Coryphantha poselgeriana

Budowa i rozpoznawanie

Pęd jest pojedynczy, półkulisty lub krótko cylindryczny, z szaroniebieskozieloną skórką. Bardzo szerokie brodawki mają spłaszczoną górną stronę i głęboką bruzdę, w której występują żółtopomarańczowe gruczoły. Ciernie boczne są mocne, dolne częściowo spłaszczone, a dominujący cierń środkowy prosty. Kwiaty są duże i szerokolejkowate. Młode rośliny mają znacznie bardziej płaskie brodawki, a pełne bruzdy rozwijają się później. [Dicht i Lüthy 2005, s. 46–47]

Siedlisko i zmienność

Monografia dokumentuje stanowiska w Coahuila, San Luis Potosí, Durango i Zacatecas, na słabo porośniętych równinach aluwialnych z piaszczysto-gipsową lub żwirową glebą. Późniejsze badanie morfologii i mikrosatelitów potwierdziło wyraźną odrębność tej grupy od C. robustispina, mimo częściowego nakładania się wartości pojedynczych cech. [Dicht i Lüthy 2005, s. 46–47; s. 985, 994–996] [Baker i Butterworth 2013, s. 46–47; s. 985, 994–996]

Porównanie z Coryphantha robustispina

W analizie Bakera i współautorów z 2013 r. C. poselgeriana tworzyła grupę odróżniającą się od C. robustispina zarówno morfologią, jak i zastosowanymi markerami DNA ISSR. Badanie zestawiało różnice pomiędzy tymi dwoma gatunkami z geograficzną zmiennością wewnątrz C. robustispina. Silniejsze rozdzielenie gatunków towarzyszyło dużemu nakładaniu się cech tradycyjnych podgatunków C. robustispina. [Baker i Butterworth 2013, s. 989–996]

Powiązane artykuły