Pędy pośród krzewów
Wiotkie rozgałęzienia mają pokrój przypominający pnącze. Pędy łatwo łamią się podczas suchej części roku, dlatego sama wysokość rośliny słabo odzwierciedla jej wiek i historię wzrostu. Podziemne zgrubienia tworzą bardziej rozproszony układ niż duży korzeń Peniocereus greggii. Historyczne nazwy Wilcoxia striata, Neoevansia striata i Peniocereus diguetii są w aktualnym POWO synonimami P. striatus. [Suzán i wsp. 1994] [Raguso i wsp. 2003] [2-WWW]
Rośliny osłonowe w Sonorze
Suzán i współpracownicy badali populacje na pograniczu Arizony i Sonory oraz w rejonie Bahía Kino. Kaktusy były przestrzennie związane z krzewami i drzewami, zwłaszcza Olneya tesota i Larrea tridentata. Stan kaktusów korelował ze stopniem uszkodzenia roślin osłonowych. Jest to dokumentacja terenowej zależności między organizmami. Ochrona samego pędu kaktusa obejmuje więc także otaczającą go strukturę roślinności. [Suzán i wsp. 1994]
Nocne kwiaty i ich odwiedzający
W badanych populacjach kwitnienie odbywało się epizodycznie, często z jednoczesnym otwieraniem kwiatów wielu roślin. Wśród zapylaczy obserwowano Hyles lineata i Manduca quinquemaculata. W późniejszej analizie Raguso i współpracowników nie wykryto zapachu w ograniczonej próbie Peniocereus striatus. Wynik ten opisuje zastosowaną metodę i próbę, podczas gdy starsza charakterystyka ogólna mówiła o słodkim zapachu. Dokładna rola sygnałów wizualnych i chemicznych wymaga zachowania tego rozróżnienia. [Suzán i wsp. 1994] [Raguso i wsp. 2003]
Synonimy i nazwy w literaturze
Cereus diguetii · Cereus striatus · Neoevansia diguetii · Neoevansia striata · Peniocereus diguetii · Wilcoxia diguetii · Wilcoxia striata [2-WWW]