Crassula ovata

Nazwa i naturalny zasięg

POWO przyjmuje nazwę Crassula ovata (Mill.) Druce. Crassula argentea i Crassula portulacea należą do jej synonimów. Naturalny zasięg rozciąga się od południowo-wschodniego Mozambiku po południowo-wschodnią część obszaru przylądkowego. W Republice Południowej Afryki roślina występuje między innymi w zaroślach dolinnych i na skalistych zboczach. [2-WWW] [18-WWW]

Liście i kwitnienie

Liście stoją parami naprzeciwlegle, a kolejne pary są obrócone względem siebie. Blaszki są owalne lub eliptyczne i często czerwienieją na brzegach. SANBI opisuje pachnące, jasnoróżowe kwiaty w skupieniach podczas chłodnej części roku w południowoafrykańskim siedlisku. Podaje również zdolność rozmnażania z fragmentów pędów i pojedynczych liści oraz występowanie CAM. [18-WWW]

Anatomia zapasu wody

W szklarniowym porównaniu Jones liście tego gatunku miały najwyższą zawartość wody na jednostkę powierzchni spośród czterech badanych gruboszy. Ich skórka była jednowarstwowa, a aparaty szparkowe występowały po obu stronach blaszki. Hydatody, czyli większe pory związane z zakończeniami wiązek przewodzących, również znajdowały się na obu powierzchniach. Na górnej stronie liścia ich zagęszczenie było największe w badanym zestawie. [Jones 2011]

Badane łodygi były zdrewniałe i okryte perydermą, wtórną tkanką ochronną. Pod nią występowały komórki z chloroplastami. Wynik opisuje budowę materiału doświadczalnego. W tym badaniu nie mierzono wymiany CO₂ pędu ani rzeczywistego pobierania wody przez hydatody. Ilość wody w liściu i obecność określonej tkanki mają więc odrębny zakres dowodowy od pomiaru jej aktywności. [Jones 2011]

Uprawa w pojemniku

RHS zaleca jasne stanowisko pod osłonami i przepuszczalne podłoże dla sukulentów. W okresie wzrostu podlewanie podtrzymuje lekką wilgotność, a zimą jest silnie ograniczane. Sadzonki pędowe i liściowe można przygotowywać wiosną. Klasa H2 w systemie RHS oznacza potrzebę ochrony przed zamarzaniem. [1-WWW]

Zwierzęta domowe

ASPCA klasyfikuje ten gatunek pod synonimem Crassula argentea jako toksyczny dla psów, kotów i koni. Wymienia wymioty, osowiałość i zaburzenia koordynacji. Po podejrzeniu zjedzenia rośliny właściwym kontaktem jest lekarz weterynarii. [28-WWW]

Powiązane artykuły