Coryphantha pseudonickelsiae

Budowa i rozpoznawanie

Pędy są kuliste, pojedyncze lub odrastające, z korzeniami włóknistymi i zieloną skórką. Stożkowate brodawki z czasem stają się bardziej piramidalne. Jasne ciernie boczne rozchodzą się promieniście i częściowo przeplatają. Ciemny cierń środkowy, jeśli jest obecny, wyraźnie wystaje i wygina się w dół. Monografia zaznacza jego późne oraz nierównomierne pojawianie się. Kwiaty są nieduże i żółte. [Dicht i Lüthy 2005, s. 158]

Siedlisko i zmienność

Monografia dokumentuje stanowiska w północno-wschodnim Durango na wzgórzach i zboczach z żwirem lawowym. Starsza nazwa C. indensis była związana z częścią tych populacji. Późniejsza analiza morfologiczna podkreśla odróżnienie grupy od hakowatych form C. delicata i C. hintoniorum. [Dicht i Lüthy 2005, s. 158; s. 39] [Vázquez-Benítez i wsp. 2016, s. 158; s. 39]

Powiązane artykuły