Nazwa i granice gatunku
POWO przyjmuje Aztekium valdezii jako odrębny gatunek. W części starszych opracowań, w tym w wykazie CITES z 2016 r., ujmowano go w obrębie A. ritteri. Jego naturalny zasięg baza umieszcza w środkowej części Nuevo León. [2-WWW]
Cechy opisane w protologu
Rośliny są pojedyncze albo rozgałęziają się u nasady. Kulisty, szarozielony pęd osiąga do 6 cm wysokości i średnicy. W opisie typowym ma do pięciu głównych żeber o zaokrąglonych krawędziach. Brak żeber wtórnych, charakterystycznych dla A. ritteri. Młode areole noszą zwykle trzy papierowate, wygięte ciernie. Kwiaty mają 1,5–2,5 cm średnicy, z białawymi nasadami i różowymi do purpurowych dalszymi częściami listków okwiatu. [Velazco Macías i wsp. 2013]
W diagnozie znaczenie ma także nasienie z wyraźnie rozwiniętym strofiolem, czyli przydatkiem przy okolicy znaczka i mikropyle. Autorzy porównali żywe okazy, materiał zielnikowy oraz powierzchnię nasion w mikroskopie elektronowym. Niewielką liczbę żeber stwierdzali również u roślin kwitnących. [Velazco Macías i wsp. 2013]
Siedlisko opisanej populacji
Protolog przedstawia rośliny ze stromych wąwozów Sierra Madre Oriental, na wysokości 600–700 m. Kwitnienie obserwowano późną wiosną i wczesnym latem. Gatunek nazwano na cześć odkrywcy, Mario Alberta Valdéza Marroquína. [Velazco Macías i wsp. 2013]