Budowa i rozpoznawanie
Pęd jest kulisty lub nieco spłaszczony, z dużymi brodawkami i silnie wełnistym wierzchołkiem. Monografia opisuje krótki korzeń palowy z włóknistymi odgałęzieniami i tworzenie rozłogów. Trzy ciernie środkowe są mocne, ciemne w nowym przyroście i wygięte ku pędowi; żaden nie dominuje jako prosty cierń wystający ku przodowi. Dolny jest dłuższy od dwóch bocznych. Kwiaty są duże, kremowożółte. [Dicht i Lüthy 2005, s. 72, 145]
Siedlisko i zmienność
Opisane stanowisko typowe znajduje się w Zacatecas. Monografia wiąże roślinę z gliniastym podłożem równin i łagodnych zboczy, pod niewielkimi krzewami oraz innymi kserofitami. Analiza morfologiczna z 2016 r. także uznała układ trzech przygiętych cierni środkowych za charakterystyczny element rozpoznawczy. [Dicht i Lüthy 2005, s. 72, 145; s. 39] [Vázquez-Benítez i wsp. 2016, s. 72, 145; s. 39]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Neciu b.d., s. pliku 1]