze pasma na zielonej powierzchni zaznaczają początki kolejnych odcinków wzrostu. Kwiaty są znacznie większe niż u Myrtillocactus, a miąższ owocu w opisie kostarykańskiego Lemaireocereus aragonii jest biały. Duże czarne nasiona należą do cech przydatnych przy porównywaniu roślin kwitnących i owocujących. [Britton i Rose 1920]
Pokrewieństwo i zmiany nazewnictwa
Badanie pięciu markerów chloroplastowych umieszczało Marshallocereus w grupie obejmującej także Carnegiea, Lophocereus, Nyctocereus i Pachycereus. Opublikowany abstrakt przedstawia tę grupę jako siostrzaną względem Peniocereus. Aktualne nazewnictwo pozwala połączyć dawne opisy roślin zaliczanych do kilku rodzajów z jednym współczesnym rekordem gatunkowym. [Franco-Estrada i wsp. 2021] [2-WWW]
Obszar występowania
Zasięg rodzaju rozciąga się od południowo-wschodniego Meksyku po Amerykę Środkową. Karta M. aragonii przedstawia zróżnicowanie roślin w tym obszarze i zakres historycznych nazw. [2-WWW]