Nazwa i występowanie
Plants of the World Online przyjmuje Mammillaria dixanthocentron Backeb. ex Mottram. Pierwszą publikacją przyjętej nazwy jest Mammillaria Index z 1980 r. Naturalny zasięg obejmuje Puebla i Oaxaca, a biom określono jako suche zarośla. Do synonimów zaliczono M. dixanthocentron var. rubrispina. Pełne autorstwo nazwy obejmuje Mottrama. [2-WWW]
Namnażanie z wycinków pędu
W pracy Lázaro-Castellanos i współautorów materiał pochodził z nasion Ogrodu Botanicznego UNAM. Siewki uzyskiwały około 10 mm wysokości po ośmiu miesiącach. Po wstępnym namnażaniu dzielono pędy na wycinki wierzchołkowe, podstawowe i boczne. W porównaniu regulatorów boczny wycinek, zawierający zachowane merystemy pachwinowe, miał większą zdolność wytwarzania pędów niż pozostałe typy. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 519–522]
Przy metatopolinie 1,1 µM z bocznych wycinków uzyskano średnio 16,7 ± 0,4 pędu na eksplantat. Kalus towarzyszył temu na 80,0 ± 3,1% wycinków. Bez dodanych regulatorów boczne wycinki dawały średnio 14,2 ± 2,1 pędu. Zachowana w materiale zdolność odrostu była więc znaczna także w wariancie kontrolnym. Wariant o wysokiej wydajności miał zarazem dużą częstość powstawania kalusa. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 522–524, tab. 3]
Ukorzenienie i późniejszy rozwój
Pędy ukorzeniano na pożywce MS bez regulatorów. Autorzy podali 94% ukorzenienia po dwunastu tygodniach. Ukorzenione rośliny przenoszono do mieszaniny ziemi ogrodowej i pumeksu 1:1, początkowo pod osłonę utrzymującą 80–90% wilgotności względnej. Po stopniowej aklimatyzacji przeżycie badanych roślin trzech grup przekraczało 95%. Rozmnażanie i ukorzenienie odbywały się przy 25 ± 1°C i szesnastogodzinnym dniu. Etap szklarniowy opisano w temperaturze około 30°C. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 520–521, 524–525]
Po dwudziestu czterech miesiącach w szklarni kwitło 56% opisywanych roślin M. dixanthocentron, o średniej wysokości około 35 mm i średnicy 32 mm. Ten etap następował po rozwoju siewki, uzyskaniu pędów potomnych i ukorzenieniu. Wynik opisuje konkretną linię i procedurę, a także sposób liczenia wieku po przeniesieniu z kultury. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 524–525, ryc. 2]
Zakres badania stabilności
W trzech kolejnych cyklach namnażania oceniono osiem powtarzalnie amplifikowanych loci SSR. Pędy potomne zachowywały wysokie podobieństwo do materiału wyjściowego, przy różnicach wykrywanych w części markerów. Średni wskaźnik PIC wynosił w kolejnych cyklach 0,10, 0,15 i 0,13. PIC jest bezwymiarowym wskaźnikiem zróżnicowania alleli w badanych markerach. [Lázaro-Castellanos i wsp. 2018, s. 525–528, tab. 6]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kaktologia 2009b, s. pliku 13] [Neciu b.d., s. pliku 1]
Synonimy i nazwy w literaturze
Mammillaria dixanthocentron var. rubrispina [2-WWW]