Stenocereus beneckei

Występowanie i forma wzrostu

Gatunek występuje w środkowym i południowo-zachodnim Meksyku. W opracowaniu poświęconym jego siewkom wymieniono dolinę Tehuacán-Cuicatlán i depresję Balsas. Autorzy opisują niskie pędy, których wysokość pozostaje poniżej około 1,5 m, oraz pokładający pokrój. Są to cechy odróżniające tę roślinę od wielu wysokich, kandelabrowatych przedstawicieli rodzaju [Ayala-Cordero i wsp. 2006].

Plants of the World Online uznaje nazwę Stenocereus beneckei (C.Ehrenb.) A.Berger & Buxb. za akceptowaną. Historyczne nazwy, takie jak Cereus beneckei i Hertrichocereus beneckei, odnoszą się do tego samego gatunku [2-WWW].

Rozwój metabolizmu siewek

U siewek Stenocereus beneckei rytm metabolizmu kwasowego rozwija się wraz z wiekiem. W doświadczeniu laboratoryjnym obejmującym cztery poziomy potencjału wody w glebie dobowe zmiany kwasowości miareczkowej miały w wieku sześciu i siedmiu miesięcy nieregularny przebieg. U siewek dziewięciomiesięcznych występował już wyraźny rytm z nocnym wzrostem kwasowości, charakterystyczny dla CAM. Wzorzec pojawiał się w każdej z badanych grup wilgotnościowych, a jego rozwój autorzy powiązali przede wszystkim z dojrzewaniem siewki. Dostępność wody wpływała przy tym na wielkość mierzonych zmian kwasowości [Ayala-Cordero i wsp. 2006].

Zasoby nasiona i deficyt wody

Masa nasiona wiązała się ze wzrostem młodych roślin i ich reakcją na długotrwały deficyt wody. Siewki z najmniejszej klasy nasion uwzględnionej w doświadczeniu, o masie od 7,3 do 10,8 mg, rosły najsłabiej. Po trzech miesiącach przy potencjale wody w glebie −3,0 MPa wszystkie siewki z tej klasy obumarły. Przy silnym deficycie wody w hipokotylu i liścieniach obserwowano liczne zapadnięte komórki miękiszu oraz kryształy szczawianu wapnia i ziarna skrobi. Wyniki pokazują związek warunków wodnych, zasobów nasiona i rozwoju tkanek w pierwszym roku życia tego gatunku [Ayala-Cordero i wsp. 2006].

Powiązane artykuły