Nyctocereus serpentinus

Budowa pędów

Klasyczny opis podaje pędy dochodzące do około 3 m długości przy średnicy 2–5 cm. Najpierw są wzniesione, a później płożą się lub przewieszają zależnie od dostępnego podparcia. Mają 10–13 niskich, zaokrąglonych żeber. Gęste areole wytwarzają cienkie ciernie o barwie od białej do brunatnawej, często z ciemniejszymi końcami. Smukłość pędów i ich zmieniające się położenie nadają roślinie charakterystyczny przestrzenny pokrój. [Britton i Rose 1920]

Kwiaty i owoce

Kwiaty wyrastają z górnych areol, czasem na końcu pędu. W opisie monograficznym mają 15–19 cm długości i około 8 cm szerokości po otwarciu. Białe wewnętrzne listki okwiatu kontrastują z wydłużoną rurką pokrytą areolami i szczecinkami. Dojrzały owoc jest czerwony, długości około 4 cm, z odpadającymi cierniami. Czarne nasiona są stosunkowo duże i osiągają w tym opisie około 5 mm. [Britton i Rose 1920]

Zasięg i stan ochrony

Rodzime występowanie obejmuje Meksyk, przede wszystkim sezonowo suche środowiska tropikalne. Rośliny poza zasięgiem rodzimym odnotowano także w Afryce Południowej i Australii. W POWO udostępniono ocenę IUCN LC, najmniejszej troski, opublikowaną pod synonimem Peniocereus serpentinus. [2-WWW]

Rozmnażanie przez pobudzanie areol

W badaniu kultur tkankowych wykorzystano fragmenty pędów młodocianych roślin szklarniowych w wieku 2–3 lat. Pąki obecne w areolach pobudzano na pożywce Murashige i Skooga. Spośród badanych wariantów najwięcej nowych pędów uzyskano przy dodatku benzyladeniny w stężeniu 2 mg/l. Nowe pędy powstawały z istniejących pąków, co określa się jako proliferację pachwinową. [Pérez Molphe Balch i wsp. 1998]

W kolejnym etapie najlepsze ukorzenianie w badanym zestawie pożywek uzyskano z dodatkiem kwasu indolilo-3-octowego w stężeniu 0,5 mg/l. Ukorzeniło się 85% pędów. Po czterech tygodniach od przeniesienia do podłoża doniczkowego przeżywało 70% roślin wcześniej ukorzenionych w kulturze. Te odsetki dotyczą kolejnych etapów konkretnego doświadczenia laboratoryjnego. [Pérez Molphe Balch i wsp. 1998]

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kreuzinger 1935]