Pokrój i zakres nazwy
Pędy są cienkie i kruche, a ich wzrost pomiędzy gałęziami krzewów zapewnia podparcie. Obfity organ spichrzowy mieści się pod powierzchnią gruntu. POWO wyróżnia Peniocereus greggii subsp. greggii oraz P. greggii subsp. transmontanus. Badanie kwiatów opublikowane przez Raguso i współpracowników dotyczyło materiału określonego jako odmiana transmontanus, odpowiadająca obecnie randze podgatunku. Doświadczenie z nasionami z Chihuahua nie zawiera takiego oznaczenia niższej rangi. [2-WWW] [Raguso i wsp. 2003] [Loweree-Rivera i wsp. 2026a]
Kwiaty i zapach
W obserwacjach populacji koło Tucson Peniocereus greggii kwitł synchronicznie podczas nielicznych nocy sezonu. Kwiaty otwierały się o zmierzchu, a zawisakowate pobierające nektar kontaktowały się z ich strukturami rozrodczymi. Izolowane kwiaty zapylone własnym pyłkiem zrzucały zawiązki owoców. W zapachu kwiatów rozpoznano osiem związków benzenoidowych, co opisuje chemiczny sygnał towarzyszący nocnemu kwitnieniu. [Raguso i wsp. 2003]
Nasiona z dwóch roczników
W doświadczeniu przeprowadzonym w 2023 roku porównano partie nasion zebrane w 2016 i 2022 roku w San Onofre w stanie Chihuahua. Starsza partia kiełkowała lepiej, a spośród dwóch reżimów cieplnych korzystniejszy był umiarkowany, około 24°C. Naruszanie łupiny kwasem siarkowym lub nacięciem nie poprawiało wyniku. Interpretacja dojrzewania posprzętnego uwzględnia brak pomiaru początkowej żywotności oraz odrębne pochodzenie obu partii. Wynik dotyczy porównania tych nasion i procedur. [Loweree-Rivera i wsp. 2026a]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Cactáceas y Suculentas Mexicanas 1959]
Synonimy i nazwy w literaturze
Cereus greggii [2-WWW]