Tacinga werneri

Nazwa i cechy pędów

Tacinga werneri (dawniej Opuntia werneri) została przeniesiona do obecnego rodzaju w 2002 r. W materiale z Parku Narodowego Boa Nova opisano ciemnozielone krzewy wysokości około 1,5 m. Płaskie, owalne człony miały 5,7–18,9 cm długości i 5,4–14,9 cm szerokości. Z areoli wyrastało około dziesięciu cierni, zwykle długości 7–37 mm, z pojedynczymi dłuższymi cierniami do 46 mm. [Simões i wsp. 2020] [2-WWW]

Kwiaty i owoce

Kwiaty są dzienne, czerwone, z licznymi pręcikami. W lokalnym materiale florystycznym opisano ich wymiary 22–29 × 6–12 mm. Owoce są jajowate do kulistych, w przybliżeniu 29–32 mm długości i 26–29 mm szerokości. Zielonkawe na początku, przy pełnej dojrzałości stają się białe lub białawe, z różowym wnętrzem. [Simões i wsp. 2020]

Barwa dojrzałych owoców i miąższu odróżnia T. werneri od podobnej T. palmadora, której owoce zachowują odcienie zielone, czerwone lub purpurowe i jasny miąższ. Nasiona T. werneri z Boa Nova były brązowawe, matowe, w przybliżeniu kuliste, o gładkiej powierzchni. Osiągały 2,5–3 mm długości. [Simões i wsp. 2020]

Występowanie i mieszańce

POWO podaje naturalny zasięg w Bahia i północno-wschodnim Minas Gerais. W Boa Nova gatunek stwierdzono w Caatinga, w niewielkiej populacji liczącej około 15 roślin. W szerszych porównaniach występuje jako jeden ze składników roślinności suchych obszarów i skalnych wychodni wschodniej Brazylii. [Simões i wsp. 2020] [2-WWW]

Udokumentowana liczba chromosomów wynosi 2n = 66. W pobliżu Pedra Azul w Minas Gerais opisano Tacinga ×flammea, wiązaną z krzyżowaniem T. werneri i tetraploidalnej T. inamoena. Pośrednie cechy morfologiczne oraz 2n = 55 u mieszańca wspierają tę interpretację. Innym mieszańcem związanym z T. werneri jest T. ×catingicola (w opisie z 2023 r. T. paiaia), którą POWO ujmuje jako T. palmadora × T. werneri. [Freitas i wsp. 2021] [2-WWW]