Nazwa i występowanie
Tacinga braunii opisał Esteves w 1989 r. Nazwa pozostaje zaakceptowana w POWO. Gatunek występuje w Minas Gerais w południowo-wschodniej Brazylii, w biomie sezonowo suchych lasów tropikalnych. Jest krzewem lub półkrzewem o pędach podpierających się na innych roślinach. [2-WWW]
Pędy i cechy rozpoznawcze
Pędy są długie, walcowate do spłaszczonych, z wyraźniejszym spłaszczeniem części końcowych. Zestawienie morfologiczne z 2024 r. podaje rozmiary dochodzące do około 6 m. Opis ten dotyczy roślin o rozrastających się i wspinających pędach. Areole noszą glochidia, podczas gdy duże, sztywne ciernie charakterystyczne dla T. armata lub T. werneri są tu zredukowane. [Menezes i Alves 2024] [Freitas i wsp. 2021]
W kluczu z 2021 r. od podobnej T. funalis odróżniają ją m.in. zielonkawobiałe pylniki i silniej owłosione areole owocowe z krótszymi glochidiami, długości 1–2 mm. U T. funalis glochidia na owocu opisano jako dłuższe, 3–4 mm. Przy oznaczaniu obu roślin położenie i budowa struktur rozrodczych uzupełniają ocenę kształtu pędów. [Freitas i wsp. 2021]
Kwiaty, owoce i chromosomy
Zestawienie cech rodzaju opisuje listki okwiatu T. braunii jako bladozielone do purpurowawych. Owoce są wąskie, urnowate, zielonkawe. Literatura cytologiczna zestawiona w pracy o T. mirim podaje dla T. braunii diploidalną liczbę 2n = 22. Taki sam poziom ploidalności występuje u T. funalis, mimo odmienności części cech kwiatowych i owocowych. [Menezes i Alves 2024]