Myrtillocactus schenckii

Budowa rośliny

Dojrzałe rośliny opisywano jako drzewa wysokości 3–5 m, ze stosunkowo grubym pniem i licznymi krótkimi, wzniesionymi gałęziami. Ciemnozielona powierzchnia pędów pomaga odróżnić je od silnie niebieskawych młodych pędów M. geometrizans. Areole leżą blisko siebie i niosą proste ciernie promieniste oraz wyraźny cierń środkowy. Małe, wydłużone owoce zawierają czarne nasiona o urzeźbionej powierzchni. [Britton i Rose 1920]

Występowanie i ochrona

POWO podaje rodzimy zasięg w Meksyku, w stanach Puebla i Oaxaca, oraz w Gwatemali. Gatunek związany jest z sezonowo suchą roślinnością tropikalną. Udostępniona w bazie ocena IUCN ma kategorię LC, czyli najmniejszej troski. [2-WWW]

Kwitnienie i zapylanie

W okolicy San Luis Atolotitlán w stanie Puebla porównano populację dziką, rośliny zachowywane na terenach rolniczych i uprawę w ogrodach. Kwitnienie trwało od września do marca, a jego maksimum różniło się między sposobami użytkowania. Wiosną pojedyncze kwiaty były otwarte przeciętnie około 11 godzin. Część kwiatów w obserwacjach zimowych pozostawała otwarta do następnego dnia, przez około 29 godzin. Ten rytm dotyczy badanego miejsca i sezonu. [Ortíz i wsp. 2010]

Kwiaty odwiedzały między innymi pszczoły Xylocopa mexicanorum, Plebeia mexicana i Apis mellifera. Duże pszczoły Xylocopa często dotykały jednocześnie pylników i znamienia, co umożliwiało przenoszenie pyłku. Kontrolowane zapylanie wskazało na przewagę obcopylności, czyli wykorzystania pyłku innego osobnika. Część kwiatów zawiązywała owoce również po samoczynnym samozapyleniu, szczególnie w populacji ogrodowej. [Ortíz i wsp. 2010]

Dobór roślin przez człowieka

Badania etnobotaniczne w dolinie Tehuacán dokumentują zachowywanie roślin o pożądanych owocach podczas przygotowywania pól oraz przenoszenie fragmentów pędów do ogrodów. W porównanych populacjach uprawa wiązała się z większą masą owoców i ich większą liczbą na gałęziach. Zawartość cukrów nie różniła się istotnie między formami użytkowania. Obserwowany wzorzec odpowiada wczesnemu etapowi udomowienia, w którym selekcja i warunki wzrostu działają równocześnie. [Blancas i wsp. 2009]

Kiełkowanie w warunkach kontrolowanych

W doświadczeniu porównującym cztery gatunki kaktusów M. schenckii kiełkował najwolniej. Test różnych potencjałów wody prowadzono przez 40 dni w temperaturze 25°C i przy 12 godzinach światła na dobę. Nasiona lepiej kiełkowały przy umiarkowanie obniżonym potencjale wody niż przy dwóch pozostałych badanych poziomach. Parametr ten regulowano roztworem polimeru w laboratorium. Wyniki opisują reakcję nasion w ustalonej procedurze i nie wyznaczają częstotliwości podlewania siewek w doniczce. [Guillén i wsp. 2009]

Badania składu owoców

Badanie partii owoców oznaczonych przez autorów jako M. schenckii wykazało betalainy, kwas askorbinowy i związki fenolowe. W porównaniu z analizowanymi partiami M. geometrizans owoce te miały więcej kwasu askorbinowego i mniej skondensowanych tanin. Materiał pochodził z określonych zbiorów, a jego identyfikację autorzy opierali na nieopublikowanych danych markerów AFLP. Zestawienie jest więc charakterystyką badanych partii, z zachowaniem tego zakresu oznaczenia. [Guzmán-Maldonado i wsp. 2010]

Powiązane artykuły