Owłosienie i owoce
Walcowate odcinki rozgałęziają się przy wierzchołkach, a ich boczne areole niosą długie włoski. Owłosiona jest również dolna część kwiatu i powierzchnia owocu. Białe kwiaty mają dzwonkowaty zarys. Dojrzałe owoce bywają różowe, czerwone lub magentowe. W regionalnej rewizji Minas Gerais ten zestaw cech uznano za szczególnie czytelny sposób rozpoznania gatunku. Rośliny dokumentowano tam zarówno na drzewach, jak i na skałach [Tortorelli i wsp. 2025].
W porównaniu z Rhipsalis floccosa i Rhipsalis teres owoce badanego Rhipsalis pilocarpa były większe i zawierały przeciętnie więcej nasion. To cechy konkretnego materiału z upraw w Londrinie, opisane wraz ze zmiennością pomiarów. Po oczyszczeniu nasion badacze sprawdzili oddzielnie wpływ temperatury i braku światła. Takie postępowanie łączy charakterystykę owocu z warunkami potrzebnymi do rozwoju jego potomstwa [Lone i wsp. 2016].
Światło, temperatura i powrót do kiełkowania
W próbie z 2016 r. korzystne dla kiełkowania były temperatury 15–20 °C. Przy 20 °C w ciemności nasiona nie wykiełkowały przez 30 dni, dlatego światło należy zachować jako warunek siewu badanego materiału. W doświadczeniu z 2026 r. po długiej ekspozycji na 35 °C znaczna część niewykiełkowanych nasion rozpoczynała wzrost po przeniesieniu do 25 °C. Oznacza to przeżycie stresu przez nasiona, a nie potwierdzenie wysokiej tolerancji młodych siewek na stałe 35 °C [Lone i wsp. 2016] [Gonçalo i wsp. 2026].
Powiązane artykuły
Synonimy i nazwy w literaturze
Erythrorhipsalis pilocarpa · Rhipsalis pilocarpa f. minima [2-WWW]
Powiązane karty roślin
Data utworzenia
Ostatnia modyfikacja