Agave americana. Rozeta liści
Rozeta mięsistych liści Agave americana. Na brzegach liści widoczne są zęby, a na wierzchołkach ciemne ciernie końcowe.
Ilustracja poglądowa wygenerowana z użyciem AI i przekazana przez autora witryny.
Powiększ planszę ↗Pokrój i kwiatostan
Flora of North America opisuje liście długości 80–200 cm i szerokości 15–25 cm, zielone lub szarozielone. Cierń szczytowy osiąga 2–6 cm. Pęd kwiatostanowy ma 5–9 m, a żółte kwiaty są skupione na jego rozgałęzieniach. Po zapyleniu powstają torebki z nasionami. Są to zakresy opisowe dla gatunku w ujęciu tej flory. [Reveal i Hodgson 2002]
Nazwy i pochodzenie
Plants of the World Online przyjmuje nazwę Agave americana L. i zalicza gatunek do Asparagaceae. W atlasie nazwa główna łączy się z istniejącymi synonimami i taksonami niższej rangi. Rozmieszczenie roślin uprawnych i zadomowionych przedstawia odrębną historię od zasięgu rodzimego. W przeglądzie ekologii agaw opisano wprowadzanie ich do innych części świata oraz możliwość inwazji w środowiskach suchych. [2-WWW] [Eguiarte i wsp. 2021]
Woda, rozwój i pokrewieństwa
Grube liście stanowią długotrwały magazyn wody i zasobów budowanych w czasie wzrostu. U sukulentowych agaw metabolizm CAM wiąże się z nocnym pobieraniem dwutlenku węgla i oszczędniejszą gospodarką wodną. Rozwój wysokiego kwiatostanu oznacza duży nakład zasobów zgromadzonych przez rozetę. W przeglądzie biologii rodzaju powiązano ten wysiłek z rozmiarem kwiatostanu, liczbą kwiatów oraz korzyścią rozrodczą zależną od odwiedzin zapylaczy. Jest to kontekst porównawczy dla biologii agaw. [Eguiarte i wsp. 2021]
W badaniu filogenetycznym z 2020 roku Agave americana znalazła się w jednej z młodszych linii Agave sensu stricto, razem między innymi z Agave deserti i Agave tequilana. W tej grupie przeważały silnie rozgałęzione kwiatostany. Autorzy przedstawili wynik jako rekonstrukcję opartą na określonym zestawie markerów DNA. Jego znaczenie polega na porównaniu rozwoju cech w kilku liniach, przy zachowaniu niepewności części pokrewieństw. [Jiménez-Barron i wsp. 2020]
Uprawa
RHS zaleca pod szkłem jasne, rozproszone światło i standardowe podłoże dla kaktusów. W okresie wzrostu podlewanie jest umiarkowane, zimą podłoże pozostaje niemal suche. Rozmnażanie prowadzi się przez oddzielanie odrostów wiosną lub jesienią. Przy manipulowaniu rośliną rękawice chronią przed cierniami i drażniącym sokiem. [1-WWW]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Anonim b.d.u] [Kaktusy i Inne 2005b]