Budowa i rozpoznawanie
Część nadziemna jest pojedyncza lub ma nieliczne odgałęzienia, cienka u podstawy, wyżej cylindryczna lub maczugowata. Brodawki są smukłe i wygięte ku górze; starsze stopniowo wysychają, drewnieją i odpadają. Górne ciernie boczne układają się warstwami, a mocniejszy ciemny cierń środkowy wystaje ku przodowi. Kwiaty są jasnożółte lub pomarańczowożółte. Bardzo długi korzeń palowy może regenerować nowe części nadziemne. [Dicht i Lüthy 2005, s. 169]
Siedlisko i zmienność
Monografia dokumentuje stanowiska w rejonie Entronque Huizache w San Luis Potosí. Rośliny występują na niższych zboczach i szczytach wzgórz z wapiennym żwirem, pośród hechtiów i krzewów. Pierwotnie gatunek opisano w rodzaju Neolloydia; cechy kwiatów, bruzd, owoców i nasion posłużyły do późniejszego włączenia go do Coryphantha. [Dicht i Lüthy 2005, s. 169]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kaktusy i Inne 2005c, s. pliku 25]
Synonimy i nazwy w literaturze
Neolloydia pulleineana [2-WWW]