Rozpoznanie i budowa
Tacinga armata jest uznawanym gatunkiem opisanym w 2021 r. Rośliny osiągają 30–80 cm wysokości i zachowują wzniesiony pokrój. Ciemnozielone, podłużne człony mają 5–15 cm długości, 3,5–5,5 cm szerokości i 0,6–1,3 cm grubości. W porównaniu z podobną T. palmadora zwracają uwagę silniejsze uzbrojenie i ciernie na perykarpelu oraz młodych owocach. [Freitas i wsp. 2021] [2-WWW]
Areola może wytworzyć 6–15 cierni. Ciernie promieniste, zwykle w liczbie 5–12, mają 1–4,5 cm długości, a jeden do trzech centralnych osiąga 1,5–5,5 cm. Młode ciernie są złociste, starsze bieleją, zachowując brązowe końce. Drobne liście, długości 0,5–0,8 cm, są przejściowym elementem młodego przyrostu i szybko odpadają. [Freitas i wsp. 2021]
Kwiaty, owoce i rozmnażanie
Czerwone kwiaty mają 3,5–4 cm długości i 1,5–2,5 cm szerokości. Osiemnaście listków okwiatu tworzy trzy serie, a znamię jest zwykle sześciopłatowe. Młody, podłużny owoc zachowuje od jednego do pięciu cierni w areoli. W miarę dojrzewania zaokrągla się, osiąga około 3 cm i zmienia kolor z ciemnozielonego na różowawy. Ciernie mogą wówczas odpadać. [Freitas i wsp. 2021]
Przezroczysty miąższ zawiera czerwonawe włókna. W opisanych owocach naliczono 48–52 nasiona, wliczając nasiona niedorozwinięte. Dojrzałe owoce pozostają długo na roślinie, a po opadnięciu mogą wytwarzać nowe pędy. Obserwacja ta dokumentuje drogę rozmnażania wegetatywnego. Podana liczba wszystkich nasion nie określa odsetka zdolnego do kiełkowania. [Freitas i wsp. 2021]
W materiale terenowym kwiaty obserwowano w grudniu i styczniu oraz we wrześniu. W kolekcji pojawiały się także w innych miesiącach, a dojrzewanie owocu trwało co najmniej cztery miesiące. Terminy te opisują rośliny badane w Brazylii i ich warunki wzrostu. [Freitas i wsp. 2021]
Występowanie i cytologia
Protolog dokumentuje pięć populacji z wyżyny Borborema w stanach Paraíba i Pernambuco. Rosły na wysokości 700–1100 m, na wychodniach granitowych i płytkich, zbitych glebach, zwykle w pełnym słońcu. Na stanowisku Serra da Bolandeira gatunek współwystępował z T. palmadora. Aktualny wykaz POWO potwierdza zasięg obejmujący oba stany. [Freitas i wsp. 2021] [2-WWW]
W komórkach merystematycznych stwierdzono 2n = 66 chromosomów, odpowiadające heksaploidii przy x = 11. Połączenie danych cytologicznych, uzbrojenia pędów i owoców oraz odrębnego zestawu cech kwiatowych było podstawą wydzielenia gatunku. Autorzy zwracali uwagę na małe, rozproszone populacje i przekształcanie ich siedlisk. [Freitas i wsp. 2021]