Nazwa i występowanie

Przyjęta nazwa to Strophocactus sicariguensis (Croizat & Tamayo) S.Arias & N.Korotkova. Acanthocereus sicariguensis i Pseudoacanthocereus sicariguensis są jego wcześniejszymi nazwami rodzajowymi. POWO podaje zasięg od północnej Kolumbii do północno-zachodniej Wenezueli, w biomie tropikalnym o sezonowej suszy. Rewizja z 2017 r. umieszcza go w regionie Maracaibo. [2-WWW] [Korotkova i wsp. 2017, rekord POWO 77177693-1, 12 października 2026, s. 14, 33]

Zmienna postać pędów

Porównanie z S. brasiliensis opisuje cienkie, żebrowane pędy krzewów pokładających się lub opierających o otoczenie oraz bulwiaste korzenie. Dla obu gatunków podano wspólny zakres do 4,5 cm średnicy pędu i 2–7 żeber. U S. sicariguensis udokumentowano dodatkowo powstawanie silnie spłaszczonych odcinków pędu. Na rycinie zestawiono je z pędami S. wittii. [Korotkova i wsp. 2017, s. 13–14, ryc. 4]

Opis porównawczy obejmuje wydłużone kwiaty o rurkowato-lejkowatej budowie, areole ze szczecinkami i owoce o białym miąższu, żółte do brunatnych. Taki zespół cech organów rozrodczych uzupełnia podobieństwo niektórych pędów do S. wittii. [Korotkova i wsp. 2017, s. 13–14]

Pokrewieństwo w danych chloroplastowych

W drzewie chloroplastowym z 2017 r. S. sicariguensis i S. wittii tworzyły parę blisko spokrewnionych gatunków w linii obejmującej także S. brasiliensis. Dla S. sicariguensis wykorzystano sekwencje rpl16 i trnL-F z wcześniejszej pracy. Autorzy uznali zgodność danych molekularnych i morfologicznych za podstawę wspólnego rodzaju Strophocactus. [Korotkova i wsp. 2017, s. 13–14, 33, 46]

Synonimy i nazwy w literaturze

Acanthocereus sicariguensis · Pseudoacanthocereus sicariguensis [2-WWW]