Pędy i uzbrojenie
Opis terenowy podaje wysokość 5–7 m i pędy o sześciu tępych żebrach. Młode gałęzie pokrywa niebieskawy nalot. Krótkie ciernie promieniste otaczają dłuższy cierń środkowy. W pierwotnym opisie podkreślono silnie sześciokątny przekrój pędów, duże okrągłe areole i szarawe owłosienie widoczne podczas kwitnienia. [Véliz Pérez 2008] [Britton i Rose 1920]
Kwiaty, owoce i historia opisu
Ciemnofioletowe pąki otwierają się w jasne kwiaty. Wewnętrzne listki okwiatu są kremowobiałe i szeroko rozpostarte. Liczne pręciki otaczają jasny słupek, a drobne owoce dojrzewają do barwy winnej czerwieni. Pierwotny opis powstał na podstawie rośliny przesłanej z Gwatemali przez Federico Eichlama w 1909 roku i kwitnącej później w Waszyngtonie. Odrębność od M. geometrizans autorzy wiązali między innymi z większymi, bardziej zielonymi gałęziami i inną budową cierni. [Britton i Rose 1920]
Siedlisko i rytm sezonowy
Opracowanie terenowe z El Progreso opisuje stanowiska w niskim lesie ciernistym zrzucającym liście w porze suchej. W tych populacjach kwitnienie obserwowano w styczniu i lutym, a owocowanie w lutym i marcu. Podane terminy odnoszą się do miejscowych obserwacji. [Véliz Pérez 2008]
Zasięg i ochrona
POWO uznaje ten gatunek i określa jego zasięg rodzimy jako południowo-środkową Gwatemalę. Udostępniona ocena Czerwonej listy IUCN ma kategorię CR, czyli krytycznie zagrożony. Historyczne doniesienia o niewielkiej liczbie znalezionych roślin dokumentują stan rozpoznania w czasie publikacji, a aktualną liczebność populacji ustala się na podstawie nowych inwentaryzacji. [2-WWW]