Coryphantha erecta

Budowa i rozpoznawanie

Pędy są cylindryczne i rozgałęziają się, osiągając w opisach monografii do około 50 cm wysokości przy znacznie mniejszej średnicy. Brodawki są niewielkie, skośnie stożkowate, spłaszczone od góry i gęsto rozmieszczone. Cienkie żółtawe ciernie boczne przeplatają się nad powierzchnią; liczba cierni środkowych jest zmienna i mogą one nie występować. Pachwiny młodych brodawek zawierają białą wełnę oraz brązowawe gruczoły. Kwiaty są szerokie, żółte. [Dicht i Lüthy 2005, s. 61]

Siedlisko i zmienność

Monografia dokumentuje gatunek w Hidalgo, Querétaro, Guanajuato i San Luis Potosí. Występuje na zboczach z wapiennym żwirem, wśród agaw i niezbyt zwartej roślinności drzewiastej. Smukły pęd i drobne, gęste brodawki odróżniają go od grubopędowych, także rozgałęzionych koryfant. [Dicht i Lüthy 2005, s. 61]

Przewodzenie wody w brodawkach

Porównanie anatomii z 2016 r. objęło 2 dorosłe rośliny tego gatunku, zebrane w naturalnych stanowiskach podczas pory deszczowej. W centralnym cylindrze przewodzącym naczynia występowały w tkance bogatej w cewki szerokopasmowe, których ściany mają pierścieniowate lub spiralne zgrubienia. Wiązki dochodzące do brodawek zawierały elementy naczyń o mniejszych średnicach niż elementy w centralnym cylindrze. Autorzy zaproponowali, że takie zwężenie może ograniczać przepływ wody do brodawki. Ocena opierała się na preparatach i wymiarach komórek, bez bezpośrednich pomiarów przepływu. [Terrazas i wsp. 2016, s. 2–8 PDF, tab. 1–2]

Powiązane artykuły