Nazwa i rozmieszczenie
Epithelantha greggii jest przyjętym gatunkiem Coahuila w Meksyku. Obecną kombinację opublikowano w 1926 r. (wcześniej i w części późniejszych ujęć E. micromeris var. greggii lub subsp. greggii). Dawne subsp. potosina jest obecnie przyjętym gatunkiem E. potosina. [2-WWW]
Strefy podgórskie i suche środowisko
W analizie map stanowisk E. greggii wykazywała związek ze strefami podgórskimi. Klimat jej stanowisk, podobnie jak E. polycephala, odznaczał się niższą roczną sumą opadów niż środowiska części pozostałych gatunków rodzaju. Dane pochodzą z siatek klimatu i rzeźby terenu, odniesionych do georeferowanych obserwacji. [Aquino i wsp. 2021, s. 4524–4527, ryc. 3–4]
Pokrewieństwo i chemia nasion
Na drzewie uzyskanym z czterech odcinków DNA plastydowego E. greggii należała do większej linii obejmującej także E. pachyrhiza, E. polycephala i E. pulchra. Podział ten przedstawia wynik analizy molekularnej, obejmującej wszystkie dziesięć rozpoznawanych gatunków. [Aquino i wsp. 2021, s. 4522–4525, ryc. 2]
W badaniu ścian nasion Chen i współautorów zarówno E. greggii, jak i E. micromeris nie wykazywały wykrywalnej ligniny w tioacidolizie i NMR. Wynik rozpoznaje chemiczny skład badanych nasion, bez wyznaczania ich zdolności kiełkowania lub odporności na suszę. [Chen i wsp. 2013, s. 203–206]
Smukłe korzenie i zmienność cierni
Wśród 45 dorosłych roślin z dziewięciu stanowisk materiał Epithelantha greggii miał 19–30 cierni w areoli oraz kwiaty długości 12,1–13,6 mm. Areole w kluczu były okrągłe, szerokości 1,15–1,50 mm. Zwykłe smukłe korzenie odróżniały te rośliny od E. polycephala, u której były wyraźnie zgrubiałe. Wielkość i barwę pędu oraz cierni rozpatrywano wspólnie z cechami korzeni i nasion. [Aquino i wsp. 2019, s. 605, 608, 610, 612; tabela 5, ryc. 5D–F]
Rośliny wstępnie oznaczone jako E. densispina i E. rufispina mieściły się w zakresie morfologicznym E. greggii i znalazły się w tej samej linii plastydowej. Rewizja włączyła obie nazwy do E. greggii, zgodnie z ich obecnym traktowaniem w POWO. E. potosina, dawniej podgatunek E. greggii, należała do innej większej linii i została podniesiona do rangi gatunku. [Aquino i wsp. 2019, s. 606, 608, 611–612; synonimy POWO, stan 11 października 2026] [2-WWW]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kaktologia 2009b, s. pliku 8] [Neciu b.d., s. pliku 1]
Synonimy i nazwy w literaturze
Epithelantha micromeris var. greggii · Epithelantha micromeris subsp. greggii · Cactus micromeris var. greggii · Cephalomamillaria greggii · Cephalomamillaria micromeris var. greggii · Epithelantha densispina · Epithelantha micromeris var. densispina · Epithelantha micromeris var. rufispina · Epithelantha rufispina · Mammillaria greggii · Mammillaria micromeris var. greggii [2-WWW]