Nazwa i występowanie
Plants of the World Online przyjmuje Selenicereus setaceus i wiąże go z dawną nazwą Hylocereus setaceus. Naturalny zasięg obejmuje Boliwię, Brazylię, Paragwaj i północno-wschodnią Argentynę. Baza opisuje go jako pnący sukulent sezonowo suchego biomu tropikalnego. [2-WWW]
Nasiona w świetle i cieniu
Simão, Socolowski i Takaki w 2007 r. użyli nasion z owoców trzech roślin w sezonowym lesie półzrzucającym liście koło São Tomás de Aquino w Minas Gerais. Kiełkowanie badano w kontrolowanych temperaturach i warunkach świetlnych. Najkorzystniejszy zakres, z uwzględnieniem odsetka, szybkości i synchronizacji, wynosił 25–30°C. [Simão i wsp. 2007, s. 655–658]
Nasiona reagowały na bardzo małe dawki światła. Kiełkowały także przy widmie odpowiadającym zacienieniu pod koronami. Autorzy wiązali tę odpowiedź z fitochromem, białkiem odbierającym sygnał świetlny. W wariantach ciemnych z tabel odnotowano sporadyczne kiełkowanie, natomiast doświadczenie z zerowym fotoperiodem potwierdziło znaczenie dostępu światła. Przy interpretacji wyników rozdziela się te procedury. [Simão i wsp. 2007, s. 657–660]
Znaczenie dla siewu
Wyniki dla tej populacji wspierają siew z dostępem światła i umiarkowanie ciepłym podłożem. Granice temperatur użytych do badania kiełkowania opisują reakcję nasion, a nie tolerancję dorosłej rośliny. Doświadczenie nie wyznaczało wymaganej intensywności słońca dla starszych okazów ani ich temperatury zimowania. [Simão i wsp. 2007, s. 655–660]
Wzrost i mechanika pędu
W nadmorskim lesie restinga w stanie Rio de Janeiro badano odcinki szukające podpór, pędy wspinające się i starsze osie u podstawy. Ich przekroje przechodziły od skrzydlastych do trójkątnych i okrągłych. Młode odcinki korzystają mechanicznie z kory i osłony zewnętrznej, podczas gdy centralny walec drewna uczestniczy w przenoszeniu innych rodzajów obciążeń. Zmiana organizacji pędu odpowiada zmianie jego położenia i funkcji podczas wzrostu. [Bastola i wsp. 2021, Bastola i wsp. 2021, s. 2–9, Soffiatti i Rowe 2020, Results] [Soffiatti i Rowe 2020, Bastola i wsp. 2021, s. 2–9, Soffiatti i Rowe 2020, Results]
Ciernie i korzenie na podporze
Dojrzałe ciernie działają jak drobne haki skierowane ku podstawie i na boki. Ich kontakt z nierównością może stabilizować pęd od razu. Korzenie przybyszowe powstają w powiązaniu z wewnętrznym walcem drewna, przechodzą przez korę i później wzmacniają zakotwienie. Badanie z 2023 r. rozdzielało wytrzymałość połączeń wewnątrz rośliny od przylegania korzenia do powierzchni drzewa. Jest to ważne przy interpretacji sił zmierzonych w doświadczeniu. [Rowe i wsp. 2023, Rowe i wsp. 2023, sekcje 2.3, 3.1–3.3, 4.2]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Schumann 1890, s. pliku 18]
Synonimy i nazwy w literaturze
Hylocereus setaceus · Cereus setaceus · Mediocactus setaceus [2-WWW]