Nazwa i ujęcie taksonomiczne

Euphorbia bahalita opisali Naidu i Kusom w 2026 roku z Tamil Nadu w południowych Indiach. Epitet pochodzi od sanskryckiego słowa odnoszącego się do zwartego, gęstego pokroju. Karta przedstawia gatunek w ujęciu publikacji oryginalnej. Odrębnego rekordu w POWO nie potwierdzono podczas sprawdzenia 21 października 2026 roku [Naidu i Kusom 2026] [2-WWW].

Zwarty krzew

Roślina osiąga do około 1 m wysokości, silnie się rozgałęzia i tworzy pokładające się gałęzie boczne. Skręcone odcinki mięsistych pędów mają trzy lub cztery krawędzie, 4–8 cm długości i 2,5–3 cm średnicy. Parzyste ciernie mierzą 4–6 mm. Drobne podłużne liście mają około 2 mm długości. Ogólny pokrój jest bardziej zwarty niż u porównywanych roślin E. tortilis [Naidu i Kusom 2026].

Kwiatostany, owoce i nasiona

Cyjacjum jest drobnym kwiatostanem zawierającym zredukowane kwiaty we wspólnej okrywie. U tego gatunku występują cyjacja męskie i obupłciowe, osadzone w osobnych kątach liści. Okrywa zwęża się ku podstawie, a jej szeroko podłużne gruczoły mają barwę od jasnożółtej do zielonej. Trzy szyjki słupka pozostają wolne od nasady. Kwitnienie w opisywanym regionie przypada od kwietnia do czerwca [Naidu i Kusom 2026].

Trójkanciaste torebki mają 4–4,5 mm średnicy, słabo zaznaczone grzbietowe krawędzie i wypukłą górną powierzchnię. Owoce odginają się w dół. Nasiona mają zarys od zbliżonego do czworokątnego po jajowaty i długość nieco ponad 2 mm. Na brązowej powierzchni występują białe smugi. Autorzy opisali także niewielką karunkulę, czyli wyrostek łupiny nasiennej. Te cechy uzupełniają rozpoznanie oparte na krótkich pędach i pokroju [Naidu i Kusom 2026].

Stanowiska i obserwowana liczebność

Gatunek stwierdzono w zaroślach między skałami w okolicy T. Kallupatti w dystrykcie Madurai oraz u podnóża Sankari Hill w dystrykcie Salem. W populacji typowej autorzy odnotowali około 58 osobników. Jest to wynik obserwacji tej populacji. Nie określa całkowitej liczebności gatunku, dla którego publikacja nie proponuje kategorii zagrożenia IUCN [Naidu i Kusom 2026].

Powiązane artykuły

Skręcone pędy i drobne cyjacja. Jak rozpoznaje się indyjskie wilczomlecze sukulentowe

Powiązane karty roślin

Euphorbia sankarensisEuphorbia tortilisEuphorbia tortilis var. mysorensisEuphorbia

Data utworzenia

Ostatnia modyfikacja