Budowa i rozpoznawanie
Monografia opisuje kolumnowe pędy z cienką szyjką korzeniową, korzeniem palowym i rozłogami. Brodawki są stosunkowo luźno ułożone, wąskie i częściowo kilowate, dzięki czemu żółtopomarańczowe gruczoły pachwin są dobrze widoczne. Ciernie boczne są żółtawobiałe, a środkowe dłuższe i rogowe. Kwiaty są jasnożółte, mniejsze od szerokich kwiatów C. erecta. Rozłogi współtworzą szerokie skupienia smukłych pędów. [Dicht i Lüthy 2005, s. 60–61]
Siedlisko i zmienność
Monografia wskazuje wapienne zbocza i szczyty wzgórz Guanajuato oraz San Luis Potosí. Gatunek jest morfologicznie bliski C. jalpanensis. Autorzy analizy z 2016 r. wykazali duże nakładanie się wymiarów obu grup, opisując różnice jakościowe dotyczące kształtu brodawek, cierni i kwiatów. W aktualnym wykazie nazw oba gatunki pozostają odrębne. [Dicht i Lüthy 2005, s. 60–61; s. 42; zaakceptowane gatunki, 11 października 2026] [Vázquez-Benítez i wsp. 2016, s. 60–61; s. 42; zaakceptowane gatunki, 11 października 2026] [2-WWW]
Powiązane artykuły
Materiały z archiwum autora
Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kaktologia 2009b, s. pliku 7] [Neciu b.d., s. pliku 1]