Pędy i cechy rozpoznawcze
Zwisające pędy mogą przekraczać metr długości. Ich odcinki są płaskie, cienkie poza wyraźniejszą osią środkową i mają karbowany brzeg. W opisie podano odcinki długości około 15 cm i szerokości 4,5 cm. Areole leżą w zagłębieniach brzegu. Ciemnozielony pęd może czerwienieć podczas niedoboru wody, a młody przyrost również bywa czerwony. Cienkie odcinki przypominają Rhipsalis oblonga, dlatego przy rozpoznaniu ważne są także kwiaty i owoce [Taylor i wsp. 2026a].
Kwiaty mają około 8–10 mm średnicy i zwykle pojawiają się pojedynczo lub po dwa z areoli, rzadziej po trzy. Zewnętrzne listki okwiatu są ciemnoczerwone, a wewnętrzne żółtaworóżowe. Znamię słupka wysuwa się, gdy kwiat pozostaje jeszcze prawie zamknięty. Autorzy opisali tę kolejność jako protogynię, czyli wcześniejsze dojrzewanie części żeńskiej kwiatu. Sama czerwona barwa pozwoliła sformułować przypuszczenie o zapylaniu przez kolibry, lecz protolog nie zawiera obserwacji takiego zapylania [Taylor i wsp. 2026a].
Owocowanie i poznany materiał
Dojrzałe owoce są niemal kuliste, różowomagentowe i mają około 5–6 mm średnicy. W owocu opisanego materiału stwierdzono około 25 czarnych, lśniących nasion. Wszystkie obserwowane kwiaty jednego klonu uprawnego wydały owoce, co autorzy uznali za przesłankę możliwej samopłodności. Rozstrzygnięcie sposobu zapłodnienia wymaga jednak kontrolowanych doświadczeń. Obfite owocowanie tego materiału nie określa jeszcze częstości powstawania siewek w naturze [Taylor i wsp. 2026a].
Stanowisko i status wiedzy
Roślinę znaleziono w 2025 r. na drzewie introdukowanego jackfruita, w wilgotnym lesie na wysokości około 900 m. W chwili publikacji autorzy znali jeden dziki osobnik i zaproponowali kategorię krytycznie zagrożonego gatunku według kryterium D IUCN. Jest to ocena przedstawiona w protologu, odrębna od opublikowanej oceny na globalnej Czerwonej Liście. Na liście akceptowanych gatunków POWO sprawdzonej 21 października 2026 r. nazwa jeszcze nie występowała. Podstawą tej karty jest formalny opis naukowy, bez przypisywania nieistniejącego identyfikatora POWO [Taylor i wsp. 2026a] [2-WWW].
Powiązane artykuły
Powiązane karty roślin
Data utworzenia
Ostatnia modyfikacja