Epithelantha pulchra

Nazwa i rozmieszczenie

Epithelantha pulchra jest w POWO przyjętym gatunkiem rodzimym w Nuevo León. Opisano go w 2010 r. jako E. pachyrhiza subsp. pulchra, a do rangi gatunku przeniesiono w 2019 r. [2-WWW]

Podłoże i pokrewieństwo

Stanowiska E. pulchra były w badaniu z 2021 r. związane z kasztanoziemami płowymi. Ten sam typ gleby wykazywał związek ze stanowiskami E. spinosior, należącej do drugiej większej linii rodzaju. Środowiskowe podobieństwo nie odpowiadało więc ściśle podziałowi na dwie główne grupy pokrewieństwa. [Aquino i wsp. 2021, s. 4524–4525, ryc. 2–3]

Drzewo z czterech odcinków DNA plastydowego umieszczało E. pulchra razem z E. pachyrhiza, E. greggii i E. polycephala. Wyniki dotyczą materiału rozpoznanego już jako osobny gatunek, dzięki czemu obserwacje siedliskowe zachowują dokładniejszą identyfikację niż wspólne dawne oznaczenie E. pachyrhiza. [Aquino i wsp. 2021, s. 4522–4525, ryc. 2]

Okrągłe areole z licznymi cierniami

Dorosłe rośliny Epithelantha pulchra w rewizji z 2019 r. miały 40–55 cierni w areoli. Areole były okrągłe, o zbliżonej długości i szerokości, a korzenie zgrubiałe. Badanie objęło 15 roślin z trzech stanowisk w Nuevo León. Wysoka liczba cierni wraz z kształtem areoli odróżniała ten materiał od E. pachyrhiza o eliptycznych areolach, pod którą dawniej klasyfikowano go jako subsp. pulchra. [Aquino i wsp. 2019, s. 605, 608, 610–612; ryc. 5J–K]

Nasiona E. pulchra oraz badanego materiału E. pachyrhiza miały podobną nierówną rzeźbę wielokomórkową i rozszerzenia przy regionie hilum. Ich próbki tworzyły jednak dwie silnie wsparte linie plastydowe. E. pulchra była w tej analizie bliższa E. greggii. Zgodność danych o cierniach, areolach i DNA uzasadniała kombinację w randze gatunku opublikowaną w 2019 r. [Aquino i wsp. 2019, s. 607–612; ryc. 3–5]

Powiązane artykuły