Nazwa i pokrewieństwo
Eriosyce horrida jest aktualną nazwą przyjętą przez POWO dla linii, do której należą również rośliny dawniej określane jako E. curvispina var. tuberisulcata. Rewizja z 2024 roku powiązała jej cechy z odrębną pozycją molekularną. Materiał z Laguna Verde reprezentuje nadmorską część badanego kompleksu [Walter i wsp. 2024] [2-WWW].
Cechy rozpoznawcze
Zielony pęd osiąga około 10–20 cm średnicy. Ma zwykle 14–18 żeber, niekiedy do 20. Grube ciernie są początkowo brunatne i z wiekiem szarzeją. Ciernie promieniste osiągają 1–2 cm, a centralne około 1,5–3 cm. Różnice między podobnymi gatunkami najlepiej oceniać na roślinach o znanym pochodzeniu [Walter i wsp. 2024].
Kwiaty mierzą około 4–5 cm. Listki okwiatu są czerwone lub różowe, stosunkowo szerokie, z wyraźnym ciemnopurpurowym pasem środkowym. Ich szerokość dochodzi do około 1–1,2 cm. W kluczu rewizyjnym cechy okwiatu uzupełniają rozmiary pędu, żeber i areol [Walter i wsp. 2024].
Wybrzeże i przekształcenia siedlisk
Znane stanowiska obejmują niskie wzgórza nadmorskie od obszarów na południe od Valparaíso po Papudo. Rozwój zabudowy i dróg, gospodarka leśna oraz pożary ograniczają siedliska. W 2024 roku autorzy rewizji zaproponowali kategorię zagrożony, EN, przy zasięgu występowania mniejszym niż 5000 km² [Walter i wsp. 2024].
Powiązane artykuły
Synonimy i nazwy w literaturze
Echinocactus horridus · Neoporteria horrida · Eriosyce curvispina var. tuberisulcata · Eriosyce curvispina subsp. tuberisulcata · Echinocactus tuberisulcatus · Hildmannia horrida · Horridocactus horridus · Horridocactus tuberisulcatus · Malacocarpus tuberisulcatus · Neochilenia odoriflora · Neoporteria horrida var. coliguayensis · Neoporteria horrida var. odoriflora · Neoporteria tuberisulcata · Pyrrhocactus coliguayensis · Pyrrhocactus horridus · Pyrrhocactus odoriflorus · Pyrrhocactus tuberisulcatus [2-WWW]
Powiązane karty roślin
Data utworzenia
Ostatnia modyfikacja