Budowa i rozpoznawanie
Dla podgatunku nominatywnego monografia opisuje pędy kuliste lub krótkokolumnowe, szerokie u podstawy, z brodawkami zwężającymi się w niemal okrągły przekrój. Główny cierń środkowy kończy się wyraźnym hakiem. Dolne ciernie boczne rozchodzą się promieniście, górne są zebrane w warstwy. Kwiaty są białawożółte, z bardzo jasnym gardłem. Grupa opisana jako subsp. geoffreyi ma mniejsze, spłaszczone pędy i silniejsze tworzenie skupień. [Dicht i Lüthy 2005, s. 154–157]
Siedlisko i zmienność
Podgatunek nominatywny autorzy wiążą z piaszczysto-gliniastymi równinami aluwialnymi o dużej zawartości gipsu w Nuevo León i San Luis Potosí. Dla grupy geoffreyi dokumentują głębsze czerwone gleby łąkowe na większej wysokości, w otoczeniu lasów sosnowych. Takie różnice dotyczą konkretnych grup geograficznych i są zachowane w opisie siedlisk. [Dicht i Lüthy 2005, s. 154–157]