Przyjęta nazwa
Plants of the World Online przyjmuje Thelocactus tulensis jako odrębny gatunek. W jego synonimice znajdują się Thelocactus santaclarensis i T. matudae. Nazwy te umożliwiają odnalezienie materiału opisanego w starszej literaturze. [2-WWW]
Wąska nisza w porównaniu gatunków
Dla T. tulensis izotermalność miała wagę permutacyjną 54,4%, a opad najwilgotniejszego kwartału 22,6%. Oszacowana szerokość niszy wynosiła 0,020, najniżej wśród dziewięciu badanych gatunków. Wartość opisuje rozkład odpowiednich warunków w tym modelu. Izotermalność jest stosunkiem przeciętnej dobowej amplitudy temperatury do amplitudy rocznej, pomnożonym przez 100. [Mosco 2019, s. 6, tabele 1–2]
Model zbudowano z 117 rekordów występowania oraz dziesięciu zmiennych klimatycznych i topograficznych. Szerokość niszy, oszacowana bezwymiarowym wskaźnikiem Levinsa, wyniosła 0,020. Wagi zmiennych obliczono przez permutowanie danych w modelu Maxent. Wyniki odnoszą się do regionalnego profilu stanowisk; analiza nie badała eksperymentalnie tolerancji pędu na temperaturę ani reakcji na podlewanie. [Mosco 2019, s. 3–6, 10–12]
Powiązane artykuły
Synonimy i nazwy w literaturze
Echinocactus tulensis · Thelocactus buekii subsp. jarmilae · Thelocactus buekii subsp. matudae · Thelocactus krainzianus · Thelocactus leucacanthus f. krainzianus · Thelocactus matudae · Thelocactus nidulans subsp. matudae · Thelocactus santaclarensis · Thelocactus tulensis subsp. huizachensis · Thelocactus tulensis subsp. kupcaki · Thelocactus tulensis subsp. matudae · Thelocactus tulensis subsp. vaskoanus · Thelocactus tulensis var. matudae · Thelocactus vaskoanus [2-WWW]