Epithelantha polycephala

Nazwa i rozmieszczenie

Epithelantha polycephala jest przyjętym gatunkiem Coahuila, opisanym w 1954 r. (w innych ujęciach E. micromeris var. polycephala, subsp. polycephala albo E. greggii subsp. polycephala). [2-WWW]

Góry i niski poziom opadów

W analizie częstości stanowisk E. polycephala była związana z górami fałdowymi. Roczna suma opadów w siatce klimatycznej należała do niższych w obrębie rodzaju, podobnie jak dla E. greggii. Takie porównanie pokazuje różnicę między środowiskami gatunków, przy przestrzennej skali map około 1 km². [Aquino i wsp. 2021, s. 4524–4527, ryc. 3–4]

Badanie molekularne rozpoznawało większą linię obejmującą E. polycephala, E. greggii, E. pachyrhiza i E. pulchra. Gleba i forma terenu uzupełniały porównanie ewolucyjne: podobne warunki części stanowisk współwystępowały z bliskim pokrewieństwem badanych roślin. [Aquino i wsp. 2021, s. 4522–4527, ryc. 2–4]

Zgrubiałe korzenie i szerokie areole

W kluczu z 2019 r. Epithelantha polycephala miała zgrubiałe korzenie, brązowe ciernie i areole szerokości 0,90–1,80 mm. Zestaw ten odróżniał ją od białociernistej E. pachyrhiza o węższych areolach. Porównanie z E. greggii szczególnie wyraźnie ujawniało różnicę korzeni. Podobieństwo nadziemnych pędów wymagało uwzględnienia tego organu w oznaczaniu. [Aquino i wsp. 2019, s. 608, 610, 612; ryc. 5D–F]

Morfologię badano u 15 dorosłych roślin z trzech stanowisk. Próbki DNA tworzyły silnie wspartą odrębną linię. Nazwa używana w części wcześniejszych opracowań, E. greggii subsp. polycephala, opisywała rośliny uznane w tej rewizji za samodzielny gatunek. Takie ujęcie odpowiada obecnie przyjętej nazwie E. polycephala w POWO. [Aquino i wsp. 2019, s. 605, 607–609, 612; rekord POWO, stan 11 października 2026] [2-WWW]

Powiązane artykuły