Nazwa aktualna i materiał lanata
Plants of the World Online przyjmuje Mammillaria supertexta Mart. ex Pfeiff., występującą naturalnie w Puebla i Oaxaca w Meksyku. Mammillaria lanata (Britton & Rose) Orcutt jest w tej bazie synonimem gatunku. W badaniu Lázaro-Castellanos i współautorów z 2018 r. materiał nosił nazwę M. lanata. Wszystkie opisane poniżej wyniki dotyczą tej grupy materiału, zachowanej osobno w doświadczeniu. [2-WWW] [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, POWO, 11 października 2026; Lázaro-Castellanos i wsp., s. 519–521]
Rozwój siewek i tworzenie pędów
Kulturę rozpoczęto z nasion przekazanych przez Ogród Botaniczny UNAM. Materiał określony jako M. lanata osiągał wysokość około 10 mm po sześciu miesiącach. Utrzymywano go na MS z 30 g/l sacharozy i 0,8% agaru, w 25 ± 1°C, przy szesnastogodzinnym dniu i 55 µmol fotonów/m²/s. Po wstępnym namnażaniu uzyskiwano wycinki pędów do właściwego porównania cytokinin. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 519–522]
Boczne wycinki na pożywce z metatopoliną 1,1 µM dawały średnio 17,9 ± 1,0 pędu na eksplantat. W wariancie bez regulatorów powstawało 5,6 ± 0,9 pędu. Najwydajniejszej odpowiedzi towarzyszył kalus na 75,0 ± 4,8% eksplantatów. Pędy tworzyły się przede wszystkim z pobudzonych merystemów pachwinowych. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 522–525, tab. 4]
Ukorzenienie i aklimatyzacja
Na MS bez regulatorów wzrostu autorzy otrzymali 94,6% ukorzenionych pędów po dziesięciu tygodniach. Rośliny około 10 mm wysokości przenoszono do ziemi ogrodowej i pumeksu 1:1. Początkowa wilgotność względna pod osłoną wynosiła 80–90%, a po jej stopniowym zdejmowaniu 50–60%. Podane dla trzech grup przeżycie podczas aklimatyzacji przekraczało 95%. Są to wyniki dla uprzednio ukorzenionych roślin w opisanych warunkach szklarniowych. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 520–521, 524–525]
Po dwudziestu czterech miesiącach w szklarni kwitło 80% opisywanych roślin tej grupy. Miały średnio około 41,2 mm wysokości i 30,7 mm średnicy. Wiek liczono od przeniesienia do szklarni, po wcześniejszych etapach siewu, namnażania i ukorzenienia. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 524–525, ryc. 3]
Potomstwo w kolejnych cyklach kultury
Przez trzy cykle w ciągu dwóch lat porównano materiał wyjściowy i pędy potomne za pomocą ośmiu powtarzalnych markerów SSR. Uzyskano wysokie podobieństwo przy wykrytych różnicach w części markerów. Średni PIC wynosił 0,15, 0,12 i 0,08 w kolejnych cyklach. Ocena obejmowała osiem loci DNA w zachowanej linii materiału lanata, obecnie przypisywanej do M. supertexta. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 525–528, tab. 6; POWO, 11 października 2026] [2-WWW]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kaktologia 2009b, s. pliku 14] [Neciu b.d., s. pliku 1]
Synonimy i nazwy w literaturze
Mammillaria lanata · Neomammillaria lanata · Neomammillaria supertexta · Cactus supertextus · Mammillaria elegans var. lanata · Mammillaria elegans var. supertexta · Mammillaria martinezii · Mammillaria supertexta var. dichotoma · Mammillaria supertexta var. leucostoma [2-WWW]