Tacinga funalis

Historia nazwy

Tacinga funalis jest gatunkiem, dla którego Britton i Rose ustanowili rodzaj Tacinga w 1919 r. W dawnych opracowaniach można spotkać nazwy Tacinga atropurpurea, T. zehntneri oraz kombinację Opuntia funalis. POWO ujmuje je w synonimice T. funalis. [Majure i wsp. 2013] [2-WWW]

Budowa pędów

Roślina przyjmuje postać krzewu lub liany. W materiale z Parku Narodowego Boa Nova opisano osobniki około 2 m wysokości, a przytoczony w tym opracowaniu zakres całego gatunku sięga 12 m. Człony mogą być walcowate albo spłaszczone, szarozielone do czerwonawych. Odcinki badanych pędów miały 2–14 mm średnicy, a ich środek bywał pusty. Nasada rośliny z czasem drewnieje. [Simões i wsp. 2020]

Drobne liście odpadają wcześnie. Areole wytwarzają liczne brązowawe lub szare glochidia, przy redukcji większych cierni. Pokrój przypomina T. braunii. W kluczu do rodzaju użyto do ich rozdzielenia m.in. barwy pylników, owłosienia owoców oraz długości glochidiów na areolach owocowych, wynoszącej u T. funalis 3–4 mm. [Freitas i wsp. 2021] [Simões i wsp. 2020]

Kwitnienie i owoce

Kwiaty rozwijają się w dzień na końcach pędów lub blisko ich wierzchołków. W materiale z Boa Nova opisano barwę winną. Szersze zestawienie rodzaju obejmuje także bladozielone listki okwiatu, co pokazuje zmienność barwną tej grupy roślin. Wydłużone, wąsko jajowate owoce dojrzewają do barwy czerwonawej lub purpurowej. Ich charakterystyczny, butelkowaty kształt jest wymieniany w opisach rozpoznawczych. [Menezes i Alves 2024] [Simões i wsp. 2020]

Siedliska i udokumentowane stanowiska

W Boa Nova gatunek stwierdzono w zbiorowisku Caatingi w niewielkiej populacji liczącej około 15 roślin. Kwitnący materiał zebrano w sierpniu. Autorzy flory z 2020 r. przytaczają występowanie w Bahia, Pernambuco i Piauí, podczas gdy aktualna karta POWO podaje Bahia. Pewnym punktem wspólnym tych ujęć pozostaje dokumentacja z Bahia. Szerszy wykaz stanów wymaga odnoszenia do konkretnych okazów i przyjętej delimitacji taksonu. [Simões i wsp. 2020] [2-WWW]

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Kreuzinger 1935, s. pliku 44]